Toch heeft de Georgische landbouw het al jaren moeilijk. Ongeveer de helft van de Georgische bevolking staat geregistreerd als landbouwer. In de praktijk gaat het vaak om families die in dorpen wonen en traditionele, kleinschalige landbouw en veeteelt bedrijven op een eigen stukje land. Bij elkaar genereert deze ‘sector’ slechts zo’n 10% van het Georgisch nationaal inkomen. De inkomens van de mensen zelf zijn ook relatief laag: gemiddeld zo’n 360 lari (ongeveer 160 euro), terwijl het landelijk gemiddelde in 2011 op 680 lari ligt.
Om deze situatie te verbeteren zetten de Georgische autoriteiten in op verhoging van de productiviteit. Er worden nieuwe graansoorten en andere gewassen geïntroduceerd die een snellere en grotere oogst leveren. Er wordt overgeschakeld op betere voeding voor koeien, zodat deze ook in de winter voldoende melk produceren. Buitenlandse landbouwdeskundigen en landbouwers worden uitgenodigd om advies te geven of te investeren in het land.
Het feit dat het grondbezit versnipperd is en landbouwers relatief kleine stukken grond bezitten, blijft een belangrijk obstakel voor de Georgische landbouwpolitiek. Anderzijds kan ook gesteld worden, dat de structuur van de Georgische landbouwsector en de daarbij behorende diversiteit juist beschermd moet worden. De aanwezige biologische diversiteit is gezond en beschermt de bevolking al eeuwenlang tegen rampen. Denk alleen al aan de honderden oorspronkelijke druivensoorten die Georgië kent, maar ook aan het houden van verschillende dieren (kippen, geiten, varkens) binnen één bedrijf. Wanneer een ziekte uitbreekt bij een bepaald gewas of diersoort, kan men dit gemakkelijk compenseren. Wanneer elke vorm van staatssteun ontbreekt en een afzetmarkt wegvalt (zoals in de eerste jaren na het uiteenvallen van de Sovjet-Unie), kan men toch overleven.
Inmiddels zijn adviseurs en investeerders uit diverse landen (o.a. Duitsland, de VS, en Zuid-Afrika) aan de slag in Georgië. De autoriteiten en de bevolking staan hier open voor en zoeken samenwerking. De Georgische landelijke cultuur is interessant . De bevolking is gastvrij en warm, tolerant en vrijgevig. Wel is de tijd van bewondering van elke buitenlandse rugzaktoerist (gelukkig) voorbij. Men is op zoek naar werkelijk goede ideeën en naar investeringen die een meerwaarde hebben voor het land en de mensen.
