Georgische havenstad Poti

POTI, GEORGIË - Al in de zevende eeuw voor Christus was de Zwarte Zee kust een belangrijke ontmoetingsplaats tussen volkeren. Waar de rivier Rioni uitmondt in de zwarte Zee ligt sinds die tijd een havenstad. In oude tijden heette deze stad Phasis, tegenwoordig heet zij Poti.

In het oude Colchis werd goud gewonnen uit de rivier met behulp van schapenvachten. In Phasis ontmoetten Grieken, Colchiërs en andere volken elkaar en werd handel gedreven. Tegenwoordig gaat het er heel anders aan toe. Poti is uitgegroeid tot een van de belangrijkste havens van Georgië en tot een strategisch verkeersknooppunt voor de Kaukasusregio.

In 2008 is de haven van Poti geprivatiseerd. De Georgische wetgeving is zodanig aangepast dat partijen in de haven van Poti maximale vrijheid van handelen hebben. De haven van Poti is daarmee een vrijhandelszone geworden waar belastingvrijstellingen het zakendoen vergemakkelijken. Ook de infrastructuur is flink verbeterd. De Georgische regering zet in op een sterke groei van de goederendoorvoer in de komende jaren. Er wordt gestreefd naar een groei van de huidige jaarlijkse 7,7 miljoen ton vracht naar 25 miljoen ton. En die groei moet leiden tot veel werkgelegenheid voor de Georgische bevolking. Met de geplande groei van de haven van Poti moeten zo twintigduizend banen worden gecreëerd in de komende vijf jaar. Dat zou de werkloosheid in Georgië doen dalen met 6-7 %.

Nederlandse bedrijven zijn actief in de haven van Poti. Het Nederlandse baggerconcern Boskalis was in Poti voor de renovatie van een golfbreker. Ingenieursbureau Alkyon, onderdeel van Arcadis, werd door de havenautoriteiten van de Georgische stad gevraagd om ontwerpen te maken voor de uitbreiding van de haven.

Zal de haven van Poti werkelijk zo sterk gaan groeien? Een manager van een Rotterdamse expediteur met expertise in de regio, zegt: ‘Wat Nederland is voor Europa, is Georgië voor de Kaukasus. Voor Armenië en Azerbeidzjan is de Georgische havenstad Poti de enige toegang tot zee. Armenië ligt ingesloten tussen Turkije en Azerbeidzjan - landen waarmee Armenië op gespannen voet staat - en is voor de import en export over de weg aangewezen op Georgië en Iran. De verhouding van Georgië met Azerbeidzjan wordt vooral gekenmerkt door de belangrijke oliepijpleiding die vanuit het Kaspische Zeegebied door Georgië naar Turkije loopt.”