Reizen naar Tbilisi en Georgië, nieuws over Georgië

Zwarte Zee vakantie in Georgië

2012-01-30T22:51:00.004+01:00

ZWARTE ZEE, GEORGIË - Er is aardig wat aanbod van vakanties naar het kustgebied van de Zwarte Zee, maar Georgië is een nieuwe en interessante bestemming voor een Zwarte Zee vakantie.

Het Georgische deel van de kustlijn van de Zwarte Zee is ruim 300 kilometer lang. Er zijn diverse badplaatsen aan de Georgische Zwarte Zeekust, zoals Batumi, Anaklia en Ureki. Er zijn vele, vaak nieuw gebouwde hotels en appartementen om uit te kiezen. Ook de havenstad Poti is voor toeristen een bezoek waard. Een ambitieus project aan de Georgische Zwarte Zeekust is de nieuwbouw van een complete stad, genaamd Lazica.

Zon is gegarandeerd aan de Zwarte Zeekust, het is er subtropisch warm. Er zijn deels kiezelstranden, deels zandstranden met magnetisch zand. Vanaf de kust kunt u gemakkelijk dagexcursies in Georgië maken. Aan te raden zijn bijvoorbeeld het Paliastomimeer en het Colkheti National Park bij Poti, of de Botanische Tuin, de musea, theaters en uitgaansgelegenheden van Batumi.

Kortom, een Zwarte Zee vakantie in Georgië biedt zon, rust en avontuur tegelijk.

Georgische spoorwegen breidt uit én versnelt

2012-01-22T00:47:00.003+01:00

TBILISI, GEORGIË - Het Georgische spoorwegstelsel bestaat momenteel uit 1330 kilometer rails. Er zijn verbindingen met de buurlanden Armeniё, Azerbeidzjan en binnenkort zal een verbinding met Turkije beschikbaar komen. Ook biedt de Georgische spoorwegen een verbinding van de Kaspische Zee met de Zwarte Zee, wat van belang is voor de internationale scheepvaart.

Er zijn grote spoorwegprojecten gepland of in uitvoering. Onlangs werd bekend gemaakt dat Zwitserland hulp zal bieden aan Georgië in de uitvoering deze projecten. De Zwitsers verdiepen zich onder andere in het spoorwegproject Bakoe-Tbilisi-Kars. Zij gaan daarbij adviseren over de bouw van tunnels en bruggen. Georgische specialisten zullen in Zwitserland worden getraind.

Ook wordt de snelheid van de Georgische treinen verhoogd, wat voor zakenlieden maar ook voor toeristen prettig is. Dit is mogelijk geworden door vernieuwing van zowel de treinen als het spoor. In de Sovjettijd en de jaren daarna reed een nachttrein tussen de hoofdstad Tbilisi naar Batumi aan de Zwarte Zee. Door het project ‘High-speed Railway’ zal de reis nu nog maar drie uur duren.

Georgië op de Vakantiebeurs 2012 in Utrecht

2012-01-07T14:14:00.002+01:00

UTRECHT, NEDERLAND - Van 11 tot en met 15 januari aanstaande vindt in de Jaarbeurs in Utrecht de Vakantiebeurs 2012 plaats. Georgië is aanwezig op de belangrijke reis- en vakantiebeurzen in Europa, waar onder de deze Vakantiebeurs. Overweegt u om dit jaar naar Georgië te gaan? Dan is een bezoekje aan de stand van het Georgische Agentschap voor Toerisme de moeite waard.

Photo by Chris Cornelissen

Het toerisme naar Georgië is in de afgelopen jaren enorm gegroeid. Alleen al de regio Adzjarië aan de kust van de Zwarte Zee kende in 2011 een stijging van 39% van het aantal toeristen.

De sterke groei van het toerisme in Georgië is vooral te danken aan de verbetering van de toeristische infrastructuur in het land, zoals wegen (ook fietspaden!) en hotels. De reis- als verblijfsmogelijkheden zijn uitgebreid. Vrijwel alle regio’s zijn goed en veilig bereikbaar voor toeristen. Er zijn dure en goedkopere hotels, evenals verblijfsmogelijkheden in pensions. Toeristische informatiecentra in diverse steden in Georgië helpen u op weg met gratis brochures, kaarten en informatie in het Engels en andere talen.

Georgië is zowel in de zomer als de winter een aantrekkelijke reisbestemming. In de zomer kunt u kiezen voor een zonvakantie aan de kust van de Zwarte Zee, of voor fiets-, wandel- en cultuurtochten. En omdat Georgië een relatief klein land is (ongeveer 2x zo groot als Nederland), is er ook veel te combineren in één reis. In de winter zijn er in het Kaukasusgebergte diverse skimogelijkheden.

Voor uw reis naar Georgië raden wij de Taalgids Georgië aan. Dit is een boekje met praktische woorden en uitdrukkingen voor onderweg, bijvoorbeeld om contacten te leggen, de weg te vragen, inkopen te doen en voor noodgevallen. Ook geeft het beknopte reisinformatie over het land en tips over omgangsvormen.

Toeristische sector in Georgië kijkt terug op succesvol jaar

2012-01-04T18:51:00.003+01:00

REIS NAAR GEORGIË - Het Georgische Nationale Agentschap voor Toerisme heeft de jaarcijfers over 2011 bekendgemaakt. In het Holiday Inn Hotel in Tbilisi vond een bijeenkomst plaats met reisorganisaties, reisagenten en luchtvaartmaatschappijen.

Als belangrijkste prestatie van de toeristische sector in Georgië in 2011 werd genoemd de stijging van het aantal toeristen. Er kwamen ruim drie miljoen toeristen naar Georgië, 39% meer dan in 2010.

De groei van het aantal toeristen in Georgië werd door het agentschap vooral toegeschreven aan de verbeterde toeristische infrastructuur in het land. De wegen, het transport en de verblijfsmogelijkheden verbeteren in snel tempo.

De Georgische reisorganisaties gaven tijdens de bijeenkomst aanbevelingen over verdere verbeteringen in de toeristische sector in Georgië.

Fitch verhoogt ratings voor Georgië vanwege sterke economie en stabiliteit

2011-12-17T13:48:00.002+01:00

TBILISI, GEORGIË - Fitch Ratings heeft een aantal Issuer Default Ratings (IDR) voor Georgië verhoogd van B+ naar BB. De vooruitzichten schat zij daarbij als 'stabiel' in. De IDR beoordeling geeft aan of een land of bedrijf haar schulden op tijd kan terugbetalen.

Fitch besloot tot verhoging van de rating voor Georgië op basis van de sterke economische groei, verlaging van de inflatie en verkleining van het Georgische begrotingstekort.

Georgië heeft goede mogelijkheden om de ratings verder te verhogen. Dit wordt verwacht als de Georgische economie duurzaam stabiel blijft en de hervormingen in het land verder worden doorgevoerd.

Een risico van politieke instabiliteit in de komende jaren wordt nu nog van invloed verklaard op de ratings. De kansen hierop worden echter laag ingeschat. Voor Georgië is de huidige verhoging van de ratings een erkenning van de prestaties in het afgelopen jaar.

Kennismaken met Georgische thee op theebeurs in Tbilisi

2011-12-10T15:34:00.001+01:00

In het Sheraton Metechi Palace Hotel in Tbilisi vond gisteren een theebeurs plaats, speciaal gericht op Georgische thee.

We leerden daar dat de consumptie van Georgische thee de afgelopen jaren sterk is gestegen. Ook wordt de thee geëxporteerd naar alle werelddelen, van Armenië tot Duitsland, van Canada tot India.

Georgische thee wordt gepromoot als biologisch, milieuvriendelijker dan vele andere theeproducten.

Kansen in de Georgische landbouw

2011-12-02T13:01:00.003+01:00

LANDBOUW IN GEORGIË - In Georgië zijn velen van mening dat de landbouw extra aandacht verdient. Het landelijk leven is een belangrijk onderdeel van de Georgische cultuur. Op het land worden de druiven geteeld voor de Georgische wijn, en worden de grondstoffen voor de Georgische gerechten voortgebracht.

Toch heeft de Georgische landbouw het al jaren moeilijk. Ongeveer de helft van de Georgische bevolking staat geregistreerd als landbouwer. In de praktijk gaat het vaak om families die in dorpen wonen en traditionele, kleinschalige landbouw en veeteelt bedrijven op een eigen stukje land. Bij elkaar genereert deze ‘sector’ slechts zo’n 10% van het Georgisch nationaal inkomen. De inkomens van de mensen zelf zijn ook relatief laag: gemiddeld zo’n 360 lari (ongeveer 160 euro), terwijl het landelijk gemiddelde in 2011 op 680 lari ligt.

Om deze situatie te verbeteren zetten de Georgische autoriteiten in op verhoging van de productiviteit. Er worden nieuwe graansoorten en andere gewassen geïntroduceerd die een snellere en grotere oogst leveren. Er wordt overgeschakeld op betere voeding voor koeien, zodat deze ook in de winter voldoende melk produceren. Buitenlandse landbouwdeskundigen en landbouwers worden uitgenodigd om advies te geven of te investeren in het land.

Het feit dat het grondbezit versnipperd is en landbouwers relatief kleine stukken grond bezitten, blijft een belangrijk obstakel voor de Georgische landbouwpolitiek. Anderzijds kan ook gesteld worden, dat de structuur van de Georgische landbouwsector en de daarbij behorende diversiteit juist beschermd moet worden. De aanwezige biologische diversiteit is gezond en beschermt de bevolking al eeuwenlang tegen rampen. Denk alleen al aan de honderden oorspronkelijke druivensoorten die Georgië kent, maar ook aan het houden van verschillende dieren (kippen, geiten, varkens) binnen één bedrijf. Wanneer een ziekte uitbreekt bij een bepaald gewas of diersoort, kan men dit gemakkelijk compenseren. Wanneer elke vorm van staatssteun ontbreekt en een afzetmarkt wegvalt (zoals in de eerste jaren na het uiteenvallen van de Sovjet-Unie), kan men toch overleven.

Inmiddels zijn adviseurs en investeerders uit diverse landen (o.a. Duitsland, de VS, en Zuid-Afrika) aan de slag in Georgië. De autoriteiten en de bevolking staan hier open voor en zoeken samenwerking. De Georgische landelijke cultuur is interessant . De bevolking is gastvrij en warm, tolerant en vrijgevig. Wel is de tijd van bewondering van elke buitenlandse rugzaktoerist (gelukkig) voorbij. Men is op zoek naar werkelijk goede ideeën en naar investeringen die een meerwaarde hebben voor het land en de mensen.

Georgië: budgetten verhoogd door economische groei

2011-11-26T18:42:00.001+01:00

TBILISI, GEORGIE - Het Georgische parlement is akkoord gegaan met een extra budget van 124 miljoen lari (ongeveer 55,6 miljoen euro) voor de uitvoering van nieuwe projecten in het land. Dit werd mogelijk op basis van de gunstige ontwikkeling van de Georgische economie, waardoor de inkomsten van de Georgische staat stijgen. Eerder werd een economische groei van 5,5 % voorspeld, maar nu denkt men uit te komen 6%.

Het Georgische Bruto Binnenlands Product 2011 is geraamd op 23,8 miljard lari (ongeveer 10,7 miljard euro) dit jaar. De belastingopbrengsten is nu met 120 miljoen lari hoger begroot en andere staatsinkomsten zijn 100 miljoen lari verhoogd.

Het is opvallend dat de stijgende lijn in de Georgische economie doorzet terwijl veel landen het wereldwijd moeilijk hebben. Een deel van de verklaring ligt in de toegenomen handel met de GOS-landen en met de Europese Unie. In de eerste negen maanden van 2011 omvatte de Georgische handel met GOS-landen $ 2148 miljoen. Dit is een stijging van 42% ten opzichte van 2010. Daarin is de Georgische export aanmerkelijk sterker gestegen dan de import (68% ten opzichte van 31%). De Georgische handel met de landen van de Europese Unie bedroeg $ 1686 miljoen. Dit is 38% hoger dan in 2010.

De infrastructuur, het toerisme, de energiesector en de financiële sector in Georgië ontwikkelen zich nog steeds snel. Het land heeft een gunstig klimaat voor ondernemers. De Georgische regering is voorzichtig optimistisch dat deze trend zich, ondanks de internationale economische problemen, nog een tijd zal voortzetten. Het extra budget voor 2011 zal worden ingezet voor verbetering van de gezondheidszorg, de landbouw, de bouw van gevangenis-cellen en andere infrastructurele projecten.

De nieuwe Georgische luchthaven in Koetaisi

2011-11-23T15:09:00.013+01:00

KOETAISI, GEORGIË - Het ontwerp van Ben van Berkel/ UNStudio voor de nieuwe terminal en verkeerstoren van de luchthaven in Koetaisi, is gisteren officieel gepresenteerd door de president van Georgië, Mikheil Saakashvili.

Koetaisi is de tweede stad van Georgië en het bestuurlijk centrum van de westelijke regio Imereti. Het ligt op 221 kilometer ten westen van Tbilisi aan de rivier de Rioni. De stad wordt namelijk het nieuwe regeringscentrum en wil uitgroeien tot een toeristische trekpleister. Het regeringscentrum wordt verplaatst van hoofdstad Tbilisi naar Koetaisi.

Ben van Berkel van UNStudio: "In het ontwerp voor de nieuwe terminal in Koetaisi staat de ervaring van de reiziger centraal, een luchthaven die uitnodigend, veilig, transparant en gebruikersvriendelijke is.

Voorop staat dat er wordt voorzien in, en een atmosfeer gecommuniceerd wordt, die zowel internationale bezoekers als de lokale gemeenschap aanspreekt."

“Het volume is opgebouwd rond een centrale buitenruimte die wordt gebruikt door vertrekkende passagiers. De transparante ruimte rond dit centrale punt, ondersteunt een soepel verloop van passagiersstromen en voorkomt dat vertrek- en aankomststromen elkaar kruisen”, zegt UNStudio.

“Vanaf het plein is er uitzicht op het platform met de achtergelegen Kaukasus aan de horizon. De architectuur begeleidt de logistieke processen, waarborgt een optimale beveiliging en zorgt ervoor dat de reiziger voldoende ruimte heeft om te circuleren. De terminal fungeert als een lobby voor Georgië en versterkt de identiteit van de hedendaagse Georgische cultuur.”

In het ontwerp voor de nieuwe luchthaven worden duurzame elementen geïntegreerd, zegt UNStudio. “Een plaatselijke ondergrondse waterbron is de basis voor terugdringing van het energieverbruik door middel van betonkernactivering. In de vloeren van zowel de terminal als de verkeerstoren zal het water worden gebruikt voor het handhaven van een gereguleerde temperatuur in de twee bouwvolumes. Grote dakoverstekken van de terminal voorzien in zonwering aan zuid en zuidwest zijde van het gebouw.”

“De buitenkant van de toren is bekleed met een transparante huid die van kleur verandert als er een fluctuatie is in het verkeer. De verkeerstoren vormt een lichtbaken vanuit het luchtruim en rondom de internationale luchthaven, maar het is ook de weg van en naar het nieuwe regeringscentrum van Georgië, Koetaisi.”, vertelt het bureau verder.

De bouw van de nieuwe luchthaven van Koetaisi zal beginnen in december 2011. De ingebruikname is voorzien in september 2012.

Meer over Koetaisi: Koetaisi: het oude én nieuwe centrum van Georgie

Fietsmonument onthuld in Tbilisi

2011-11-18T13:55:00.005+01:00

TBILISI, GEORGIE - Georgië blijft verbazen. Toen ik in de jaren negentig een fietser zag op Rustaveli Avenue in het centrum Tbilisi, was ik verrast. Een fietser in het verkeer was toen een bijzonderheid. Ook was het gevaarlijk om te fietsen op de slechte wegen en in het chaotische verkeer. Nu, een tiental jaren later, is fietsen in Georgië de gewoonste zaak van de wereld.

Maar nu is er dan toch weer iets opmerkelijks. Op één van de centrale pleinen van Tbilisi stond kort geleden nog een monument voor de Georgische middeleeuwse koning Davit de Bouwer. Op de achtergrond was het Iveria-hotel te zien, vol vluchtelingen uit Abchazië en Zuid-Ossetië. Er schuin tegenover stond een vreemdsoortig staaltje sovjetarchitectuur dat in de volksmond ‘De oren van Andropov’ werd genoemd.

Inmiddels zijn zowel de vluchtelingen, de ‘oren’, als Davit de Bouwer weg. In plaats daarvan valt het luxe Radisson hotel op. Het plein zelf is hernoemd tot Rozenplein – een verwijzing naar de Rozenrevolutie van 2003. En deze week is er een nieuw monument verschenen … voor een fiets!

Dit kunstwerk, een sculptuur gemaakt van titanium, is een geschenk van een Franse kunstenaar aan de stad Tbilisi. De gemeente heeft het geplaatst op het Rozenplein, omdat hier het startpunt ligt voor een leuke nieuwe fietsroute door de stad naar het Meer van Tbilisi. Het hoofd van het Development Fund of Tbilisi, Giorgi Sabanadze, beschrijft het ‘fietsmonument’ als “een weerspiegeling van de ideeën van diegenen die er een gezonde levensstijl op nahouden en graag fietsen".

De kunstenaar heeft wel een bijzondere kijk op het fietsen: zijn fiets heeft aan twee kanten een stuur en een zadel. Ik kan me voorstellen dat dit symbool staat voor de vele nieuwe fietsmogelijkheden in Georgië.

Verwante onderwerpen:
Fietsen in Georgië

Waarom Georgië grote kansen biedt aan ondernemers en investeerders

2011-11-11T18:08:00.002+01:00

DE ECONOMIE VAN GEORGIË - De snelle economische ontwikkeling in de republiek Georgië zet door. Toch ziet nog lang niet iedereen dat Georgië heel aantrekkelijk is voor ondernemers en investeerders.

Het begint al met de vraag: ligt Georgië nu eigenlijk in Europa of in Azië? Door sommige journalisten wordt het land in Europa gesitueerd. Soms ook in ‘Oost-Europa’ of ‘Oostblok’- wat nog steeds een beeld oproept van socialisme, stagnatie en corruptie. Anderen situeren Georgië in Azië en noemen het in één adem met landen als Kazachstan en Oezbekistan.

Nu is de aardrijkskundig juiste keuze niet zo belangrijk, maar wel het feit dat Georgië op het kruispunt ligt tussen deze twee werelddelen. Het is daardoor een belangrijk transitland. Vanuit landen als Kazachstan en China bestaat grote interesse in Georgië, omdat men betrouwbare wegen zoekt naar de Europese afzetmarkt. Het gaat dan onder andere om olie en gas, de rijkdommen waar Europa behoefte aan heeft. Dichter bij Georgië ligt Azerbeidzjan, dat vanwege de olieproductie het ‘Koeweit van de Kaukasus’ wordt genoemd. Investeerders uit Azië verwerven posities in bijvoorbeeld Georgische havens en industriecentra.

De geografisch gunstige ligging van Georgië wordt momenteel maximaal benut, er zijn veel mogelijkheden om hier gebruik van te maken. In de afgelopen jaren heeft in Georgië een omwenteling plaatsgevonden, die als een economische en ook mentale revolutie kan worden omschreven. Er is afscheid genomen van oude, uit de Sovjettijd overgenomen regelgeving, instellingen en werkwijzen. Een regering van jonge, hooggekwalificeerde en Westers georiënteerde bestuurders heeft het land in enkele jaren volledig omgebouwd. Veel mensen spreken Engels en andere Westerse talen, corruptiecijfers zijn de laagste in de regio en ook wereldwijd heel laag. Er is een hoog aandeel van vrouwen in politiek en leidinggevende functies.

Georgië staat nummer één op de ranglijst voor ‘Ease of doing business’ in voormalig Oost-Europa en Klein-Azië.Voor ondernemers en investeerders zijn er lage belastingtarieven en gunstige regelingen zoals economische vrijhandelszones en mogelijkheden om land te kopen of te pachten. Zowel de regering als de bevolking zijn gastvrij en staan open voor nieuwe ideeën, die vaak razendsnel doorgevoerd worden. Vele mensen in Georgië zijn goed opgeleid en gekwalificeerd. Medewerkers zijn bereid om snel nieuwe werkwijzen op te pakken.

Georgië onderhoudt bijzonder goede relaties met buurlanden als Turkije en Azerbeidzjan, maar ook wereldwijd met bijvoorbeeld Kazachstan, Uzbekistan, China, de Verenigde Staten en de Europese Unie. Dit betekent dat er een soepel goederenverkeer is en ondernemers medewerking krijgen.

Behalve het Westen proberen ook andere grootmachten invloed te krijgen op Georgië en de Kaukasusregio vanwege de genoemde voordelen. Er zijn al grote projecten gerealiseerd, zoals de aanleg van oliepijpleidingen tussen Baku en Ceyhan via Georgië, en van Baku naar de Supsa-terminal in Georgië.

Door de succesvolle hervormingen is de Georgische productie en export in de afgelopen jaren sterk toegenomen. De landbouw bied vele perspectieven, met name wat betreft ecologisch verantwoorde productie en (behoud van) unieke lokale productietechnieken. Georgië exporteert wijn, fruit (behalve de traditionele citrusvruchten zijn ook kiwi’s recent succesvol geproduceerd). In het drogere landklimaat in het zuidoosten zijn olijven aangeplant. Binnen drie jaar verwacht men te starten met de export daarvan.

Er is een modern wegenstelsel en infrastructuur aangelegd door het hele land, dat transport eenvoudig maakt en ook al miljoenen toeristen heeft getrokken (hoewel het unieke karakter van het land nog niet is aangetast door massatoerisme).

Er wordt in Georgië marmer gedolven (dit was ook in de Sovjettijd een belangrijk product, de metro van Moskou is ingericht met Georgisch marmer) en andere grondstoffen gewonnen. Er zijn waterkrachtcentrales, géén kerncentrales. Mogelijk zal ook olie worden gevonden. Er zijn aanwijzingen dat er onder Georgisch grondgebied grote voorraden olie en gas zitten. Wetenschappers doen hier momenteel nader onderzoek naar.

Voor kleine en grote bedrijven uit Europa is dit het ideale klimaat om te investeren en samenwerking te zoeken. Nederlandse ondernemers zijn al actief, maar de vraag is welke rol zij in de toekomst verder zullen pakken in Georgië.

Top 3 wintersport bestemmingen in Georgië

2011-10-26T09:04:00.008+02:00

SKIËN IN GEORGIË - De twee oudste en bekendste ski bestemmingen in Georgië zijn Gudauri (spreek uit “Goedaoeri”) en Bakuriani (spreek uit “Bakoeriani”). Sinds 2011 is er een nieuwe ski bestemming bijgekomen in Noordwest Georgië: bij Mestia, de hoofdstad van de regio Svaneti

1. Gudauri ligt in de Grote Kaukasus in het Noordoosten van Georgië. Ervaren skiërs kunnen in Gudauri hun hart ophalen met een slalom, skiën op snelheid en heli ski. De totale lengte van de ski routes in Gudauri is 25 kilometer. Het resort bevindt zich op 125 km van de hoofdstad Tbilisi.

2. Bakuriani bevindt zich op 175 km van de Georgische hoofdstad Tbilisi, op een hoogte van 1700 meter boven zeeniveau in de Kleine Kaukasus. Het is een favoriete ski bestemming voor gezinnen met kinderen. In de buurt ligt Bordzjomi, dat bekend is om het gelijknamige mineraalwater en de kuuroorden. De naaldbossen rond Bakuriani zijn geschikt voor zowel beginnende als professionele skiërs. De pistes hebben hoogteverschillen van 400 tot 900 meter. Er zijn ook goede mogelijkheden voor snowboarders. De sneeuw blijft 4-5 maanden per jaar liggen. Bakuriani ligt op twee en een half uur rijden van Tbilisi.

3. Mestia is een grote concurrent voor de gevestigde bestemmingen, met een splinternieuw vliegveld en toeristische infrastructuur. Sneeuw is er gegarandeerd. Het station van de skiliften ligt op 1500 meter boven zeeniveau, de bergtoppen zijn 3000-5000 meter hoog. Heli ski is er mogelijk, en er kan ook in de zomer geskied worden. Er zijn hotels in Mestia zelf, in Ushba en Tetnuldi. Hier kunnen 400-450 gasten terecht. Ook zijn er zo'n 50 guesthouses in het gebied.

Mestia is per auto bereikbaar, maar ook per vliegtuig of helikopter vanuit Tbilisi of Kutaisi. De prijzen in Georgië zijn zeker acceptabel. Een dag skiën in Mestia kost bijvoorbeeld 80 lari (zo’n 30 euro) per persoon.

Raften in Georgië

2011-10-22T17:30:00.003+02:00

Georgië is een ideaal land om te gaan raften. Het land heeft kristalheldere bergstromen, diepe valleien en wilde rivieren in adembenemende landschappen. Al in de jaren tachtig werd het raften in Georgië als sport geïntroduceerd, maar de laatste jaren is het echt voor iedereen toegankelijk geworden.

Gespecialiseerde reisorganisaties bieden door heel Georgië rafting-tochten aan. Deze zijn verschillend in moeilijkheidsgraad, zodat zowel beginners als gevorderden er een uitdaging in vinden. Deze organisaties leveren het materiaal, geven instructies en zorgen voor het transport.

De rivier Aragvi in de noordoostelijke regio Psjavi (Kaukasusgebergte) is een populair doel voor rafters. Het startpunt is vanuit de Georgische hoofdstad Tbilisi in minder dan twee uur te bereiken. De rivier Aragvi stroomt door prachtige bosvalleien en mondt uit in het pittoreske Zhinvali reservoir. De meeste tochten worden gehouden over een afstand van zo’n 15 kilometer en duren zo’n anderhalf uur.

Een andere raftingtocht volgt de route van de oude Georgische ‘Military Highway’, de weg die Georgië sinds de negentiende eeuw met de noordelijke Kaukasus verbindt. Dit is een tocht over de rivier die Mtioeleti’s Aragvi heet. De tocht is 13 km lang, start in Pasanaoeri en eindigt in het dorp Meneso.

In West-Georgië zijn er rafting mogelijkheden op de rivier Engoeri in de noordelijke provincie Svaneti, maar deze zijn alleen geschikt voor zeer ervaren rafters. Voor de doorsnee of beginnende rafter zijn er mogelijkheden op de rivier Rioni in de naastgelegen provincie Ratsja.

De rivier Mtkvari, die vooral bekend is omdat zij door de het centrum van de Georgische hoofdstad Tbilisi stroomt, heeft diverse rafting mogelijkheden in West-Georgië. Het deel van de rivier bij de stad Bordzjomi heeft een gemiddelde moeilijkheidsgraad. Een eenvoudiger af te leggen rafting route biedt de rivier bij het Vardzia grottencomplex. Daar kunt u uw tocht meteen combineren met een bezoek aan deze bijzondere middeleeuwse stad.

Het raftingseizoen begint in Georgië in april en loopt door tot eind oktober. Training, ondersteuning, gebruik van een reddingsvest, helm en schoenen is meestal bij de prijs inbegrepen.

Tbilisoba 2011 dit jaar groter dan ooit

2011-10-09T13:21:00.001+02:00

TBILISI, GEORGIË - Tbilisoba is de naam van een jaarlijks groot stadsfeest in de hoofdstad van Georgië. Het is van oorsprong een oogstfeest, maar tegenwoordig zijn er in Tbilisi in deze dagen allerlei festiviteiten.

Vooral in de wijk die het Oude Tbilisi wordt genoemd, is het een drukte van belang. Uit alle regio’s van Georgië zijn daar traditionele producten, kleding en muziek. Er is hier een fruitfestival: de plaatselijke restaurants en café’s bieden kleurrijk Georgisch en tropisch fruit aan de bezoekers.

In het Rike Park is expositie geopend met foto’s en schilderijen.

In de Leselidze straat is een groot podium opgezet en worden shows opgevoerd van zowel de traditionele Georgische volksdansen als van moderne en alternatieve Georgische muziek.

Ook is een grote wijnpers gebouwd en is een enorme bak gevuld met zeven ton Rkatsiteli-druiven uit de Oostgeorgische wijnregio Kacheti. Het Tbilisoba-publiek kan een paar speciale laarzen aantrekken en dan zelf deelnemen aan het fijnstampen van de druiven.

Op de rivier Mtkvari, die door het centrum van Tbilisi stroomt, drijven grote vlotten langs met vrolijke mensen, eten, drinken en muziek. In Tbilisi is het een oude traditie om op zo’n vlot een soepra te houden, een traditionele Georgische maaltijd waarbij veel wordt getoost met de eigengemaakte wijn.

500 Nederlandse cruisegangers bezoeken Batumi

2011-10-02T17:49:00.001+02:00

BATUMI, GEORGIË - Het cruiseschip “Ocean Majesty” heeft aangelegd in de Georgische havenstad Batoemi. Aan boord waren zo’n 500 Nederlandse toeristen, die enigszins verbaasd van boord gingen toen ze de hartelijke ontvangst op de kade zagen. Daar werden traditionele Georgische dansen opgevoerd ter verwelkoming van de Nederlandse gasten.

De Ocean Majesty is het zevende cruiseschip dat Batumi aandoet dit jaar. De haven van Batoemi is goed ingericht voor de ontvangst van passagiers. De passagiersterminal ligt in het centrum van de stad, aan de boulevard. De terminal kan 180.000 passagiers per jaar aan. Wie dat wil, kan er direct overstappen op een kleiner vaartuig, om bijvoorbeeld de haven van Batumi verder te verkennen.

De Nederlandse cruisegangers kregen een programma aangeboden van de Ajara Tourist Company. Atsjara is de naam van de regio, waar Batoemi in ligt. Men kreeg de gelegenheid om de stad Batoemi te bekijken met al haar recent gerenoveerde gebouwen. Daarna werden de toeristen ontvangen in het Theater van Batoemi. Onder andere de first lady Sandra Roelofs en de Nederlandse ambassadeur in Georgië gaven daar uitleg over de vele bezienswaardigheden en toeristische mogelijkheden in Georgië.

De gasten hadden beperkt de tijd. Vanuit Batoemi zette de Ocean Majesty haar cruise voort naar Jalta. Maar sommige bezoekers zullen zeker op het idee gekomen zijn, om Georgië nog eens te bezoeken.

Kaasfestival in Signagi

2011-09-26T21:11:00.002+02:00

SIGNAGI, GEORGIË - De meest gegeten kaas in Georgie is soelgoeni, een zachte maar stevige kaas die iets weg heeft van mozarella. Nog lekkerder is soelgoeni als hij gerookt is (sjebolili). Ook veel gegeten wordt chatsjo, een wat kruimelige maar zachte kaas die enigzins vergelijkbaar is met fetakaas. Chatsjo vormt de vulling van het beroemde Georgische kaasbrood chatsjapoeri. En zo zijn er nog vele soorten, bijvoorbeeld nadoeghi, kaas met aparte, frisse smaak doordat er munt in verwerkt is.

Als Georgiërs het hebben over “goeda” kaas, dan heeft dit niets met Goudse kaas te maken. Georgische “goeda” kaas of goediskhveli is kaas, die van schapemelk wordt gemaakt door deze op te hangen in een schapenvel. Deze techniek wordt gebruikt in de noordelijke bergregio’s van Georgië.

In Sighnaghi is nu een Kaasfestival van start gegaan. Het Kaasfestival biedt de mogelijkheid om kennis te maken met de Georgische traditionele kazen. Er worden meer dan 60 soorten kaas aangeboden op het festival, uit alle regio’s van Georgie. Er is uitleg over het kaasmaken en de ingrediënten, maar natuurlijk kunnen bezoekers ook de kaas proeven.

Prins Albert II van Monaco bezoekt Georgië

2011-09-19T22:08:00.003+02:00

BATUMI, GEORGIË - Prins Albert II van Monaco heeft een uitgebreid bezoek gebracht aan Georgië. Hij kwam aan op de internationale luchthaven van de stad Batoemi aan de Zwarte Zee. Prins Albert had een aantal officiële ontmoetingen, maar trok vooral veel tijd uit om de Georgische cultuur en bezienswaardigheden te leren kennen.

Vanuit Batoemi reisde hij naar het hoogland van Svaneti, waar hij de middeleeuwse verdedigingstorens in Mestia bekeek. Daarna keerde de prins terug naar Batumi. In het Batumi Theater keek hij samen met de Georgische president Saakashvili naar de musical ‘Keto en Kote’.

In de hoofdstad Tbilisi woonde prins Albert de openingsceremonie bij van het Olympisch comité van de Europese Jeugd Olympische Spelen die in 2015 in Georgië zullen worden gehouden. Hij heeft zelf vijfmaal deelgenomen aan de Olympische Spelen en is voorzitter van het Olympisch comité van Monaco.

Op zijn eigen speciale verzoek bezocht prins Albert het ski-oord Bakuriani, waar hij het graf bezocht van Nodar Kumaritashvili, de Georgische rodelaar die tijdens de Olympische Winterspelen van 2010 in Canada verongelukte. Hij bezocht ook de familie van de sportman en schonk hen de gouden Louis II medaille, die meestal wordt gegeven aan mensen die een bijzondere prestatie hebben geleverd op het gebied van onderwijs of sport.

Andere plaatsen die prins Albert bezocht waren de archeologische opgravingen en het veldmuseum in Dmanisi, en de wijnregio Kacheti in Oost-Georgie. De prins nam zelf actief deel aan de druivenoogst en ook aan het wijnmaken, door – volgens de oude Georgische traditie - met blote voeten de druiven fijn te stampen in een uitgeholde boomstam.

De prins was zeer onder de indruk van zijn belevenissen in Georgie. Hij genoot zichtbaar van zijn activiteiten en toonde veel interesse voor het land. Zijn bezoek zal de betrekkingen tussen Georgië en Monaco zeker versterken en nieuwe mogelijkheden bieden voor samenwerking.

De Georgische keuken

2011-09-16T18:09:00.004+02:00

De Georgische keuken is apart, maar toch toegankelijk en smakelijk De gerechten zijn zeer gevarieerd. Ze zijn niet echt te vergelijken met die van de omringende landen. Voor een deel is dit te verklaren vanuit de natuurlijke landschappen in Georgië, waar hooggebergte, subtropisch landschap en landklimaat in een relatief klein gebied samenkomen. Elk van de Georgische regio's heeft eigen unieke gerechten en ingrediënten toegevoegd aan de Georgische keuken.

Georgiërs maken graag vlees- en visgerechten, maar ook vegetarische gerechten. Er wordt veel gewerkt met hazelnoten, walnoten, verschillende soorten kaas, uien, knoflook, rode peper, zure groente, granaatappel en verse kruiden zoals koriander, dille en munt. Een ander kenmerkende specerij voor de Georgische keuken is fenegriek. De smaakmakers worden gebruikt met bijvoorbeeld kip, varkensvlees of lamsvlees, forel, zalm, aubergine en bonen..

Enkele bekende Georgische gerechten zijn chatsjapoeri (kaasbrood), chinkali (vleessnacks), satsivi (kip in saffraan-notensaus) en adjzapsandali (ratatouille).

Voor het tafelen in Georgie moet u minimaal enkele uren uittrekken. De tafel wordt gevuld met zoveel mogelijk verschillende gerechten, en het is de bedoeling dat u elk daarvan probeert. Toch is de hoofdrol aan tafel eigenlijk niet weggelegd voor de gerechten, maar voor de Georgische wijn. Gesprekken aan tafel worden regelmatig onderbroken door de tamada of toostmeester, die steeds weer een nieuwe toost in gang zet. Ieder aan tafel draagt bij aan de toosten en voegt het liefst iets origineels of moois toe.

Uiteindelijk gaat het de Georgiërs erom, zich tijdens het tafelen te vermaken en te genieten van elkaars gezelschap. De gastheer zorgt voor een ontspannen en feestelijke sfeer aan tafel. Vaak wordt er gezongen en muziek gespeeld. Aan gasten stelt men vragen en biedt men de gerechten meermalen aan, om ze op hun gemak te stellen. Eet wel kleine porties, want het tafelen duurt lang en er is veel te eten. Wees ook voorzichtig met de vele wijn die wordt aangeboden: het is de bedoeling dat u na afloop van het tafelen heel veel gedronken hebt, maar toch rechtop en trots uw plaats verlaat!

SES ASTRA FOCUST ZICH OP GEORGIË

2011-09-09T11:23:00.002+02:00

Satellietoperator SES ASTRA gaat een nieuwe satellietpositie voor de Georgische markt gebruiken.

De vijfde ASTRA-satellietpositie – waar dus ook de in 2013 te lanceren ASTRA 5B satelliet operationeel moet gaan worden – wordt op dit moment al door SES ASTRA gebruikt voor de Oost-Europese televisiemarkt. En ook op dat front heeft SES ASTRA een nieuwe distributieovereenkomst gesloten met Georgië.

Het gaat om een meerjarige overeenkomst met het Georgische telecombedrijf Magticom dat de gehuurde bandbreedte gaat gebruiken voor de satellietverspreiding van het eerste Direct-To-Home (DTH) televisieplatform in Georgië. Magticom gaat in Georgië een televisiepakket met SD-, HD- en 3D-kanalen aanbieden.

Daarbij gaat men direct in de nieuwste uitzendstandaard voor satellietverspreiding – DVB-S2 en MPEG4 – gebruik maken. Doordat de uitzendbeam van de gebruikte ASTRA-satelliet een footprint heeft waarin Georgië midden in valt kan men met kleinere schotelantennes het nieuwe satellietaanbod van Magticom in Georgië ontvangen.

Georgische wijnoogst Rtveli 2011 gaat van start

2011-09-05T21:54:00.002+02:00

KACHETI, GEORGIË - Deze week is in Georgië de traditionele wijnoogst of ‘rtveli’ van start gegaan. Dit is een bijzondere gebeurtenis voor alle Georgiërs, want de wijnoogst is het begin van het nieuwe wijnseizoen. In spanning wacht men af hoe de druiven zullen smaken en wat voor wijn ermee gemaakt kan worden.

Volgens de Georgische traditie maakt elke familie haar eigen wijn, die zij opslaat in grote potten in de wijnkelder. Vandaag de dag doen de meeste Georgische families op het platteland dit nog steeds, maar een groot deel van de oogst wordt ook verkocht aan de Georgische wijnproducerende bedrijven. Georgische wijn wordt in het land zelf veel verkocht, maar de export naar nieuwe markten neemt ook in snel tempo toe. Er wordt geëxporteerd naar China, Japan, India en Afrika, en ook naar Europa en de Verenigde Staten.

De druiventrossen, het landschap met wijngaarden en het proces van wijnmaken zullen in Georgië nooit zomaar een landbouwactiviteit zijn. Zij zijn onlosmakelijk verbonden met de Georgische identiteit en trots. Georgiërs feliciteren elkaar met ‘rtveli’, het is een feesttijd.

Als gast in Georgië bent u van harte welkom op de vele wijnproeverijen die in deze tijd worden georganiseerd. Zowel de grotere wijnproducenten als individuele families zullen u uitnodigen om de wijnproductie te bekijken en natuurlijk vooral om de nieuwe Georgische wijn te proeven.

Georgische druivensnack tjoertsjchela kan Europa veroveren

2011-09-02T14:55:00.002+02:00

DE GEORGISCHE KEUKEN - Tijdens de druivenoogst en het wijnmaken worden in Georgië ook lekkere zoete snacks geserveerd. De bekendste is tjoertsjchela - meestal geschreven als ‘churchkhela’. Dit is een worstvormige, zoete snack, gemaakt van gedroogd druivensap en noten (meestal walnoten of hazelnoten). Op Georgische markten ziet u vaak lange rijen tjoertsjchelas hangen aan de marktkraampjes. Ze zien er wat vreemd uit, maar hebben een onvergetelijk lekkere smaak.

De tsjoertsjchela wordt gemaakt door noten aan een draad te rijgen en deze dan onder te dompelen in heet, verdikt sap van rode druiven. Vervolgens worden de tsjoertsjchelas opgehangen om het sap te laten drogen. Het wordt dan stug, waardoor de snack in vorm blijft en gemakkelijk uit de hand gegeten kan worden.

Klik om te vergroten

Lange tijd was tjoertsjchela een exotisch voedsel, typisch voor het Georgische hoogland. Alleen reizigers die door Georgië hadden gereisd, wisten ervan. Maar tegenwoordig is tjoertsjchela een Georgisch exportproduct geworden. Georgische bedrijven exporteren hun product naar onder andere Italië.

Tjoertsjchela is een gezond alternatief voor de zoete trek. Het kan deze net zo goed stillen als bijvoorbeeld een Snickers en Nuts, maar heeft meer voedingsstoffen en uitsluitend natuurlijke ingrediënten. De echte Georgische tjoertsjchela wordt gemaakt van unieke Georgische druivensoorten, wat voor een bijzondere smaak zorgt. Er is daarom zeker een marktaandeel denkbaar voor het product in bijvoorbeeld Europa. Het zou niet vreemd zijn als de export in de komende jaren gaat stijgen.

Georgische scholen moeten nu concurreren

2011-08-27T21:33:00.000+02:00

TBILISI, GEORGIE - Georgiërs hebben goed onderwijs altijd belangrijk gevonden. Ouders hebben altijd veel gedaan om hun kind op de beste school te krijgen en daarna een universitair diploma te laten halen. Maar de methodes om dit voor elkaar te krijgen, zijn in de afgelopen jaren radicaal gewijzigd.

In de Sovjettijd en in de eerste jaren daarna was het systeem corrupt. Goede cijfers en toegang tot een goede school werden vaak gekocht, of geregeld via de uitgebreide netwerken van familie en vrienden in Georgië. Met die ‘traditie’ is nu radicaal gebroken. Vanaf 2005 werd het onderwijssysteem hervormd.

Een belangrijke maatregel is, dat aan de ouders van elk kind nu door het Georgische Ministerie van Onderwijs een voucher wordt verstrekt, waarmee ze zich bij de school van hun keuze kunnen aanmelden. Dit betekent dat kinderen gelijke kansen krijgen op een goede opleiding, ongeacht het inkomen en de contacten van hun ouders. Voor scholen betekent het, dat de wereld is veranderd. Scholen krijgen niet langer automatisch financiering van het ministerie, maar alleen op basis van het aantal ingediende vouchers. Ze worden daardoor gedwongen om veel scherper te concurreren met andere scholen en te werken aan de kwaliteit van het onderwijs.

Dit jaar wordt een aantal scherpe kantjes van het systeem bijgeslepen (zoals de introductie van een bijdrage in de vaste lasten aan kleine plattelandsscholen), maar de werkwijze wordt in ieder geval tot en met 2015 voortgezet. Georgië heeft hiermee wereldwijd een van de meest vergaande maatregelen genomen tegen corruptie en kwaliteitsproblemen in het onderwijs.

De Georgische minister van Onderwijs, Dimitri Shashkin, is ervan overtuigd dat deze radicale aanpak de enige manier is om – na een periode van stilstand en verval - de volgende generatie Georgiërs klaar te stomen voor de toekomst. Shashkin moet snel handelen, zo stelt hij, want voor de snelle ontwikkeling en economische groei in Georgië zijn goed opgeleide mensen onmisbaar.

Anaklia is nu officieel een resort

2011-08-22T19:58:00.000+02:00

ANAKLIA, GEORGIE - Het Georgische stadje Anaklia aan de Zwarte Zee was ooit een doodgewoon kustplaatsje, maar nu is het een moderne resortstad.

In het afgelopen jaar is hard gewerkt aan de bouw van een moderne toeristische infrastructuur en voorzieningen. Het ene na het andere project in Anaklia wordt feestelijk opgeleverd. Zo zijn de boulevard met fietspad, jachtclubs en hotels, waar onder het vijf-sterrenhotel Golden Fleece, in gebruik genomen. De bouw van de langste houten loopbrug van Europa, die Anaklia verbindt met het nabijgelegen Ganmoechoeri, vordert gestaag. Dit wordt een prachtig verlichte, avontuurlijke route.

Het aantal bezoekers neemt snel toe. Ze komen ook af op het strandleven, maar ook op de klassieke en moderne concerten in het amfitheater van Anaklia, en op de sportevenementen die er plaatsvinden.

Deze maand kreeg Anaklia van de Georgische autoriteiten officieel de status van resort.

Georgisch rugbyteam klaar voor World Cup 2011

2011-08-18T21:45:00.003+02:00

Georgië is maar een klein land met 4,5 miljoen inwoners, maar het heeft een rugbyteam dat op wereldniveau opvallend succesvol is. Rugby is een traditie in Georgië. Het is er een populaire sport sinds de oudste tijden.

Het rugbyspel lijkt in Georgië te zijn ontwikkeld op basis van een ouder balspel, dat “Lelo Boerti” werd genoemd. Dit was een spel met een grote, zware bal en twee teams die probeerden de bal naar de kant van de tegenstander te dragen. De beroemde Georgische middeleeuwse dichter Rustaveli doelde mogelijk op dat spel toen hij schreef: “ De behendigheid van een speler kan men zien in zijn worp op het doel”.

Het succes van het Georgische rugbyteam is opmerkelijk, omdat de spelers – hoewel ze in de Sovjet-Unie grote successen hadden - pas zo'n 10 jaar geleden zijn begonnen met het opbouwen van internationale ervaring. Na het ineenstorten van de Sovjet-Unie begin jaren negentig had Georgië tijd nodig om weer een sterk team op te bouwen en toegang te krijgen tot de internationale competities.

Een van de eerste successen werd bereikt in 2001, toen Georgië tiende werd in de Sevens World Cup in Argentinië. Een ander belangrijk moment was de overwinning op Rusland in 2002 en de kwalificatie voor de Rugby World Cup van 2003. In de tussentijd tekenden Georgische rugbyspelers contracten in het buitenland. Velen van hen spelen nu bijvoorbeeld in Frankrijk. In de tussentijd bleef Georgië deelnemen aan World Cup wedstrijden, en werden de prestaties steeds beter. In 2008 werd het uitgeroepen tot zevende Europese Nationale rugby team.

En nu bereiden de “dappere Lelos”, zoals het nationale rugbyteam in Georgië wordt genoemd, zich voor op de reis naar Nieuw-Zeeland, om deel te nemen in de Rugby World Cup 2011. Georgië kwalificeerde zich vorig jaar, door op één na alle wedstrijden te winnen. De Georgiërs komen uit in groep B met Schotland, Argentinië, Engeland en Roemenië. Door de Rugby World Cup zal de populariteit van rugby in Georgië nog groter worden. Veel jonge Georgiërs zullen beginnen met trainen, en daaruit zal de volgende generatie van getalenteerde rugbyspelers ontstaan.

Fietsen in Georgië

2011-08-07T14:46:00.012+02:00

Tot een jaar of tien geleden werd in Georgië fietsen hooguit als een sport beschouwd. Wie op de fiets naar het werk ging of boodschappen ging doen, werd uitgelachen of uitgescholden. Men veronderstelde dat de fietser geen geld had voor een auto of de bus, of vond hem in de weg rijden. Een eigen auto was het ideaal.

Photo by Bikes Club Georgia

Maar dat is in korte tijd sterk veranderd. Fietsen als ‘levensovertuiging’ is sterk in opkomst in Georgië. Men ondervindt de nadelen van het toegenomen autobezit, zoals parkeerboetes, verkeersopstoppingen en luchtvervuiling. Er zijn in Georgië steeds meer burgerinitiatieven en clubs van fietsers, die het fietsen promoten als oplossing voor milieu- en gezondheidsproblemen. Met veel enthousiasme demonstreren bekende Georgiërs hoe zij met een (vouw)fiets naar hun werk rijden. Groepen fietsers verzamelen zich spontaan voor tochten. Fietsenwinkels worden geopend. De Georgische overheid begint voorzieningen te treffen voor fietsers, zoals fietspaden.

In de hoofdstad Tbilisi bijvoorbeeld legt de gemeente momenteel een prachtig recreatiepad (fiets- en voetpad) aan rond het Meer van Tbilisi (Tbilisis Tba). Dit meer ligt aan de noordzijde van de stad. Het is het grootste waterbassin in de omgeving, bijna 9 kilometer lang en bijna 3 kilometer breed. De afgelopen jaren heeft zich hier een nieuw recreatiegebied ontwikkeld, met bungalows, hotels en terrasjes. Voor wie zonder hoogteverschillen een leuke dagtocht wil maken, is dit een goede optie.

In de kuststad Batoemi is een fietspad aangelegd langs de Zwarte Zee. De gemeente heeft onlangs 120 fietsen gekocht uit Frankrijk en verhuurt deze voor 2 Georgische lari (ongeveer 85 eurocent) per uur. Bij de informatiepunten voor toeristen kunt u een kaartje kopen voor zo’n fiets.

Buiten de steden is Georgië van nature al geschikt voor fietsers. Net als in Nederland zijn de afstanden in Georgië relatief klein. In dagtochten van 50-100 kilometer kunt u elke belangrijke bezienswaardigheid in het land bereiken, zodat een actieve reis tegelijkertijd een cultuurreis kan zijn. Verschil met Nederland is wel, dat er op sommige routes geklommen en afgedaald moet worden. De prachtige natuur biedt fietsers oneindige mogelijkheden om onderweg te genieten van hun tocht.

In oostelijke richting – de regio Kacheti – kan bijvoorbeeld via de Gombori-pas (1600 meter hoog) naar de stad Telavi worden gefietst. Deels gaat dit via de nieuw aangelegde grote autowegen, maar al snel kan worden overgestapt op de kleinere wegen, die het mooist zijn. Onderweg zijn er bezienswaardigheden zoals het Sjoeamta klooster. De wijnregio Kacheti kan vooral van eind september tot begin oktober een belevenis zijn, want dan begint de ‘rtveli’, de druivenoogst plaats en wordt nieuwe wijn gemaakt.

In noordelijke richting is de bekende Georgische Military Highway naar Khasbegi (via Ananoeri met het gelijknamige oude klooster) een mooie route.

In westelijke richting is het landschap vlakker, dus iets gemakkelijker te fietsen. Bestemmingen zijn hier Borjomi, Gori of Vardzia (waar fietsevenementen en races worden georganiseerd).

Klik hier

Wie extra van de natuur wil genieten, kan het beste kiezen voor een van de vele Georgische natuurparken. In veel van die parken kunnen dagtochten per mountainbike worden gemaakt. Aan de oostgrens van Georgië is het Lagodechi natuurpark aan te raden hiervoor, in West-Georgië is het park Bordzjomi-Charagaoeli een van de mooiste.

Het autoverkeer in Georgië is snel en chaotisch. Voor fietsers heeft men wel respect, in het algemeen wordt afstand gehouden. Georgië is een veilig land, de politie is overal en doet haar werk goed. Normale maatregelen tegen bijvoorbeeld diefstal moet u natuurlijk wel nemen. De bevolking is in het algemeen vriendelijk en gastvrij.

Als u uw fietstocht in Georgië zelf organiseert, dan is een goede kaart onmisbaar. Let op dat de secundaire wegen en bergroutes erop zijn aangegeven, want die heeft u nodig. Als u buiten de steden reist, kan ook een Georgisch taalgidsje handig zijn. Buiten de steden spreekt namelijk nog lang niet iedereen Engels. Mobiel bellen is door het hele land mogelijk, ook in de bergregio’s. Zorg dat u de juiste telefoonnummers (alarmdienst etcetera) bij u heeft. U kunt uw eigen fiets meenemen, maar fietsen zijn in Georgië ook op diverse plaatsen te huur.

Een gemakkelijker manier van fietsen in Georgië is overigens via een plaatselijke reisorganisatie. Er is genoeg aanbod. Deze organisaties weten de mooiste routes te vinden. Ook kunnen zij het fietsen vergemakkelijken door bagagetransport en het leveren en onderhouden van de fietsen.

Productie van nieuwe netbooks gestart in Georgië

2011-08-04T18:09:00.001+02:00

TBILISI, GEORGIE - Eind vorig jaar sloot het Georgische Ministerie van Onderwijs een overeenkomst met chipfabrikant Intel over het opstarten van de productie van netbooks in de Georgische hoofdstad Tbilisi. Er werd een productiefabriek gebouwd, die nu feestelijk is geopend.

De fabriek zal honderdduizenden netbooks per jaar produceren. Eerste afnemer is het Georgische Ministerie van Onderwijs, dat de netbooks gratis beschikbaar stelt aan de leerlingen die starten in de eerste groep van de Georgische basisscholen.

Het initiatief, dat past binnen een wereldwijd programma van Intel, is bedoeld om Georgische kinderen vanaf hun eerste schooljaar een goede opleiding te bieden. De scholen zijn voorbereid op het gebruik van de netbooks in combinatie met boeken en andere leermiddelen. Ook de leraren hebben netbooks gekregen.

Behalve netbooks zal de fabriek ook andere soorten computers gaan produceren. Voor de economie van Tbilisi is het high-tech bedrijf een belangrijke aanwinst. Het betekent extra werkgelegenheid en de uitbouw van een gewilde economische sector.

Elektrische auto's voor toeristen in Georgië

2011-07-23T13:27:00.001+02:00

TBILISI, GEORGIË - Elektrisch vervoer verovert Georgië in snel tempo. Op verschillende plaatsen in het land worden elektrische auto’s aangeschaft, die vooral worden ingezet voor het openbaar vervoer op toeristische routes.

Renault heeft een overeenkomst getekend met de Georgische regering over de promotie en het gebruik van elektrische auto’s in het land. Men wil het gebruik van elektrische auto’s in Georgië populariseren en ook commericeel lonend maken. De overeenkomst voorziet ook in technische ondersteuning en verdere ontwikkeling van elektrisch vervoer.

De gouverneur van de Georgische regio Mtscheta-Mtianeti heeft verklaard, dat de oude binnenstad van Mtscheta autovrij zal worden. Mtscheta is een van de belangrijkste toeristische trekpleisters in Georgië. Men overweegt om elektrische busjes aan te schaffen voor de toeristische route van het hoofdstation naar de Svetistchoveli kathedraal en het Samtavro klooster. Op korte termijn wil men drie elektrische busjes aanschaffen. Hierover wordt onderhandeld met Koreaanse en Europese producenten. Er is daarvoor een eerste budget vrijgemaakt van 65.000 Georgische lari (zo’n 27.000 euro).

Het gemeentebestuur van de kuststad Batoemi heeft tot nu toe voor 50.000 lari elektrische voertuigen aangeschaft. Deze worden ingezet voor het transport van toeristen op het terrain van de prachtige Botanische Tuinen van Batoemi. De voertuigen zijn geproduceerd in China. Ook hier gaat het om een toeristische trekpleister, die men verder wil ontwikkelen met steun van de gemeente.

Het Georgische Ministerie voor Duurzame Ontwikkeling heeft verklaard in de komende jaren 4000 elektrische voertuigen te willen aanschaffen ter vervanging van bestaande voertuigen.

Deze initiatieven leveren een bijdrage aan de verlaging van de CO2 uitstoot en aan het terugdringen van de vervuiling door autoverkeer. De toeristische sector in Georgië zal naar verwachting nog sterk zal groeien. Daarom lijkt de inzet van elektrische auto’s daar een goede keuze.

Georgische traditionele kleding populairder dan ooit

2011-07-16T00:09:00.003+02:00

TBILISI, GEORGIË - Zoals ieder volk hebben ook de Georgiërs hun eigen traditionele kleding. Het meest bekende kledingstuk is waarschijnlijk de tsjocha-achaloechi. Dit kostuum – een strak gevormde herenmantel met links en rechts op de borst een rij patroontassen - is algemeen Kaukasisch en wordt bijvoorbeeld ook in de Noord-Kaukasus gedragen. Daar wordt het Tjserkeska genoemd.

De Georgische traditionele kleding is eeuwenoud. De dracht gaf in de eerste plaats aan, uit welke regio iemand afkomstig was. De verschillen tussen de regio’s zijn groot. Zo kenmerkt de kleding van de Chevsoeren, die in het Oostgeorgische hooggebergte leven, zich door felkleurig borduurwerk op zwarte stof. De kleding van de Svanen uit het Westgeorgische hoogland is eenvoudiger, vaak effen, en wordt gedragen met een rond, vilten hoofddeksel.

In de steden was aan de kleding duidelijk te zien, tot welke sociale klasse iemand behoorde. Kooplieden droegen specifieke kleding, die heel anders was dan die van edellieden. Het bekendst is de kleding van de Karatsjocheli. Dit was in Tbilisi een gevestigde orde van kooplieden. Karatsjocheli betekent letterlijk “breedbroekige”. U begrijpt waarom.

De traditionele kleding is vooral bij het Georgisch dansen goed te zien. Veel dansen zijn, net als de kleding, specifiek voor een bepaalde regio. Ook bij bruiloften en andere festiviteiten dragen mensen deze kleding.vaak. De Georgische traditionele drachten worden niet – zoals in Nederland – als ouderwets en folkloristisch beschouwd, maar zijn symbool voor de nationale trots en de onafhankelijkheid, die door jong en oud wordt gevoeld.

Er wordt in Georgië historisch onderzoek gedaan naar de drachten. Men wil weten hoe ze vroeger gemaakt werden en welke vormen bestonden. De ontwerpen worden vervolgens gereconstrueerd. Er worden ook nieuwe, eigentijdse ontwerpen van gemaakt. Voor Georgische vrouwen wordt tegenwoordig kleding ontworpen op basis van modellen, die traditioneel voor mannen bedoeld waren.

Voor toeristen worden de kostuums in souvenirwinkels aangeboden. De kwaliteit daarvan is echter niet altijd goed. Mocht u serieus geïnteresseerd zijn in een Georgisch kostuum, dan is het aan te raden om een echte kleermakerij te zoeken. Dit is niet goedkoop - het dragen van de kleding heeft voor Georgiërs dan ook een bepaalde status - maar dan heeft u wel een goed stuk.

Nieuwe stimulans voor het toerisme in Georgië

2011-07-12T21:09:00.003+02:00

TBILISI, GEORGIE - Deze week kondigde het Nationale Agentschap voor Toerisme van Georgië nieuwe maatregelen aan die het toerisme in het land moeten bevorderen. Het aantal toeristen dat Georgië bezoekt, groeit de afgelopen jaren al snel, maar het Agentschap zint op meer.

Ten eerste wordt het – wereldwijd populaire – tax-free winkelen in Georgië ingevoerd voor toeristen. Betaalde BTW (“VAT” in het Engels) op goederen die in Georgië zijn gekocht, kan worden teruggevraagd. Er zal de komende tijd publiciteit worden gegeven aan deze mogelijkheid, zodat toeristen op de hoogte raken. Door het tonen van de ingepakte goederen en een betalingsbewijs kunt u op het vliegveld de BTW terug krijgen.

Ten tweede zijn plannen uitgewerkt om het MICE toerisme in Georgië te ontwikkelen. MICE staat voor Meetings, Incentives, Conventions & Exhibitions. Dit is een specifieke vorm van toerisme, waarin bijeenkomsten, conferenties, congressen, tentoonstellingen en bonusreizen (beloning voor geleverd werk) worden georganiseerd. Het gaat om goed geplande evenementen, meestal met een specifiek thema, waarbij zaken doen vaak wordt gecombineerd vrijetijdsbesteding. Denk bijvoorbeeld aan congresgangers die na afloop een korte vakantie in het land doorbrengen.

Dat men in Georgië kiest voor MICE toerisme is niet toevallig. Deze vorm van toerisme biedt veel perspectief. Cijfers uit andere landen laten zien, dat MICE toerisme veel kan betekenen voor de economie van een land. MICE klanten vragen vaak om goede kwaliteit en een zekere exclusiviteit, maar betalen daar ook goed voor. Er worden stabiele inkomsten gegenereerd voor bijvoorbeeld hotels, evenementenbureaus, congreszalen en IT-dienstverleners. Voor de Georgische bevolking, die bekend staat om haar hoge opleidingsniveau en gastvrijheid, betekent het dat er meer banen zullen komen in deze sectoren.

Georgische gerechten en uit eten in Georgië

2011-07-03T18:14:00.009+02:00

TBILISI, GEORGIE - Wie naar Georgië reist, heeft waarschijnlijk al gehoord van de Georgische keuken, wijn en tafeltradities. En wil daar graag mee kennismaken. Maar waar vind je de beste plaats om Georgisch te eten?

Het allerbeste is natuurlijk om bij mensen thuis te eten. Dan krijg je vaak huiswijn en worden echte Georgische gerechten gemaakt. De Georgische tafeltradities maak je dan ook mee.
Maar niet iedereen kent mensen in Georgië. En dat is geen probleem, je kunt ook prima terecht in een van de vele restaurants in en buiten de steden. Er zijn verschillende mogelijkheden.

Natuurlijk wordt in elk land de toerist als melkkoe gezien. Ook in Georgië begint het langzaam duidelijk te worden, waar de toeristische routes lopen. Het gebied rond de Chardin straat in Tbilisi, tegenover de Metechi kerk, is zo’n toeristische trekpleister. Het is een leuk gebied om in rond te lopen, met bijzondere souvenirs (veel handwerk), prachtige oude balkons, interessante gebouwen en kunst in de openbare ruimte.

Er zijn veel café-restaurants in de Chardin-buurt, en bij de meeste kun je zowel binnen als op een terras zitten. De Georgische keuken is vertegenwoordigd, maar er is ook veel ander aanbod, waar onder Italiaanse en Chinese restaurants. De prijzen liggen ongeveer op Europees niveau. Hoewel het van adres tot adres verschilt, is het personeel niet altijd even vriendelijk. Zelfs wanneer een restaurant – met keurig gedekte tafels – helemaal leeg is, maakt men geen haast om een bestelling op te nemen.

Een andere locatie om te eten of een kopje koffie te drinken zijn de vestigingen van de bekende hotelketens, die ook in Georgië zijn neergestreken. Tbilisi Marriott aan Rustaveli Avenue is de bekendste, maar ook Radisson is geopend. Deze hotels bieden café-bars met professionele, servicegerichte bediening. Hier kun je in ieder geval met airconditioning en een drankje even tot rust komen. De Georgische ‘elite’ komt hier vaak, ook voor conferenties en andere bijeenkomsten. Je kunt er bijvoorbeeld politici, een museumdirecteur of de presidentsvrouw zien langslopen. De prijzen zijn er hoog (Europees +), voor gewone Georgiërs is dit niet betaalbaar.

Waar eten gewone Georgiërs dan? Er zijn veel restaurants net buiten de stadscentra of buiten de stad, langs doorgaande wegen. Deze restaurants zijn meestal creatief ontworpen in traditionele Georgische stijl. Sommige zien er van buitenaf niet erg bijzonder uit, maar het interieur is dan verrassend leuk. In het plaatsje Mtscheta is bijvoorbeeld een buitenrestaurant gebouwd tussen rotswanden. Beneden stroomt een riviertje, de keuken is in hout opgetrokken en volledig open, zodat je kunt zien hoe het eten wordt klaargemaakt. De gasten zitten aan picknicktafels op verschillende niveaus, verspreid over het bosrijke terrein. Trappen en bruggetjes verbinden de tafels met elkaar. Georgische muzikanten spelen op verzoek (en voor een klein bedrag) aan je tafel.

Dit soort restaurants wordt druk bezocht door de plaatselijke bevolking. Er heerst een geweldige sfeer en je kunt er uitgebreid Georgisch eten voor een lage prijs. Het personeel is erg gedienstig, doet zijn best om het eten snel te leveren. Dit zijn geen plaatsen waar je een kopje koffie gaat drinken. Men komt hier om de hele middag of avond te blijven. Gasten bestellen veel – naar Georgisch gebruik – om de tafel vol te krijgen met diverse gerechten.

Voor zo’n 50 euro kun je in zo’n restaurant met 4-5 personen eten en drinken. Je bestelt dan bijvoorbeeld een grote kan huiswijn, flessen limonade en bronwater, twee soorten vleesgerecht, kaasbrood (chatsjapoeri), vleessnacks (chinkali), salade en extra kaas en brood. Alles is van plaatselijke merken of wordt in de keuken vers bereid.

Copyright © All Rights Reserved

'Rechtop lopende mensaap evolueerde mogelijk in Georgië'

2011-06-29T09:56:00.003+02:00

DMANISI, GEORGIE - Onderzoekers van de Universiteit van Noord-Texas hebben 1,85 tot 1,77 miljoen jaar oude skeletten van de soort Homo erectus gevonden in de Georgische plaats Dmanisi.

Deze mensensoort wordt beschouwd als de eerste rechtop lopende voorouder van de moderne mens.

De resten uit Georgië zijn even oud of zelfs iets ouder dan de skeletten van de Homo erectus die in Afrika zijn gevonden. De ontdekking suggereert dan ook dat de soort mogelijk niet in Afrika is geëvolueerd, maar in Azië, zo meldt Wired News.

Stenen voorwerpen

Volgens hoofdonderzoeker Reid Ferring was de populatie in Dmanski niet van tijdelijke aarde, maar erg stabiel. Dat zou blijken uit stenen voorwerpen die in de buurt van de skeletten zijn gevonden.

Ferring vermoedt dat de Homo Erectus uiteindelijk vanuit Azië naar Afrika is getrokken. “Dmanisi was waarschijnlijk zeker 80.000 jaar lang bewoond door deze mensensoort”, verklaart de wetenschapper op ScienceNews.org. “Het ging om een behoorlijke populatie die ook erg mobiel was.”

Zijtak

De resultaten van het onderzoek zijn gepubliceerd in het wetenschappelijk tijdschrift Proceedings of the National Academy of Sciences.

De conclusies worden echter niet door iedereen gedeeld. Sommige wetenschappers zijn van mening dat de populatie in Dmanisi een zijtak vormde van de Afrikaanse Homo erectus, die zich snel na de evolutie van de soort afsplitste.

De beenderen zouden in dat geval alleen bewijzen dat de rechtop lopende mens al heel vroeg erg mobiel was en vanuit Afrika naar Azië trok.

Bron: nu.nl/Wetenschap

Natuurreizen in Georgië steeds meer in trek

2011-05-28T12:50:00.001+02:00

Georgië biedt geweldige mogelijkheden voor natuurreizen. Het land heeft rijke en gevarieerde natuurlijke landschappen, die de afgelopen jaren beter toegankelijk zijn gemaakt voor het publiek. Er zijn zoveel boeiende plaatsen en activiteiten zoveel unieke flora en fauna, dat steeds meer reizigers hun weg vinden naar de Georgische natuurparken.

Het hele land Georgië is ongeveer 6,970,000 hectare groot, dat is ongeveer twee keer de grootte van Nederland. Een totaal gebied van 495,892 hectare (ongeveer 7%) daarvan is beschermd als natuurreservaat of nationaal park. Er worden wat verschillende namen en vormen gebruikt voor de parken, maar het algemene doel is de bescherming van het natuurlijke landschap de flora en fauna van Georgië.

Veel van de beschermde gebieden bestaan uit bossen. Deze bevinden zich in verschillende klimaatzones en op verschillende hoogtes, dus het is de moeite waard om er meerdere te bezoeken. In totaal zijn er 14 strikte natuurreservaten in Georgië, 8 nationale parken, 12 beheerde natuurreservaten, 14 natuurmonumenten twee beschermde landschappen. Er zijn plannen om meer gebieden een beschermde status te geven, vooral in het hoge land van de Grote Kaukasus.

Momenteel is het mogelijk om dagkoers te boeken of te organiseren in negen parken: het Lagodechi reservaat, het Bordzjomi-Charagaoeli nationaal park, het Mtirala nationaal park, de reservaten van Koboeleti, Sataplia, Kintrisjhi en de nationale parken van Kolcheti, Vasjlovani and Algeti. Ruiterpaden zijn te volgen in de parken van Bordzjomi, Lagodechi, Toesheti, Mtirala, Algeti and Kintrisji parks. Ook zijn er speciale educatieve routes uitgezet voor scholen.

Er zijn geen leeftijdsbeperkingen, hoewel sommige bergroutes moeilijk kunnen zijn voor kinderen. De meeste gebieden zijn vrij toegankelijk. Alleen in Sataplia, Lagodechi en Vasjlovani wordt gevraagd om een identiteitsbewijs bij de toegang tot het park. De prijzen voor georganiseerde tochten verschillen, dit is vooral afhankelijk van de wensen die u heeft. Uit de algemene indicatie voor de prijs van een dagtocht die is 70 Georgische lari.

Het Georgische Agentschap voor Beschermde Gebieden is verantwoordelijk voor het beheer van het beleid op de beschermde natuurgebieden. Ook verzorgen zij de informatie voor bezoekers. Op de website van het agentschap vindt u meer informatie over elk van de natuurparken, de mogelijkheden en prijzen. Via deze website kunnen ook online boekingen worden aangevraagd.

Wijnfestival 2011 geopend in Tbilisi, Georgië

2011-05-14T12:49:00.000+02:00

TBILISI, GEORGIE - Op 14 mei is het tweede officiële Wijnfestival geopend in de Georgische hoofdstad Tbilisi. Dit festival zal vanaf nu elk jaar plaatsvinden op de tweede zaterdag in mei.

Het Wijnfestival vindt plaats in het Etnografisch museum in Tbilisi. Dit openluchtmuseum ligt op een heuvel boven de stad. Traditionele Georgische huizen en hoven uit verschillende regio’s van het land zijn er op ware grootte nagebouwd. En omdat het maken en drinken van wijn een oeroude Georgische traditie is, vormt het museum een zeer toepasselijk decor.

Het Wijnfestival wordt georganiseerd door de Wijn Club, een organisatie voor wijnliefhebbers in Georgië. Er wordt een breed spectrum van wijnen gepresenteerd, die zijn gemaakt van diverse wijnsoorten. Er zijn echt opmerkelijke wijnsoorten bij, zoals de wijn die wordt geproduceerd in het Alaverdi klooster in Kachetië, Oost-Georgië.

Het Wijnfestival werd geopend door de Georgische minister van Landbouw, Bakur Kvezereli. Hij benadrukte dat het festival de kans biedt aan kopers en wijnproducenten om elkaar beter te leren kennen. Potentiële wijnkopers kunnen de wijn proeven en kennismaken met de Georgische wijnproducerende bedrijven.

Dolfinarium van Batoemi heropend

2011-05-07T11:11:00.002+02:00

BATOEMI, GEORGIE - Deze maand werd het nieuwe dolfinarium heropend in de Georgische kustplaats Batoemi. Er vond een spectaculaire show plaats, die werd bijgewoond door de Georgische president Saakashvili met zijn vrouw en de jongste zoon. Ze genoten zichtbaar van de show, net als de rest van het publiek.

Het dolfinarium van Batoemi bestond al in de Sovjettijd, maar was enige tijd gesloten. Nu is het volledig gerenoveerd en conform internationale standaarden ingericht. Er kan een publiek van zo'n 700 mensen terecht.

Er zijn 15 dolfijnen en vier zeeleeuwen in het dolfinarium van Batoemi. Er is een bad waar de shows plaatsvinden, maar ook een quarantaine bad, een onderzoekscentrum en laboratorium. Daar kunnen wetenschappers zeedieren bestuderen.

Het dolfinarium van Batoemi bevindt zich dicht bij de kustlijn van de Zwarte Zee, ten zuidwesten van het Noeni-meer en het Park 6 Mei. Andere herkenningspunten in de buurt zijn de Universiteit van Batoemi, en de dierentuin.

De show is toegankelijk voor toeristen vanaf 1 juni 2011.

Georgië viert 20 jaar onafhankelijkheid in Den Haag

2011-05-04T16:26:00.011+02:00

DEN HAAG, NEDERLAND - Dit jaar is het twintig jaar geleden dat Georgië onafhankelijk werd. Om dat te vieren organiseert de Georgische ambassade in Den Haag van maandag 23 tot en met woensdag 25 mei de Georgian Cultural Days. Tijdens verschillende evenementen is het mogelijk om kennis te maken met de rijke Georgische cultuur en tradities.

De culturele dagen worden geopend op maandag 23 mei met An Evening in Georgia in het Lucent Danstheater in Den Haag. Pianiste Nino Gvetadze opent de avond met een recital. Nino, geboren in Georgië en sinds 2003 woonachting in Nederland, won in 2004 het YPF Nationaal Pianoconcours. In 2008 ontving ze de tweede prijs op het Internationaal Franz Liszt Pianoconcours en in 2010 won Nino de prestigieuze Buitoni Trust Award.

Het tweede deel van de avond staat in het teken van traditionele Georgische zang en dans. Rustavi, één van de meest gerenommeerde dansensembles uit Georgië, wordt over de hele wereld geroemd om haar choreografie en kostuums. Naast dans brengt het Rustavi koor karakteristieke Georgische polifonische zang ten gehore. Met liederen over belangrijke gebeurtenissen, werk en het dagelijkse leven. Hoofdgasten zijn onder meer de First Lady van Georgië, Sandra Roelofs (echtgenote van de huidige Georgische president Micheil Saakasjvili) en de Georgische ambassadeur Shota Gvineria.

Na de opening van de Georgian Cultural Days op 23 mei vinden er verschillende evenementen plaats op diverse locaties in Den Haag. In het Atrium is bijvoorbeeld vanaf 23 mei een fototentoonstelling te zien van CityBooks. Door deBuren is een serie foto’s, verhalen en gedichten gemaakt over de hoofdstad van Georgië, Tbilisi. Het werk van de Belgische fotograaf Filip Bert en de Georgische fotograaf Kakha Kakhiani is hier te zien.

Georgië is het oudste wijnproducerende gebied van de wereld, daarom vervolgt het programma op dinsdag 24 mei met een Georgische Wijnproeverij. De Georgische ambassade is hiervoor een samenwerking aangegaan met het Hilton Hotel Den Haag. Het publiek krijgt de kans om diverse Georgische rustieke oude wijnen te proeven.

Op woensdag 25 mei is er een Georgische braderie op het Plein in Den Haag. De braderie wordt mede mogelijk gemaakt door de Gemeente Den Haag. In de paviljoens is het mogelijk om meer te weten te komen over Georgië, zijn diverse Georgische artefacten te bewonderen en te koop. Parallel hieraan is er in het Internationaal Perscentrum Nieuwspoort de tentoonstelling Georgian Modern Art te zien uit de privécollectie van Rosa Bandury, een Georgische kunstenaar en verzamelaar. De verzamelde kunstobjecten zijn afkomstig van de hand van diverse Georgische schilders zoals Alexandre Bandzeladze, Iliko Zautashvili and Oleg Timchenko.

Bron: Onafhankelijkheid van Georgië

Georgisch culinaire tradities herleven door economische groei en toerisme

2011-04-30T20:54:00.007+02:00

TBILISI, GEORGIE - De Georgische keuken is verrassend en uniek. Het is een veelzijdige keuken waarin veel verschillende smaken en ingrediënten worden gecombineerd. De Georgische kookkunst vindt haar oorsprong vooral op het Georgische platteland, waar de mensen van oudsher graag gebruik maakten van de rijkdom die de natuur hen bood. De Georgiërs genieten graag van tafelen. Zij drinken daarbij wijn en voeren eeuwenoude toostrituelen uit.

Min of meer ongemerkt zijn echter in de Sovjettijd typisch Georgische gerechten verloren gegaan. Dit kwam vooral doordat authentieke gewassen werden vervangen door geïmporteerde, die op grotere schaal konden worden geproduceerd.

Na het uiteenvallen van de Sovjet-Unie hervond Georgië haar onafhankelijkheid, maar er volgde ook een periode van chaos en economische crisis. Veel mensen trokken toen van het platteland naar de hoofdstad Tbilisi en velen gingen ook naar het buitenland. Hierdoor ging nog meer traditionele landbouw- en culinaire kennis verloren.

Sinds enkele jaren is hierin echter verandering gekomen. Doordat de Georgische economie zich snel ontwikkelt en het aantal buitenlandse toeristen toeneemt, ontstaan nieuwe mogelijkheden voor de authentieke Georgische keuken. Inwoners van Georgië hebben vaker voldoende inkomsten om uit eten te gaan. Buitenlandse toeristen hebben veel belangstelling voor de Georgische keuken. Zij willen daarbij graag Georgische wijn drinken en de tafeltradities beleven.

Deze ontwikkeling biedt geweldige kansen voor de Georgiërs om hun eigen culinaire erfenis opnieuw te ontdekken en te ontwikkelen. Vanwege de toenemende vraag worden bestaande Georgische restaurants prachtig opgeknapt en ingericht. Nieuwe restaurants worden geopend. Georgische koks gaan vaak actief op zoek naar traditionele recepten en bereidingswijzen en nemen deze op in de menu’s.

Georgië zal vooral interessant zijn voor bezoekers als het land zich niet aanpast aan internationale standaarden, maar de culinaire eigenheid weet te behouden en te presenteren. En dit lijkt ook al volop te gebeuren.

Tbilisi Fashion Week 2011 van start

2011-04-20T22:19:00.004+02:00

TBILISI, GEORGIË - Tbilisi bereidt zich voor op de Fashion Week, die er van 13 tot 8 mei aanstaande zal plaatsvinden. De beste herfst- en wintercollecties 2011-2012 zullen er te zien zijn. 13 gevestigde ontwerpers en 14 nieuwe talenten zullen hun collecties tonen op de catwalks van de Georgische hoofdstad.

Het evenement vindt dit jaar plaats in het prestigieuze Sheraton Metechi Palace Hotel. De organisatoren beloven een groot spektakel. De beste ontwerpen zullen prijzen ontvangen die worden verzorgd door onder andere de Georgische Kunstacademie en het Goethe Instituut.

Er zullen zowel gevestigde als jonge ontwerpers uit Georgië zijn op de Tbilisi Fashion Week, maar er zijn ook buitenlandse gasten. De Franse backstage fotograaf Vincent Lappartient, die heeft gewerkt voor de Paris Fashion Week zal de show in foto's vastleggen. De Franse musicus Alexander Maxwell schrijft de muziek voor enkele shows.

De collecties van de Georgische ontwerpers zullen door moderecensenten beoordeeld worden en door modejournalisten van toonangevende bladen. Potentiële klanten worden uitgenodigd uit onder andere Frankrijk, Oekraïne en België.

Enkele Georgische ontwerpers die deelnemen aan de Tbilisi Fashion Week, werken normaal gesproken in het buitenland. Dit zijn onder andere Georgi Shagashvili uit Denemarken, Anna Miminoshvili uit Moskou and Demna Gvasalia uit Parijs.

Op de laatste dag van de Tbilisi Fashion Week zal een talentenjacht worden gehouden voor Ford Models Supermodel of the World. De selecties hiervoor vinden momenteel in vele landen plaats. De winnaars mogen gaan werken voor het beroemde Ford modeling agency.

Volgens de organisatoren wordt deze Tbilisi Fashion Week de beste tot nu toe, met een grootse opening show en veel glamour.

Export van Georgische wijn stijgt

2011-04-13T22:22:00.007+02:00

TBILISI, GEORGIE - De export van Georgische wijn blijft stijgen. De vraag naar Georgische wijn neemt toe in onder andere Polen, Oekraïne en ook in China. Vorig jaar werd een miljard liter wijn geëxporteerd uit Georgië.

Wijnfirma Tbilvino zegt de wijnexport naar China volgend jaar te willen verdubbelen. Het bedrijf verkoopt de bekende Georgische wijnsoorten Tsinandali, Mukuzani and Saperavi in China. Tot nu toe zijn er 40.000 flessen wijn verkocht, maar de vraag en daarmee de export zal naar verwachting groeien.

Andere Georgische wijnexporteurs hebben ook aangekondigd dat ze op de Chinese markt willen gaan opereren. Zij beschouwen deze als markt als bijzonder winstgevend voor Georgië. De Georgische ondersteunt de wijnmakers bij de popularisatie van Georgische wijn in China.

Import van Georgische wijn in de Europese Unie, waar onder in Nederland, is ook gestegen. In Amsterdam en andere steden - en via internet - zijn diverse soorten Georgische wijn te koop.

Prehistorische muurtekening ontdekt in Georgië

2011-04-04T18:47:00.002+02:00

IMERETI, GEORGIË - De Georgische nieuwszender Rustavi 2 heeft bekend gemaakt dat een prehistorische muurtekening is ontdekt in de Westgeorgische regio Imereti. De tekening is gevonden in de Oendo-grot bij het dorp Vatsjevi.

Georgische wetenschappers zijn blij met deze vondst, omdat die vanwege de ouderdom van groot belang is. Er is een menselijke figuur te zien, die zo’n 300.000 jaar oud moet zijn. Dit is de oudste muurtekening die ooit in Georgië is ontdekt.

Volgens de onderzoekers had de grot waarin de muurtekening is ontdekt, een rituele functie. Ze leiden dit af uit het feit dat de getekende figuur zijn handen naar boven uitstrekt. En ook uit de vondsten in een put in de grot, die menselijke en dierlijke botten bleek te bevatten.

Georgië zoekt investeerders voor windenergieproject

2011-03-29T15:44:00.004+02:00

TBILISI, GEORGIE - Georgië is op zoek naar mogelijkheden om haar energievoorziening te diversificeren. In november jl gaf president Mikheil Saakashvili al aan, dat Georgië binnen zeven jaar een waterkrachtindustrie in het land wil ontwikkelen met investeringen van in totaal $5 miljard.

Nu meldt nieuwssite Bloomberg, dat Georgië partners zoekt die willen investeren in de bouw van een 50 megawatt windenergiecentrale ter waarde van $100 miljoen. Bloomberg citeerde hierover de Georgische staatssecretaris voor Energiezaken, Mariam Valishvili.

De windenergiecentrale wordt gebouwd in het Westen van Georgië en moet volgens planning in 2015 worden opgeleverd.

13e Internationale Toerisme Beurs in Tbilisi, Georgië

2011-03-25T22:58:00.003+01:00

TBILISI, GEORGIE - van 14 tot en met 16 april aanstaande wordt in de Georgische hoofdstad Tbilisi de 13e Internationale Toerisme Beurs gehouden. De beurs vindt plaats in het expositiecentrum ExpoGeorgia.

Deze Internationale Toerisme Beurs is in de afgelopen jaren een belangrijk evenement geworden in Georgië. Het doel van de beurs, die officieel “Caucasus Tourism Fair” heet, is het promoten van mogelijkheden voor het toerisme in de Kaukasusregio en de landen van de zijderoute. Bedrijven zullen er de producten en diensten presenteren die in combinatie met de sterk verbeterde toeristische infrastructuur in Georgië vele mogelijkheden bieden.

De Caucasus Tourism Fair wordt georganiseerd door ExpoGeorgia met steun van de Georgische Nationale Raad voor Toerisme, het Georgisch Agentschap voor Beschermde Gebieden en de gemeente Tbilisi. De Caucasus Tourism Fair is een van de vele evenementen die jaarlijks bij ExpoGeorgia plaatsvinden: het is een druk bezocht expositie- en conferentiecentrum in de Kaukasus regio.

Deelnemers aan de beurs zijn reisbureaus, reisagenten, nationale en regionale touroperators, het Georgische departement voor toerisme, telecommunicatiebedrijven, hotels, resorts, luchtvaartmaatschappijen en producenten van kampeer-, fiets-, wandel- and fotografieproducten.

ExpoGeorgia is te vinden op Tsereteli Avenue 118,. Tbilisi 0119, Georgië.

Georgische economie weer gegroeid

2011-03-22T22:18:00.003+01:00

TBILISI, GEORGIE - De groeicijfers voor de Georgische economie in 2010 zijn bekendgemaakt. Het Georgische Bureau voor de Statistiek Geostat maakte bekend dat in het laatste kwartaal van 2010 het Georgische bruto nationaal product met 6% is gegroeid. Hiermee komt de economische groei over heel 2010 op 6,4 %.

Het Georgische bruto nationaal product bedroeg in 2010 20,79 miljard lari - dat is ongeveer 8,6 miljard euro. Industrie en handel vormen samen een derde daarvan. Andere belangrijke sectoren zijn de staatsuitgaven, die 13 % vormen, transport en communicatie met 11,6 % en landbouw met 8,4 %.

Na een economische krimp van 3,8 % in 2009 is de economische groei, hoewel die al werd verwacht, goed nieuws voor Georgië.

De landbouwsector vertoonde in 2010 een lichte krimp van 1,7 %, zo verklaarde Geostat. De sterkst groeiende sectoren in 2010 waren de verwerkende industrie (20,3 %), gevolgd door de financiële sector (14,7 %), handel (14,1 %), transport (13,1 %) en hotels en restaurants (12,9 %).

Trump towers in Georgië, in Tbilisi en Batumi

2011-03-11T22:18:00.006+01:00

TBILISI, GEORGIE - Donald Trump, de Amerikaanse business magnaat en vastgoedontwikkelaar heeft zijn oog laten vallen op de republiek Georgië. Zijn interesse is ontstaan na ontmoetingen met de Georgische president Saakashvili, met wie hij bevriend is geraakt.

Trump stuurde eerder al een adviseur naar Georgië om de investeringsmogelijkheden in het land te onderzoeken. Nu is een deal getekend met een waarde van 250 miljoen dollar tussen Trump en de Silk Road Group, een ervaren investeringsbedrijf in de Kaukasusregio.

De deal betreft de bouw van twee wooncomplexen met hotels in Batumi en Tbilisi, als hoogste torens van Georgië. Er worden ook casino's, business en entertainment centra in gerealiseerd. Trump licenseert zijn naam aan de torens en zijn bedrijf zal ze managen. Verder zal hij met de Silk Road Group samenwerken om de financiering van de projecten rond te krijgen en de marketing op te zetten.

De betrokkenheid van Donald Trump bij Georgië is erkenning voor het ondernemersvriendelijke klimaat en de investeringsmogelijkheden die het land biedt. De naam Trump zal de aandacht trekken en zal ongetwijfeld andere buitenlandse investeerders overtuigen om naar Georgië te komen. En dat zal de Georgische economie doen groeien.

Donald Trump zelf is erg enthousiast. Tijdens de persconferentie over de deal noemde hij president Mikheil Saakashvili een ‘wereldidool’. Hij stelde dat de hervormingen en economische groei in Georgië ongeëvenaard zijn.

EBRD: Georgië is de meest niet-corrupte staat in Europa

2011-03-03T20:57:00.000+01:00

Georgië is de meest niet-corrupte staat in Europa. Dat stelde Jan Fischer, vice-president van de European Bank for Reconstruction and Development (EBRD), tijdens een gesprek met de Georgische vice-premier Giorgi Baramidze.

De heren ontmoetten elkaar tijdens een internationale conferentie over de relatie tussen de Oekraine en de Europese Unie, waar Baramidze speciale gast was.

“Volgens wereldwijde analyses van de EBRD is Georgië een zeer anti-corrupte staat”, zei Fischer. Hij merkte daarbij ook op, dat de Georgische economie zich ondanks de wereldwijde crisis verder ontwikkelt.

Fischer gaf aan dat de EBRD Georgië ook in de toekomst zal ondersteunen. De Georgische regering heeft de bank verzocht om te kijken naar mogelijkheden voor steun aan de private sector. Dat verzoek zal in overweging worden genomen.

Investeringsklimaat Georgië beste in de regio

2011-02-25T01:36:00.002+01:00

TBILISI, GEORGIE - De Wereldbank heeft het rapport Investing Across Borders 2010 uitgebracht. Dit rapport doet verslag van een breed onderzoek, waarin de wet- en regelgeving van 87 landen is getoetst op aantrekkelijkheid voor buitenlandse investeerders. Sinds de financiële crisis van 2008-2009 hechten – zo stellen de schrijvers van het rapport - investeerders bij de keuze voor een locatie veel meer waarde aan een transparant en stabiel investeringsklimaat.

Met vier sets indicatoren wordt in het rapport gemeten, welke landen hierop het hoogste scoren. Er is gekeken waar investeerders mee te maken krijgen, als ze zich in een land willen vestigen: 1 op het gebied van eigendomsrechten in diverse sectoren van de economie, 2 de procedures voor het vestigen van een onderneming, 3 de mogelijkheden om land te kopen of pachten en de beschikbare informatie over die mogelijkheden en 4 de juridische mogelijkheden om handelsconflicten op te lossen.

Volgens Investing Across Borders 2010 is Georgië uitzonderlijk in Oost-Europa en Centraal-Azië, omdat het verkrijgen van eigendomsrechten in alle sectoren is toegestaan. Veel landen hebben wat eigendomsrechten betreft beperkingen voor sectoren als olie, gas, steenkool, landbouw, transport, of media. Georgië is nummer één in Oost-Europa en Centraal-Azië als het gaat om de snelheid waarmee een onderneming kan worden opgestart. Dit duurt in Georgië 4 dagen en er zijn 4 procedures nodig. Ook wordt genoemd dat Georgië één van de weinige landen is met een online systeem voor kadastrale informatie. Betrokken partijen zoals makelaars en notarissen kunnen inloggen om informatie over landeigendom te vinden en naar investeringsmogelijkheden te zoeken.

Ter vergelijking de situatie in andere landen in de Kaukasusregio: in Armenië duurt het starten van een onderneming 18 dagen en zijn er 8 procedures. In Azerbeidzjan is dit 11 dagen en 7 procedures. Eigendomsrechten zijn in Turkije het slechtst beschermd. In Azerbeidzjan is grond moeilijk beschikbaar en ook is informatie daarover moeilijk te verkrijgen. De uitvoering van wetten en regels is in de regio het meest problematisch in Rusland.

In Georgië wordt nog steeds hard gewerkt om wet- en regelgeving zo goed mogelijk af te stemmen op ondernemers, niet alleen buitenlandse investeerders maar ook voor de eigen inwoners. Belastinginning wordt geprofessionaliseerd, maar de tarieven voor ondernemers worden laag gehouden.

Betania: het nieuwste ski-oord in Georgië

2011-02-19T20:59:00.006+01:00

TBILISI, GEORGIE - Op zo’n 10 kilometer ten zuidoosten van de Georgische hoofdstad Tbilisi ligt de plaats Betania, genoemd naar het dorp in Palestina waar volgens het Nieuwe Testament Maria, Martha en Lazarus woonden. Betania wordt door toeristen meestal bezocht als dagtocht vanuit Tbilisi, vanwege de Betania Kerk, die een prachtig voorbeeld is van middeleeuwse Georgische kerkbouw.

Het dorp Betania ligt in de vallei van de Vere rivier. De omgeving is bergachtig en bosrijk. Onlangs werd bekend, dat een plaatselijke onderneming, Randevu Betania, gebruik wil maken van de gunstige ligging (bij Tbilisi) en de mogelijkheden van Betania, om er een nieuw ski-oord in te richten. De plannen zijn ambitieus: eind dit jaar moeten de skiroutes klaar zijn voor ingebruikname.

Randevu Betania bouwt een 600 meter lange skiroute, met twee skiliften. Daarnaast komt er een skiroute speciaal voor kinderen. Er wordt een hotel gebouwd met 21 kamers, restaurants, cafés en snackbars, kortom, alles wat nodig is om te relaxen na het skiën.

Het klimaat in Betania is gunstig, er valt meestal genoeg sneeuw in de winter. Voor het geval er niet genoeg zou vallen, wordt het mogelijk gemaakt om kunstmatige skiroutes te creëren.

Georgië presenteert haar 10 finalisten voor het Eurovisie Songfestival 2011

2011-02-12T02:24:00.009+01:00

GEORGIE, TBILISI - De Georgische nationale omroep GPB heeft tien kandidaten voor de Georgische nationale finale voor het Eurovisie Songfestival 2011 in Düsseldorf. De Georgische vertegenwoordiging wordt gekozen op 19 februari. Voor de selecties in Georgië werden 50 liedjes ingestuurd.

Nationale Finale Georgië

. Temo Sajaia - Soldier's Song
. Salome Korkotashvili - Love
. Boris Bedia - Universe
. Sweet Pills - Face To Face
. Dito Lagvilava & November - New Day
. Tako Gachechiladze - It's Ok
. Keti Orjonikidze - Maybe
. Nini Shermadini - Rejected
. The Georgians - Loved, Seen, Dreaming
. Eldrine - One More Day

De Georgische nationale omroep GPB (Georgian Public Broadcasting) heeft een eigen website waar u direct naar alle liedjes kunt luisteren

Vardzia - beleef het verleden in een grottenstad

2011-02-09T22:09:00.003+01:00

VARDZIA, GEORGIE - In de twaalfde eeuw werd in Vardzia een groot kloostercomplex uitgehouwen in een rotswand. De Georgische koning Giorgi III begon de bouw ervan en koningin Tamar voltooide het. Vardzia is nog steeds een indrukwekkend om te zien en te bezoeken. Het ligt in het historische Meschetië, in de huidige provincie Samtsche-Djzavacheti.

De hoofdkerk van Vardzia en de schilderingen daarin stammen uit 1184-1186. Eén van de schilderingen is de vroegste afbeelding van de Georgische koningin Tamar. Zij is hier duidelijk nog jong, en ongetrouwd, want haar man is niet afgebeeld (op schilderingen in Betania en Chintsvisi is hij bijvoorbeeld wél te zien).

Vooral het oostelijke deel van Vardzia is goed bewaard gebleven. De 242 woongrotten hier zijn geheel of gedeeltelijk intact. Een ruimte, die 4,6 bij 18 meter groot is, heeft de vorm van het oudste bekende Georgische woonhuis, een ‘darbazi’. Kenmerkend voor deze woonvorm was de centrale pilaar en het hoog oplopende dak met een opening in het midden. In dit deel van Vardzia bevindt zich ook een kleine kerk, “Sadarbazo”, en een “kamer van Tamar” of feestkamer, “Salchino”. Ook een wijnkelder ontbreekt niet.

In de diepte onder het complex bevinden zich natuurlijke waterbronnen, die de bewoners van Vardzia gebruikten om een kanalensysteem te vullen. Zo konden de bewoners van schoon water worden voorzien. Ook aan beveiliging was gedacht: bij de toegang van de koninklijke kapel zit een gat in de muur, waardoor ongewenste bezoekers een lans door de nek gestoken kon worden.

In totaal telt Vardzia meer dan 500 kamers. Ze hebben verschillende functies, zoals kapellen, dineerkamers, wijnkelders, en stallen. Er zijn verschillende verdiepingen. Het moet een ongekende rijkdom en voorspoed zijn geweest. Bij gevaar van vijanden konden mensen zich in de grotten verbergen, verder functioneerde het complex eeuwenlang als een echte Georgische stad.

Helaas werd Vardzia in 1552 veroverd door de Iraanse sjah Tamaz. Dit betekende het einde van het leven in de grotten. Iconen en andere kunstschatten werden geroofd, mensen werden verdreven. Pas in de negentiende eeuw werd het complex weer ontdekt.

Vardzia is per auto goed bereikbaar. Het complex bevindt zich in de bovenste vallei van de rivier Mtkvari, dichtbij de grens met Turkije. Het dichtsbijzijnde regionale centrum, Aspindza, ligt op zo’n 30 kilometer afstand.

Onbekend en mysterieus Letsjchoemi

2011-02-06T22:32:00.007+01:00

TSKALTUBO, GEORGIË - In Letsjchoemi gebeuren mysterieuze dingen. Deze regio in het bergachtige noordwesten van Georgië ligt tussen Svaneti, Ratsja, Samegrelo en Imereti aan de voet van het Kaukasus hooggebergte. Het is niet de meest bekende regio van het land en wordt vaak een één adem genoemd met de regio Ratsja. Maar toch is Letsjchoemi anders.

De Letsjchoemers leven in de dalen van de rivieren Rioni en Tschenistschali. De wijnranken groeien er hoog (in tegenstelling tot in Oost-Georgië). Het vochtige microklimaat geeft de druiven in Letsjchoemi unieke eigenschappen. Wijnsoorten die er worden gemaakt zijn Odzjalesji, Tvisji en Oesachelaoeri, Alexandroöeli en Tsolikaoeri.

Archeologische vondsten tonen aan, dat Letsjchoemi al vanaf de Steentijd bewoond werd. In de antieke tijd was het een druk bevolkt deel van de toen heersende Colchische cultuur. Tsageri is hoofdstad van Letsjchoemi.

Boven Letsjchoemi torent de berg Chvamli. Daar worden de laatste jaren archeologische expedities heen gestuurd, die grotwoningen en sporen van zeer oude bewoning ontdekken. Maar het is moeilijk toegankelijk en nog lang niet alles is ontdekt. Men zegt dat er geheime grotten vol schatten in Chvamli zijn. Ook is het opvallend, dat er in de bergbossen terreinen zijn met resten van eeuwenoude bouwwerken en dat daar in de buurt vele bijzondere plantensoorten groeien. Zouden hier de tuinen van Medea, de tovenares uit de legende van de Argonauten, geweest zijn? Als dat zo is, dan is Letsjchoemi ook een goede kandidaat als geboorteplaats van de wijnbouw.

Letsjchoemi is een reisdoel voor degenen, die Georgië wat verder willen verkennen. Het is er rustig en de natuur is groots en onbedorven. Natuurliefhebbers kunnen er dan ook hun hart ophalen. Letsjchoemi is gemakkelijk bereikbaar vanuit Tschaltoebo.

De Letsjchoemers zijn rustige, maar ook humorvolle en vrijheidslievende mensen. Ze hebben hun eigen dialect (van het Georgisch) en eigen meerstemmige liederen over bijvoorbeeld de wijnoogst en het drinken van wijn. Ze zijn één met hun land en vertellen over bovennatuurlijke verschijnselen die voor hen vanzelfsprekend zijn. Zo is er bijvoorbeeld de 'moeder van de rivier': een vuurbal, die met het water meerolt over rivieren. In de bossen, waar het heel donker kan zijn, leven 'sneeuwmensen'. Die zwerven soms 's-nachts rond de huizen in dorpen.
U bent gewaarschuwd...

De Georgische regio Ratsja

2011-02-01T17:59:00.005+01:00

ONI, GEORGIË - In Noord-Georgië, tussen de regio’s Svanetië en Shida Kartli in, ligt Ratsja. Net als Svanetië is Ratsja in twee delen is verdeeld: Boven-Ratscha en Beneden-Ratscha. Er zijn torens te zien, hetzelfde soort als in Svanetië. Deze torens, die meestal tegen hellingen zijn gebouwd, zijn, waren vroeger in gebruik als huizen. De eerste etage was voor runderen, de tweede voor de schapen en de derde was het woonhuis. De bovenste etage was een voorraadkamer.

Wanneer u de bergen in wilt trekken, biedt Ratsja goede mogelijkheden. Er gaan bussen naar de plaatsen Oni en Ambrolaoeri. De weg hiernaartoe voert langs de rivier Rioni, één van de grote rivieren in Georgië, die bij de havenstad Poti in de Zwarte Zee uitmondt. Onderweg naar Ambrolaoeri komt u langs het prachtige Shaori-meer.

Vanaf Oni, de hoogstgelegen stad in Ratjsa kunt u het Shovi-meer bereiken. Onderweg ligt het toeristenoord Oetsera. Hier kunt u een tijdje betaalbaar verblijven en van de omgeving genieten. Vanuit de hooggelegen stad Oni heeft u bergen om u heen, de natuur is spectaculair, vanuit de stad kunt u te voet de bergen in trekken.

De plaatselijke bevolking heeft geen eigen taal (zoals de Svanen), maar spreekt een dialect van het Georgisch. Ratsjiners staan bekend als rustige, vriendelijke en gastvrije mensen. Er worden door andere Georgiërs grappen gemaakt over hun vermeende traagheid. Zo zou het bijvoorbeeld makkelijk zijn om een Ratsjiners te beledigen, omdat hij het pas een maand later begrijpt en er dan op terugkomt. Ratsjiners zijn in Georgië ook bekend om hun reusachtige gestalte. In vroeger tijden kwam recruteerde koningen hen daarom graag voor het leger.

Nikortsminda is een van de grootste dorpen in Ratsja. Het ligt aan de weg richting Koetaisi. Nikortsminda is vooral bekend om de gelijknamige kerk die op een heuvel is gebouwd en daardoor boven het dorp uit te zien is. De kerk is gebouwd rond het jaar 1010 en is in 1634 vernieuwd door koning Bagrat III. De fresco’s die nu in de kerk te zien zijn, stammen uit de zeventiende eeuw.

De klokkentoren is in de negentiende eeuw bijgebouwd. De constructie van de kerk is massief, vooral de koepel, en er zijn prachtige reliëfs. Hierin zijn zowel christelijke taferelen als afbeeldingen van levensechte en surrealistische dieren te zien. Deze reliëfs weerspiegelen het samengaan van het christendom met voor-christelijke riten.

In Gudauri is het skiseizoen geopend.

2011-01-30T22:47:00.002+01:00

GUDAURI, GEORGIË - (spreek uit: “Goedaoeri”) In Gudauri is het skiseizoen geopend. Dit was wat vertraagd door gebrek aan sneeuw, maar in een paar dagen is er een halve meter sneeuw gevallen. Er waren toch al veel toeristen in Gudauri, die genoten van de natuur en culturele evenementen met plaatselijke muziek, zang en dans.

Nieuwe skitoeristen stromen nu toe en er worden nog vele verwacht. De wegen worden snel schoongemaakt, zodat Gudauri goed bereikbaar blijft.

Gudauri is naast Bakuriani een van de belangrijkste skioorden in Georgië. Ook wordt er druk gebouwd aan nieuwe skilocaties in het land. Svanetië is al klaar, Khulo (in het zuidwesten van het land) is in ontwikkeling.

Een dagtocht in Georgië: Uplistsiche

2011-01-23T00:18:00.004+01:00

GORI, GEORGIE - Uplistsiche is een oude grottenstad in midden-Georgië (Kartli). Het ligt in de buurt van de stad Gori - de geboorteplaats van Stalin – bij de rivier Mtkvari.

Uplistsiche is een van de oudste steden ter wereld. De naam Uplistsiche betekent 'Godestad'. De 'huizen' in Uplistsiche zijn in een rotswand uitgehouwen. Deze constructies strekken zich uit over een lengte van bijna 10 hectare.

Archeologische vondsten geven aan, dat Uplistsiche al rond 2000 voor Christus bewoond was. De stad heeft ook in de zesde tot vierde eeuw voor Christus een grote wetenschappelijke en culturele betekenis gehad. In de loop van de geschiedenis werd er steeds verder gebouwd. Behalve de grotwoningen zelf zijn er onder andere een basiliek uit de negende eeuw, een uitgehouwen ringgracht en een verdedigingsmuur te zien.

De stad is een van de belangrijkste monumenten van de voor-christelijke Georgische cultuur. In de antieke tijd en vroege middeleeuwen was kende Uplistsiche een druk stedelijk leven. Ook was het een religieus centrum: in sommige grotkamers zijn nog offerplaatsen te zien. Vermoedelijk was Uplistsiche ook in de hellenistische tijd een heilige kloosterstad.

Het complex bestaat uit drie delen. Men heeft steeds van zuid naar noord gebouwd, in terrassen. De belangrijkste constructies bevinden zich in het midden. Vanaf de vroegste bouw zijn een geometrische opzet en architectonische vormen te zien. De meeste 'gebouwen' hebben een verdieping. Er is geprobeerd om ze zoveel mogelijk op echte huizen te laten lijken, met voorgevels en decoraties. In het steen zijn imitaties uitgehouwen van houtsnijwerk en balkoncontructies. In de grotten zijn allerlei vondsten gedaan, zoals een houten schatkist met bronzen voeten als hoeven. Deze bevatte o.a. een terracottafiguur, een halfliggende vrouw die mogelijk stamt uit het derde milennium voor Christus.

De bekende Georgische historicus Vaghoesti Bagrationi schreef in de 18e eeuw: 'de stad bestond tot Dzjengis Khan's tijden. Er zijn ongewone constructies, grote zalen, lange tunnels die tot de rivier Mtkvari komen.' Het verhaal gaat dat er in Uplistsiche zoveel geheime gangen waren, dat de inwoners bij een belegering door de Perzen steeds weer stand hielden en spottend vissen naar hen gooiden.

Uplistsiche is op de UNESCO werelderfgoedlijst geplaatst. Momenteel is er restauratiewerk gaande om het complex te behouden en beter geschikt te maken voor het toerisme.

"Georgië is verslavend" - Sandra Roelofs op Vakantiebeurs

2011-01-17T18:17:00.005+01:00

AMSTERDAM - First Lady van Georgië, de Nederlandse Sandra Roelofs, was zondag op de Vakantiebeurs in Utrecht om haar tweede thuisland onder de aandacht van de vakantieganger te brengen.

"Georgië verdient een beter imago", vertelt de presidentsvrouw na afloop van haar enthousiaste verhaal voor de stand van de voormalige Sovjet-republiek. Haar toon is nu ernstig. "Reizen in Georgië is veilig, het land is stabiel. Sinds 1991, toen de Sovjet-Unie uiteen viel, gaat het steeds beter met de Georgiërs. Alleen in 2008 maakten we even een terugslag."

Roelofs doelt op de korte maar hevige oorlog die het land in de Kaukasus uitvocht met Rusland in augustus 2008. Inzet van de strijd waren de afvallige Georgische regio's Abchazië en Zuid-Ossetië, die zich wilden afscheiden en daarin steun vonden bij Rusland. De Russische premier Poetin, die fel gekant is tegen de westerse koers van de Georgische president Saakasjvili, stuurde troepen naar de regio om de burgers te beschermen tegen de in zijn ogen 'Georgische bezetting'.

Georgische gastvrijheid

"Het is ons doel om de regio's weer één te laten worden en de oude landsgrenzen van Georgië te herstellen, maar dan met duurzame, vreedzame middelen. Toerisme kan hier zeker een rol bij spelen", aldus Roelofs, die met zichtbaar opvleurt als ze vertelt over het land van haar echtgenoot Saakasjvili. "In Georgie leert een gezegde, 'Gasten komen van God'. De gastvrijheid zit in het bloed van de bevolking, het is een van onze sterkste punten."

De van oorsprong uit Terneuzen afkomstige Roelofs woont inmiddels vijftien jaar in Georgië. "Het land heeft een rijke historie, heerlijke keuken, een subtropisch klimaat aan de kust bij de Zwarte Zee en perfecte skilocaties in de bergen. De stad Mestia in de Svaneti-regio is een sterk opkomende bestemming." Zelf neemt ze haar Nederlandse bezoek graag mee naar Kacheti, een regio in het uiterste oosten van het land, die beroemd is om haar wijnbouw. "Maar ze hebben nog lang niet alles gezien. Georgië is enorm divers."

Roelofs, die zich al jaren sterk maakt voor mensenrechten en diverse ontwikkelingsprojecten in Georgië leidt, raadt alle Nederlanders aan zelf kennis te komen maken met het land van "4,5 miljoen gastheren". "Het is maar vier uur vliegen. Kom kijken en je zult ontdekken, Georgië is verslavend."

door Lies Kombrink

Bron: Sandra Roelofs op Vakantiebeurs

Kachetië, de grootste wijnregio van Georgiё

2011-01-14T22:36:00.007+01:00

TELAVI, GEORGIE - Kachetië is het hart van Oost-Georgiё. Het laagste deel van deze typisch Georgische provincie is het vlakland rond de rivier de Alazani. In het Noorden grenst Kachetië aan het Kaukasusgebergte. Het grootste meer is het (aangelegde) Sioni-meer. De grootste rivieren zijn de Alazani (die ontspringt in het Kaukasusgebergte) en de Iori in het zuiden, die naar buurland Azerbajdzjan voert. Het uiterste zuidoosten van Kachetië is woestijnland, wat een grote tegenstelling is met het subtropische klimaat van West-Georgiё en gematigder klimaat in midden-Georgiё.

Kachetië is belangrijkste wijnregio van Georgiё. Een tocht door Kachetië is dan ook niet compleet zonder een bezoek aan een wijnboerderij, waar wijn geproefd kan worden uit de grote traditionele wijnvaten.

De Kachetiërs staan in Georgiё bekend als rustige en concrete mensen. In tegenstelling tot een gastheer elders in Georgiё, die vaak ‘opdringerig’ zal zijn in het aanbieden van eten en wijn aan gasten, zal een Kachetiër slechts éénmaal vragen of u iets hebben wilt.

Kachetië is vanuit de Georgische hoofdstad Tbilisi goed te bereiken en te bereizen sinds de wegen er zijn vernieuwd. Via de weg door het Gombori-gebergte zijn bijvoorbeeld de wijndorpen Tsinandali en Mukuzani te bezoeken.

De hoofdstad van Kachetië is Telavi, met 30.000 inwoners. Vanaf de vijfde eeuw heeft deze stad een belangrijke rol gespeeld in het politieke leven van Oost-Georgiё. De oudste verwijzingen naar de stad komen uit de derde eeuw. Archeologische vondsten wijzen ook op vroegere bewoning. Van de zestiende tot de achttiende eeuw was de stad de hoofdstad van het koninkrijk Kachetië.

In een kasteel dat eens bewoond werd door koning Heraclius II en herbouwd werd in de negentiende eeuw, is nu een kunstgalerij gehuisvest met een collectie Georgische, Russische, Hollandse en Italiaanse schilderijen. Ook is hier een historisch en etnografisch museum. Bij de poort staat Merab Merabishvili's monument voor Heraclius II en een 800 jaar oude plataan, de trots van Telavi, die 40 meter hoog is en een omtrek heeft van 11,4 meter.

Het centrum van Telavi heeft oude, smalle straatjes en een mooi zicht op de rivier, het Kaukasusgebergte, wijngaarden, notenbomen en de kastelen en kerken in de omgeving.

Ongeveer zeven kilometer van de stad Telavi ligt het Ikalto-klooster. Dit complex is aan uw linkerhand te zien wanneer u vanuit Telavi naar Alaverdi rijdt. Het eerste kerkgebouw (een koepelkerk) verrees hier in de zesde eeuw. Later, in de negende eeuw, werd er een andere koepelkerk gebouwd. In de twaalfde en dertiende eeuw werd hieromheen een kloosteracademie gebouwd, die in die eeuwen zijn bloeitijd kende.

Alaverdi is de grootste kerk in heel Georgië. De kerk bevindt zich op ongeveer tien kilometer van de stad Telavi in een rustige, dun bevolkte omgeving, tussen graanvelden. Ten noorden van Alaverdi rijst het Kaukasusgebergte voor u op. Alaverdi getuigt – samen met de andere grote Georgische kerken Gelati (West-Georgië), Svetitschoveli (Midden-Georgië) en Oshki (huidige Turkije, historisch-Georgische cultuurregio Tao-Klardzjeti) - van de ontwikkeling in het christelijke, feodale Georgische koninkrijk in de elfde en twaalfde eeuw.

Op 20 km van Telavi, in oostelijke richting, ligt Kvareli, bekend als geboorteplaats van de beroemde Georgische schrijver Ilya Tsjavtsjavadze.

Het stadje Signagi is zeker een bezoek waard. De plaats is een toeristische attractie op zich, sinds het compleet is gerenoveerd. De traditioneel Georgische huizen met overhangende balkons en houtsnijwerk zijn in oude glorie hersteld en geven een prachtige indruk van traditioneel Georgisch stadsleven.

Kennismaking met Mtscheta

2011-01-12T21:58:00.007+01:00

MTSCHETA, GEORGIË - wintig kilometer ten noorden van Tbilisi ligt de stad Mtscheta, op 483 meter boven de zeespiegel. De stad is gesticht door het bijbelse volk de Meschen.

Vanaf vierde eeuw voor Christus tot de vijfde eeuw na Christus was Mtscheta de hoofstad van Oost-Georgië. Uit de werken van Griekse en Romeinse geschiedschrijvers zoals Strabo, Plinius, Plutarchus en Appianus blijkt, dat het al vroeg een belangrijke stad was in Oost-Georgië (toen Kartli of Iberia genaamd). Mtscheta onderhield levendige politiek-economische betrekkingen met het oude Griekenland, Rome en Byzantium.

Op een vesting in de stad, die versterkt werd in de eerste eeuw na Christus, is de volgende inscriptie te lezen: 'Koning van Iberen, Mitridad, de koning die van het Romeinse volk hield en respecteerde.' In de vijfde eeuw heeft de Georgische koning Vaghtang veel aan de bouw van de stad bijgedragen.

Nadat Tbilisi hoofdstad van Georgië was geworden, ontwikkelde Mtscheta zich tot een centrum voor het Georgisch-orthodoxe christendom. In 1968 werd Mtscheta tot museumstad verklaard. Mede daardoor zijn er monumenten bewaard gebleven die dateren uit het tweede milennium voor Christus tot aan de achtste eeuw na Christus. Als hoofdstad van Iberia heeft de stad een belangrijke strategische betekenis gehad.

Mtscheta ligt precies op de plek waar twee grote rivieren samenkomen: de bergrivier Aragvi en de rivier Mtkvari, die ook door Tbilisi stroomt. In Georgië zegt men dat de stad 'in een handpalm' ligt. De oude monumenten, traditionele woningbouw en de bergachtige omgeving zprgen voor een prachtig plaatje.

Het binnenslot van de oude hoofdstad Mtscheta is nog steeds te zien. Armazistsiche (de vesting Armazi) ligt aan de rechter oever van de Mtkvari, in Bagineti. Opgravingen hebben twee fasen van vestingbouw aan het licht gebracht: de eerste duurde tot de derde eeuw voor Christus, toen er een sprong voorwaarts werd gemaakt in bouwtechniek. In deze tijd werd gebouwd met kalksteen. De tweede periode is de tijd dat de Romeinse consul Pompeus Georgië veroverde (65 v. Chr). Hij vernietigde de vesting, maar deze werd daarna weer opgebouwd. De vesting was een koninklijke residentie – een zaal met zuilen die in de vierde eeuw voor Christus is gebouwd. Er is een mausoleum gevonden vol met sieraden en andere voorwaarden, en ook resten van een waterleidingsysteem en van antieke baden. Dit alles laat zien dat de vesting een tamelijk goed ontwikkelde plaats was.

Op een hoge berg bij de stad Mtscheta ziet men een fascinierend monument: de 'Kruis-kerk', die vanuit de hoogte over de stad uitkijkt. Deze kerk, 'Dzjvari' in het Georgisch, is in 586-604 gebouwd. De kleine Dzjvari-kerk is het hoogtepunt van vroege Georgische kerkarchitectuur. De naam van de kerk is als volgt ontstaan: toen het christendom in de dertiger jaren van de vierde eeuw onder koning Mirian verspreid werd, is in opdracht van de apostel Nino met ondersteuning van de koning een kruis geplaatst. Volgens historici heeft de volksleider Guaram in de zesde eeuw bij dit kruis een kleine kerk gebouwd. De reliefs en afbeeldingen in de kerk hebben wonder boven wonder vele eeuwen van oorlog en vijandelijke invasies overleefd. Er zijn twee engelen te zien die het kruis omhoog houden, een afbeelding van kerkbouwers Demetre Wipatos, Stephanoz Patrikos en Adarnase en Kobul Stephanosen, met hun geschreven in Oud-Georgisch schrift (asomtavroeli). Aan de oostelijke facade zien we een prachtige gedetailleerde afbeelding van de leden van de Iberische hertogsfamilie die opdracht gaf tot de bouw. Zij buigen voor Christus, St Stehanos en de aartsengel Michael. De Dzjvari-kerk is gemakkelijk met de auto te bereiken en bevindt zich op zo’n tien minuten rijden van Mtscheta. Wanneer u naast de kerk staat, heeft u een prachtig uitzicht over Mtscheta.

In het centrum van Mtscheta zelf staat het belangrijkste symbool van het Georgische christendom: de Svetistchoveli-kathedraal. Deze kerk, die is gebouwd tussen 1010 en 1029, is tevens een belangrijk voorbeeld van Georgische cultuur, kunst en architectuur. De naam betekent 'Hemelboog’ of 'Levenschenkende Zuil'. De eerste, houten kerk op deze plaats werd rond 330 gebouwd door de heilige Nino. Dit gebouw was klein, daarom heeft koning Vachtang Gorgasali hem in de vijfde eeuw uitgebreid tot een driekoepelige basiliek. Dat gebouw heeft de tiende eeuw in zeer beschadigde vorm bereikt. In het begin van de elfde eeuw is het omgebouwd tot een eenkoepelig complex onder leiding katholicos Melkisedec de Eerste. Konstantine Arsoekidze was de bouwer van Svetitschoveli. Hoog op de noordelijke muur ziet u een relief van een hand die een tekendriehoek vasthoudt. De legende wil dat Arsoekidze een afbeelding maakte van Jason, die vecht tegen God. Een ambtenaar meende dat hij zijn eigen gelaatstrekken in het Gezicht van God schilderde en klaagde hem aan. Hij werd bestraft voor zijn vermeende arrogantie: de koning gaf bevel om zijn hand af te hakken. Een andere versie van het verhaal is, dat de architect, die van eenvoudige komaf was, met de koning zou hebben geconcurreerd om de hand van de edele Shorena.

Svetitschoveli is een grote kerk, 60 meter lang. Hij heeft een kruisvorm, met daarop een piramide-koepel met 16 ramen. Bijzonder is dat niet alleen het schip maar ook de dwarsschepen een dak hebben met een onderbroken helling, zoals bij gewelfde basiliekkerken. De koepel domineert het gebouw, alsof de handen van het kruis zich uitstrekken. De muren hebben vele dierreliefs, veel mooi werk bij de ramen, waaronder een gedetailleerd wijnmotief.

In Svetitschoveli zijn vele Georgische koningen gedoopt en gekroond. Ook vele zijn er begraven, zoals Vachtang Gorgasali, Erekle II, Giorgi XII, katholicos Anton, Melkisedek en vele leden van de Bagrationi-dynastie. Aan de zuidkerk staat een kleine kerk binnen de kerk, die in de dertiende euw is gebouwd. Wetenschappers denken dat het een maquette is van de kerk die in Jerusalem op Golgota staat, met een miniatuur-graf van Christus. De vloer is nieuw ingelegd. Aan de kant van de kleine kerk is een deel van de vloer met glas ingelegd, zodat men de resten van de eerste kerk uit de vierde eeuw kan zien. Svetitschoveli heeft als religieus centrum een grote rol gespeeld in de eenwording en intellectuele ontwikkeling van Georgië .Op religieuze feestdagen komt de katholikos-patriarch van de Georgisch-Orthodoxe kerk, Ilya II, hier naartoe om de dienst te leiden.

Skien in Gudauri, Georgië

2011-01-07T18:10:00.013+01:00

GUDAURI, GEORGIË - (spreek uit: “Goedaoeri”)Bent je klaar voor het winterseizoen? En heb je nog niet besloten waar je naar toe gaat? Dan is het Gudauri winter resort in Georgië een tip.

Gudauri ligt in de regio Kazbegi op de zuidelijke hellingen van het Kaukasusgebergte op een hoogte van 2196 meter, op twee uur rijden van de Georgische hoofdstad Tbilisi. De weg erheen is grotendeels een klim door het Kaukasusgebergte, met een prachtige natuur en indrukwekkend uitzicht onderweg.

Het Gudauri skigebied biedt een breed scala aan mogelijkheden voor cross-country skiën en ski-toeren. en biedt de beste hellingen van Georgië voor snowboarders en liefhebbers van skiën. Het skiseizoen duurt van december tot april en elk jaar vinden in Gudauri internationale skiwedstrijden plaats.

Gudauri is de perfecte plaats voor degenen die goed kunnen skiën, maar beginners kunnen er ook terecht: een ski-instructeur of gids is te huur voor 30 lari (ongeveer 18 dollar) per uur. De prijs voor berg-en skitochten varieert naar gelang de moeilijkheidsgraad van de tochten.

Het gebied geldt als paradijs voor skiërs, o.a. vanwege het feit dat er de mooiste poedersneeuw valt in de Kaukasus. De bergen trekken backpackers van over de hele wereld. De locale cultuur kun je proeven door te genieten van de Georgische keuken en wijn of door een echte Kaukasische bontmuts of wollen sokken aan te schaffen bij de plaatselijke bevolking.

In 1987 investeerde een groep Oostenrijkers in de bouw van het Marco Polo Hotel. Dit was het eerste hotel in de Kaukasus dat volgens internationale standaarden werd opgezet, in samenwerking met buitenlandse bedrijven. Inmiddels heeft Gudauri meerdere comfortabele hotels en gezellige café's.

De grote attractie in Gudauri is het helikopterskiën. Zowel buitenlanders als Georgiërs maken hier graag gebruik van.

Gasten betalen 138-200 lari (ongeveer 80 tot 120 dollar) per nacht voor een kamer bij het Marco Polo hotel. Familiehotels zijn goedkoper, kosten ongeveer 50 lari per nacht. Er zijn ook vakantiehuizen te huur, niet ver van de piste.

Gudauri is in korte tijd uitgegroeid tot een populaire vakantiebestemming voor de winter voor zowel Georgiërs als buitenlanders. Na Bakuriani, dat in het zuidwesten van Georgië ligt, is Gudauri het grootste ski-oord in het land. De voorzieningen zijn vergelijkbaar met de meeste internationale ski-resorts. Kortom een trendy, dynamisch groeiend skigebied.

Georgië: het aantal toeristen stijgt razendsnel

2011-01-04T23:19:00.008+01:00

TBILISI, GEORGIË - In 2010 hebben meer dan 2 miljoen toeristen Georgië bezocht. Dit werd bekendgemaakt door de voorzitster van het Nationaal Tourisme Agentschap, Maia Sidamonidze, in een inleiding op de presentatie van de resultaten over 2010.

Het aantal toeristen dat Georgië bezoekt is ten opzichte van 2009 met 38 % gestegen en betrof 2.054.382 personen. Volgens Sidamonidze, worden in 2011 drie miljoen toeristen verwacht. In 2010 was Georgië vertegenwoordigd op 14 internationale en twee lokale beurzen, waar onder de Expo 2010 in Shanghai. In datzelfde jaar organiseerde Georgië 20 persreizen voor de internationale media.

Medewerkers van het Georgische Nationale toerisme agentschap wijzen erop, dat het herstel van de wegen en de verbeteringen in de basisinfrastructuur in de Georgische resorts op grotere schaal worden aangepakt dan ooit tevoren. Er zijn nieuwe toeristische trekpleisters gekomen zoals het Kvareli-meer en het Mestia-skioord. Belangrijk onderhoudswerk is uitgevoerd in de historische wijken van Mtscheta and Koetaisi en de grotten van Sataplia en Promete zijn opnieuw toegankelijk gemaakt.

Sidamonidze benadrukte daarnaast het belang van de vestiging van hotels zoals het Holiday Inn in Tbilisi en het Sheraton in Batoemi voor het toerisme, evenals de toetreding van de Turkse airline Pegasus tot de Georgische markt.

Groot nieuwjaarsfeest in Georgië

2010-12-31T12:45:00.012+01:00

TBILISI, GEORGIË - In Georgië wordt de komst van het nieuwe jaar groots gevierd. De voorbereidingen zijn in volle gang. In Tbilisi wordt de centraal gelegen Rustaveli Avenue volgezet met podia. De evenementen beginnen om 18:00 uur.

Er is een nieuwjaarsmarkt en de kerstman komt langs. Om 23:00 uur komt alles samen in een galashow op het Vrijheidsplein. Natuurlijk ontbreken de tratitionele, spectaculaire Georgische zang en dans niet.

Maar er zullen ook veel moderne muziek en voorstellingen zijn. Bovendien heeft de gemeente het over 'verrassingen'. Het openbaar vervoer in de stad is vanaf 18:00 uur gratis voor iedereen.

Tijdens de festiviteiten zal de uitslag bekend gemaakt worden van de online-verkiezing van 'persoon van het jaar'.

Ook de Georgische versie van Idols, 'Geostar', bereikt vandaag de finale. Uit twee finalisten zal een winnaar gekozen worden.

Een aantal festiviteiten zoals de markt en theatervoorstellingen blijft overigens tot 7 januari 2011, een aanrader voor een bezoek aan Georgië in deze wintertijd.

Georgische tradities rond kerst en nieuwjaar

2010-12-17T17:51:00.012+01:00

Kerkdiensten spelen een belangrijke rol tijdens de kerstdagen. Veel Georgiërs bezoeken een nachtdienst op Kerstavond en diensten tijdens de kerstdagen zelf. Ook bezoekt men de graven van familieleden, om hen daar met een glas wijn te herinneren.

In de steden worden de straten versierd en verlicht. Mensen versieren hun huizen. Tegenwoordig wordt in Georgië vaak de groene kerstboom geplaatst zoals in de meeste landen. De traditionele Georgische kerstboom is anders, die heet “tsjitsjilaki” en wordt gemaakt van een stam van een notenboom. De stam wordt geschaafd totdat een massa van “takken” houtkrullen rond de stam ontstaat.

Van diezelfde notenboom wordt een krans of wiel gesneden met een kruis in het midden. De krans wordt volgehangen met druiven en ander fruit en met “lobiani”, brood gevuld met bonen. Op de hoeken van het kruis worden kaarsen geplaatst. De krans wordt door het huis gedragen onder het uitspreken van gebeden. Men zegt dat als een bepaalde kaars goed brandt, van die kant het geluk zal komen. Als een kaars uitgaat, is dat uiteraard een slecht teken.

Voor de kinderen brengt “Sneeuw-opa” - "tovlis babua" cadeautjes. Sneeuw-opa is de Georgische versie van de Kerstman. Hij heeft wel een lange witte baard, maar hij is in het wit gekleed, of in traditioneel Georgische kleding.

Kort voor kerst (op 17 december) wordt “barbaroba” gevierd, het feest van de Heilige Barbara. Dit is een kerkelijk feest. De Heilige Barbara is beschermheilige van de kinderen. Men vraagt haar om de genezing van zieke kinderen, om het krijgen van kinderen en om bescherming tegen een plotselinge dood.

Ook de afsluiting van het oude jaar en de komst van het nieuwe jaar gaat in Georgie samen met tradities en rituelen. De belangrijkste daarvan is de “goede voet”: degene die op 1 januari als eerste het huis binnenkomt. Deze persoon bepaalt het lot van die familie voor het komende jaar. Daarom wil elke familie het liefst bezoek krijgen van een succesvol persoon, of van personen die veel eten en drinken en geschenken meebrengen. Degene die binnenkomt spreekt zijn zegening uit over het huis en de familie.

De traditionele snack met oud-en-nieuw is gozinachi, een zoete koek gemaakt van honing en noten. De kerstboom wordt met nieuwjaar verbrand, zodat daarmee alle ongeluk en ziekte uit het oude jaar achtergelaten wordt en het nieuwe jaar op goede voet kan beginnen.

Saakashvili: het ondernemersklimaat in Georgie moet verbeteren

2010-12-10T21:21:00.002+01:00

TBILISI, GEORGIË - Op 3 december jl sprak de Georgische president Michail Saakasjvili bij de opening van een nieuw douanegebouw in Tbilisi over tekortkomingen in de betrekkingen tussen de staat en ondernemers in Georgië. Zijn toespraak werd live uitgezonden op de Georgische televisie.

Saakashvili gaf aan, dat ondanks de indrukwekkende verbetering van het ondernemingsklimaat en bestrijding van corruptie in Georgië in de afgelopen jaren, er nog steeds veel tekortkomingen zijn. Veel ondernemers in Georgië hebben het gevoel dat de staat niet goed naar hen luistert en hen onrechtvaardig behandelt, zo stelde hij. “Nog steeds zijn er veel gevallen waarin de straf strenger is dan de overtreding echt verdient. Ondernemers hebben vaak terecht het gevoel dat de staat niet genoeg moeite doet om het ondernemingsklimaat te verbeteren.”

“Om die reden zijn veel zakenmensen het gevoel van stabiliteit kwijtgeraakt en vermijden ze zakelijke risico's. Dus ze investeren geen nieuw kapitaal in hun ondernemingen waardoor geen nieuwe arbeidsplaatsen ontstaan” stelde de president. “Veel mensen die in staat zijn om een eigen onderneming te beginnen, doen dat niet omdat ze het starten van een onderneming associëren met een moeizame tocht langs loketten, met een botte en vernederende behandeling.”

De president benadrukte dat kleine en middelgrote ondernemingen belangrijk zijn voor Georgië. Ondernemers moeten zich daarom op hun gemak voelen in het land en moeten een rechtvaardig economische omgeving ervaren om vertrouwen te kunnen hebben. Hij kondigde een nieuw economisch beleid aan, gericht op het volledig overwinnen van de tekortkomingen en het creëren van een veel beter ondernemingsklimaat in Georgië.

Onderdeel van de nieuwe economische koers van Georgië is de Belastingwetgeving, die de administratieve druk op ondernemers zal verminderen. Een belasting-ombudsman moet hierop toezien. De president stelde dat de staat de belastingbetalers niet mag verstikken maar met hen samen op moet trekken als echte partners. Het nieuwe economische beleid moet voor een echt business-georiënteerde staatsstructuur zorgen. Saakashvili drukte dit als volgt uit: “de staat zal geen hinderlagen leggen om mensen op fouten te betrappen, maar zal in plaats daarvan samenwerken met ondernemingen en deze helpen om zich te ontwikkelen binnen een rechtvaardige en juridisch juiste omgeving.”

Saakashvili’s aankondiging van het nieuwe economische beleid werd voorafgegaan door een oproep van een parlementaire minderheid, de Christen-Democraten, om “ondernemers in Georgië te bevrijden van de druk door de staat.” Als reactie op Saakashvili’s toespraak sprak Giorgi Targamadze, de leider van de Christen-Democraten, de hoop uit dat het ondernemingsklimaat in het land daadwerkelijk zal verbeteren. “Ik hoop dat het initiatief dat de president beschrijft, gaat over het tonen van meer loyaliteit vanuit overheidsinstellingen tegenover ondernemers, en niet alleen maar een PR-stunt is.” zei Targamadze tegen journalisten op een speciale persconferentie. “Ik hoop dat het niet alleen bij mooie woorden blijft maar dat dit wordt omgezet in een echt partnerschap, een samenwerking tussen ondernemers en de overheid.”

MTV Live Georgia in 2011 in Batoemi, Georgië

2010-12-06T22:34:00.005+01:00

BATOEMI, GEORGIË - het Amerikaanse muziek televisiestation MTV zal zijn jaarlijkse festival in de zomer van 2011 in Batoemi houden. Onderhandelingen tussen de Georgische regering en het management van MTV hebben even geduurd, maar zijn met succes afgerond.

Wereldberoemde sterren zullen naar Batoemi komen om op te treden voor MTV Live Georgia. Verwacht wordt dat meer dan een miljard mensen de show live zullen bekijken.

MTV heeft in de afgelopen jaren in verschillende landen op de wereld dit soort festivals gehouden. Er komen steeds tienduizenden mensen naar het gastland om deel te nemen aan die festivals.

Batoemi is een havenstad en toeristenoord aan de kust van de Zwarte Zee in zuidwest Georgië. De stad heeft bijna 122.000 inwoners. Batoemi ligt in de noordrand van een vochtige subtropische zone en heeft een rijke natuur en landbouw, met onder andere citrusbomen, theeplantages en palmbomen. In de afgelopen jaren is in Batoemi een bruisend nachtleven ontstaan met vele uitgaansmogelijkheden. Het is dan ook zeker een passende locatie voor MTV Live Georgia 2011.

De dapperste strijders én beste dichters van Georgië

2010-12-04T15:11:00.008+01:00

Georgiërs zijn bekend om hun energieke dansen in kleurrijke kleding, compleet met zwaardgevechten. Misschien wel de meest spectaculaire uitvoering van deze dansen werd recentelijk uitgevoerd in het programma ‘Georgian Legend’ van de groep Erisioni, dat een succesvolle tour heeft gemaakt langs theaters in Europa en Amerika.

Maar waarom de zwaardgevechten? Waar komt die energie, vechtlust en gratie vandaan?

Om deze vraag te antwoorden, moeten we een reis maken naar het noordoostelijk berggebied van Georgië. We reizen vanuit de hoofdstad Tbilisi omhoog het Kaukasusgebergte in, langs de oostelijke tak van de rivier Aragvi. We komen aan in de historische regio Pchovi, die tegenwoordig wordt onderverdeeld in de regio’s Pshavi en Chevsoereti. Hoog in de bergen zien we oude dorpen met karakteristieke torenbouw (anders dan die van de Svanen in noordwest-Georgië). De natuur en het berglandschap zijn hier wijds en spectaculair.

Zo idyllisch als het gebied en het leven in deze omgeving nu lijkt, is het niet altijd geweest. De Pshaven en Chevsoeren zijn gevormd door hun geschiedenis. Door de ligging van hun woongebied moesten ze veel vijanden bestrijden. Vanuit het Zuiden werden ze te hulp geroepen door het christelijke koninkrijk Georgië om het land tegen invallers te verdedigen. Vanuit het Noorden en Oosten hadden ze te maken met invallen van hen traditioneel vijandige bergvolken, bijvoorbeeld uit Dagestan.

De Pshaven en Chevsoeren staan bekend als de beste strijders van Georgië. Ze hebben in de geschiedenis van Georgië in oorlogen vaak een indrukwekkende rol gespeeld. Zo wordt tot op vandaag in Georgië de herinnering levend gehouden aan de 300 Aragviërs, dappere bergbewoners die in 1795 in de Slag bij Krtsanisi als laatsten standhielden in de verdediging van Tbilisi tegen het Perzische leger.

In vredestijd waren deze bergvolken schaapherders. Ze hielden van een stevig feest, waarbij ze in tegenstelling tot de meeste andere Georgiërs bier dronken in plaats van wijn. Tijdens deze feesten werd de kunst van het zwaardvechten geoefend en geperfectioneerd. Kinderen werden van jongs af aan hierin getraind.

Gek genoeg zijn deze ruige en eigengereide Pshaven en Chevsoeren ook de beste dichters van Georgië. Tijdens feesten dragen zij de prachtigste gedichten voor, recht uit het hart en de schijnbaar moeiteloos bedacht. De bekendste dichter uit dit gebied is Vasha Pshavela (1861-1915). Zijn naam betekent simpelweg ‘Vasha de Pshaviër’. Zijn gedichten geven een indrukwekkend beeld van het leven in het oude Pshavi. Trots en eer, maar ook de band met de natuur en de geschiedenis klinken in die gedichten door.

De Chevsoeren dragen typerende zwarte kleding waarop in heldere kleuren symbolen en patronen zijn geborduurd. Waar deze symbolen en patronen precies voor staan, is een mysterie. De Georgische bergvolken bekeerden zich al in de vroege middeleeuwen tot het christendom, maar behouden ook tot op vandaag voor-christelijke tradities en de rituelen. Buitenstaanders krijgen hier slechts zelden uitleg over.

Het historische Pchovi ligt in het district Doesheti. Het is bereikbaar voor toeristen en biedt mogelijkheden tot prachtige bergtochten.

Koetaisi: het oude én nieuwe centrum van Georgie

2010-11-26T13:58:00.006+01:00

KOETAISI, GEORGIË - De Georgische president Micheil Saakashvili geeft het zelf toe: hij overdrijft graag. Maar zijn ambities voor de stad Koetaïsi liegen er niet om. Deze dromerige, romantische stad in de Georgische provincie Imereti moet het nieuwe, bruisende centrum van midden-Georgië worden.

Met enthousiasme verklaarde Saakashvili enige tijd geleden, dat de Georgische regering zou verhuizen uit de hoofdstad Tbilisi en haar intrek zou nemen in nieuwe regeringsgebouwen in Koetaïsi. Koetaïsi, gelegen in midden-Georgië, was in vroeger tijden al eens de hoofdstad van Georgië en heeft daarvoor ook een gunstige ligging.

Door deze stad opnieuw tot regeringscentrum te maken, zo er meer activiteit en ontwikkeling buiten de relatief grote hoofdstad Tbilisi komen. Inwoners van in de kleinere steden en dorpen in Midden- en West-Georgië zouden zich meer betrokken gaan voelen bij het centrum.

De verhuizing van regering is afgeblazen, dat vonden andere regeringsleden toch een iets te grote en onnodig kostbare operatie. Maar het idee van de opbloei van Koetaïsi leeft sterk. Er wordt een heel apart, ultramodern parlementsgebouw gebouwd. Enkele ministeries en parlementsfuncties zullen hier hun intrek nemen. Verder wordt gewerkt aan de verbetering van de infrastructuur in en rond de stad zoals wegen, scholen.

Beeldbepalende oude gebouwen worden gerenoveerd en culturele instellingen worden tot leven gewekt. Er is vorig jaar bijvoorbeeld veel geïnvesteerd in de beroemde Opera van Koetaïsi. Dit gebouw, dat in de sovjettijd bloeiend cultureel centrum was, raakte de afgelopen jaren in verval. Er was geen geld meer om de artiesten te betalen of om het gebouw te verwarmen. Bezoekers bleven weg. Na een renovatie heeft het gebouw nu weer de oude allure teruggekregen. Het is onlangs feestelijk heropend.

De nieuwe en vernieuwde gebouwen verfraaien de stad, maar in feite wordt vooral ingezet op economische ontwikkeling en werkgelegenheid. Het belangrijkste middel dat daarvoor wordt ingezet is een zogenaamde Kutaisi Free Industrial Zone. Er zijn meerdere van deze vrijhandelszones in Georgië (bijvoorbeeld ook in de havenstad Poti). De vrijhandelszone van Koetaïsi, ingesteld in 2009, richt zich specifiek op industriële productie. Koetaïsi is traditioneel een industriestad en kan deze rol heel goed weer oppakken. In de sovjettijd stond Koetaïsi onder andere bekend om de vrachtwagens en textiel die er werden geproduceerd. In de zone, die directe toegang biedt tot de belangrijkste oost-west spoorwegverbinding van Georgië, wordt aan bedrijven onder gunstige voorwaarden contracten aangeboden. De prijzen en regels zijn zo beperkt mogelijk gehouden, om de concurrentie met vergelijkbare gebieden in met name Turkije aan te gaan. Er worden belastingvoordelen geboden evenals eenvoudige procedures voor registratie en vergunningen. Er worden bedrijven geselecteerd die de meeste werkgelegenheid bieden aan de lokale bevolking.

Het bedrijfsleven heeft vertrouwen in de economische ontwikkeling van Koetaïsi. In de afgelopen jaren zijn er bijvoorbeeld vestigingen geopend van de supermarktketen Populi, van de Georgische TBC Bank en van McDonalds. Deze bedrijven rekenen daarmee duidelijk op een groei van de koopkracht in de regio.

Koetaïsi begint een centrum te worden in een netwerk van plaatsen tussen Tbilisi en de Zwarte Zee: de havenstad Poti, de haven- en vakantieplaats Batoemi, kuuroord Anaklia, berg- en skiregio Svanetie.

Voor toeristen is Koetaïsi zeker een bezoek waard. Alleen al het schilderachtige aanzien van de stad, met de laagbouw van traditioneel Georgische huizen aan weerszijden van de rivier Rioni, moet elke bezoeker ervaren hebben. Dat geldt ook voor de gastvrijheid en humor van de Koetaisers. U kunt er heerlijk Georgisch tafelen. Kenmerkend voor Koetaïsi zijn verder de Gelati-kathedraal, waar de beroemde Georgische koning David de Bouwer begraven ligt, en de ruïne van de Bagrat-kathedraal. Deze laatste kathedraal, die in de middeleeuwen één van de grootste in Georgië was, werd in 1692 opgeblazen door een eenheid van het Ottomaanse leger. De Bagrat-kathedraal wordt momenteel hersteld.

Koetaïsi is bekend als de legendarische stad Aia van koning Aietes, die door de Argonauten werd bezocht op zoek naar het Gulden Vlies. Het Historisch Museum van Koetaïsi heeft unieke collecties uit de prehistorische, antieke en middeleeuwse tijd. Het museum toont vele prachtige en interessante voorwerpen die in de omgeving van Koetaïsi zijn gevonden. De collecties geven een beeld van het leven in het oude Colchis (West-Georgië) duizenden jaren geleden, maar ook van dat in het middeleeuwse Georgië.

Grottencomplex Sataplia feestelijk heropend

2010-11-20T17:43:00.011+01:00

TSKALTUBO, GEORGIË - Het Sataplia grottencomplex in West-Georgie - dat vooral bekend is vanwege de pootafdrukken van dinosauriërs - werd deze week feestelijk heropend. Er is een nieuwe, fraai verlichte toeristische route aangelegd door de grotten. Rondom de grotten zelf is een attractiepark gebouwd met levensgrote dinosaurusbeelden, een amfitheater en horeca. Ook is er een interessant speleologisch museum.

De Sataplia grotten, die liggen in het Sataplia natuurreservaat, zijn genoemd naar de berg Sataplia (494 m), een gedoofde vulkaan. Het Sataplia natuurreservaat is een bergachtig gebied van 500 ha en ligt op ongeveer 6 km ten noordwesten van de stad Koetaisi, bij de plaats Tskaltubo. De Sataplia grotten zijn karstgrotten, vol bijzondere stalactieten en stalagmieten. In het midden van de grot staat en twee meter hoge stalagmiet in de vorm van een hart. In het kalksteen zijn bovendien de voetsporen te zien van prehistorische dieren.

Op dit moment zijn er zo'n 200 gevonden in twee lagen kalksteen uit de Krijt-periode (145 tot 65 miljoen jaar geleden). Tijdens de Krijt-periode domineerden dinosauriërs het land, maar ook sommige planten en dieren van tegenwoordig bestonden toen al. Dit tijdperk en het bestaan van de dinosauriërs eindigde door de inslag van een grote meteoriet. Sommige in Sataplia gevonden voetsporen zijn van nog onbekende prehistorische dieren.

De Sataplia grotten werden begin jaren dertig ontdekt door een natuuronderzoeker uit Koetaisi, P.Chabukiani. Hij ontdekte er een verblijfplaats van prehistorische mensen en ook de voetsporen van een dinosaurus. In 1935 werd het gebied rond de grotten tot natuurreservaat gemaakt. In de sovjettijd waren de grotten aan belangrijke toeristische attractie. Na het uiteenvallen van de Sovjet-Unie en de crisistijd die daarop volgde, werd het lastiger om de grotten te bezoeken. Als iemand de plek toch wist te vinden, werd een generator opgestart om nog enige verlichting in de grotten te laten branden.

Nu is het Sataplia attractiepark niet alleen in oude glorie hersteld, maar ook veel mooier en groter gemaakt. De renovatie van het park is een project geweest van het Georgische Ministerie voor Milieubescherming in samenwerking met oliemaatschappij BP. In totaal is zo'n 6,7 miljoen Georgische lari (dat is ongeveer 2,8 miljoen euro) besteed aan de renovatie. President Mikheil Saakashvili en Nil Dan, general manager van BP Georgia, hebben als een van de eersten het Sataplia attractiepark bezocht.

Onlangs zijn nieuwe grotten ontdekt bij Khumistavi(ყუმისთავი). Deze grotten zijn groot genoeg voor een boottocht over ondergrondse meren. Er wordt ook daar nu gewerkt aan de aanleg van verlichting en looppaden. Eigenlijk is de renovatie van Sataplia dus nog maar het begin. De omgeving van Tskaltubo is een nog onontgonnen gebied waar archeologen, biologen en speleologen hun hart kunnen ophalen.

Beeldende kunsten In Georgië

2010-11-13T17:31:00.019+01:00

Georgiers houden van kunst. En dan niet alleen als toeschouwer: in elke Georgische familie huist wel een kunstenaar. Kunstuitingen, waar onder beeldende kunst, zijn diep geworteld in de Georgische cultuur.

Er is veel aanbod van (eigengemaakte) schilderijen en kunstvoorwerpen in de straten van Tbilisi. Wie de bergen in trekt, vindt daar de traditionele textielkunst (tapijten, doeken, kleding).

Niko Pirosmani Feast at Vintage Time

Colchisch goud
Als vroegste voorlopers van de Georgische beeldende kunst kan het karakteristieke bronswerk en aardewerk beschouwd worden, dat vanaf het derde millennium voor Christus op door oude, proto-Georgische culturen is geproduceerd.

Er zijn veel bronzen wapens en werktuigen gevonden uit deze periode, waaronder de zogenaamde Colchische bijlen. Dit waren sierbijlen met geometrische vormen, astrale tekens en dierfiguren erop. Vanaf de achtste eeuw voor Christus ontwikkelde zich de Colchische goudsmeedkunst. Er zijn prachtige, verfijnde voorwerpen (veelal sieraden) gevonden uit de vijfde vierde eeuw voor Christus..

Georgische textielkunst
Textielkunst is een oude volkskunst in Georgië. Op het platteland wordt nog steeds met de hand wol geverfd met kleurstoffen uit planten. Vervolgens wordt de wol gesponnen en dan geweven of geknoopt. Ook wordt veel vilt gemaakt en verwerkt. Men produceert originele, kleurrijke tapijten, doeken, kleding en hoofddeksels, die vaak nog worden versierd met borduurwerk. Voor de makers zijn deze producten zo'n vanzelfsprekend onderdeel van hun leven, dat ze het niet direct als kunst beschouwen. Oorspronkelijk werden vaak natuurmotieven (dieren en planten) en geometrische patronen gemaakt. Tegenwoordig houden ook Georgische kunstenaars in de steden zich met textielkunst bezig. Zij gaan uit van de oude technieken en motieven, maar geven daar een eigentijdse interpretatie aan.

Tapijtwinkel in Tbilisi

Georgische christelijke kunst
Na de aanname van het christendom in de vierde eeuw kwam de Georgische beeldende kunst in het teken te staan van christelijke motieven. Er werden iconen geschilderd en in metaal gedreven. De binnenmuren van kerken werden beschilderd met fresco's. De buitenmuren werden voorzien van de reliëfs van christelijke figuren, maar ook traditioneel-Georgische symbolen en motieven zoals wijnranken en geometrische patronen. Helaas is er weinig overgebleven van deze vroegchristelijke Georgische schilderkunst. Meer is bewaard gebleven uit latere perioden en uit de middeleeuwse Gouden Tijd. Er kunnen tientallen kerken genoemd worden waar men schitterende kunstwerken uit deze tijden kan zien.

Gelati Monastery fresco, 10th century

Aan de hand van iconen die tegenwoordig nog bestaan kunnen we zeggen, dat de Georgische icoonschilderkunst een duidelijke ontwikkeling heeft doorgemaakt. In de achtste eeuw begint de ontwikkeling van drijfwerk. Er zijn prachtige voorbeelden van gedreven iconen uit deze tijd. In de negende eeuw ontstaat een nieuwe stijl van icoon- en frescoschilderen, die gedurende de gehele middeleeuwen blijft bestaan. Uiteindelijk ontstaan drie verschillende richtingen van de beeldende kunsten: ten eerste schilderijen volledig uitgevoerd in verf, op hout of op goud, met gebruikmaking van emailleringstechnieken, ten tweede in metaal gedreven iconen op goud of zilver en iconen die half in verf, half in drijfwerk uitgevoerd zijn en tenslotte frescoschilderkunst.

Veel Georgische schilders hadden een opleiding gevolgd aan een Byzantijnse schilderschool. Toch zijn er vanaf de vroegste tijden typisch Georgische kenmerken in iconen, fresco’s en ornamenten te zien, die duidelijk verschillen van de Byzantijnse stijl. Tussen afbeeldingen van heiligen werden ook de portretten van koningen en hun familie geschilderd, zoals die in Vardzia van koningin Tamar en die in de Gelati-kathedraal van koning David.

Georgische schilderkunst in de negentiende en twintigste eeuw:
Vanaf de negentiende eeuw kwamen in Georgië nieuwe vormen van schilderkunst tot bloei. Georgische kunstenaars kregen na de inlijving van Georgie bij het Russische tsaristische rijk de mogelijkheid om naar West-Europa (met name Parijs) te reizen en kennis te nemen van nieuwe stromingen in de Europese kunst. Schilders beeldden niet langer alleen religieuze motieven af, maar schilderden landschappen en andere wereldlijke scènes. Hun schilderkunst geeft een rijk beeld van het toenmalige dagelijks leven in Georgië. Ook werden interpretaties geschilderd van oude Georgische verhalen en legendes zoals ‘De man in het pantervel’ van Shota Rustaveli. De beroemdste Georgische schilder uit deze periode is Niko Pirosmanashvili (1862 - sterfdatum onbekend), beter bekend als Pirosmani. De schilderijen van Pirosmani geven in een naïeve stijl een beeld van het toenmalige Georgië: kleding, gedrag en dagelijkse bezigheden. Ook is zijn belangsteling voor de natuur en dieren duidelijk te zien. Pirosmani heeft in meerder schilderijen de Georgische tafeltradities weergegeven, zoals in “feestje bij de famile Gvimradze”.

Andere beroemde schilders uit deze ‘modernistische’ periode zijn Davit Kakabadze, Lado Gudiashvili, Shalva Kikodze en Elene Akhvlediani. Elk van deze schilders heeft een duidelijke eigen stijl. Toch komt in de schilderijen steeds tot uitdrukking, dat Georgië in deze periode meer dan ooit een kruispunt was van Westerse en Oosterse culturen, en van tradities en vernieuwing. Het resultaat was en is een unieke, geheel eigen sfeer.

Mose Toidze - Bazar

Tussen 1918 en 1921 was Georgië korte tijd onafhankelijk. In 1921 werd het land echter ingelijfd bij de Sovjet-Unie. Tot 1991 werd de ontwikkeling van de Georgische beeldende kunst mede bepaald door de socialistische ideologie. Deze kan omschreven worden als ‘socialistisch in vorm, nationalistisch van inhoud’.

Georgische beeldend kunstenaars beperkten zich niet tot het verplichte afbeelden van de grote leiders en het gelukkige sovjetvolk, maar handhaafden de typisch Georgische elementen en creativiteit zien in hun kunst. Vaak was er ook een ‘dubbele bodem’, om de toets van de ideologie te kunnen doorstaan. Vanaf de jaren vijftig produceerde een jonge generatie ‘vrijzinnigen’ werken waarin kleur een belangrijke rol speelde. Ondanks de gesloten grenzen wisten de kunstenaars nog verbazingwekkend veel op te pikken van internationale ontwikkelingen in de kunst. Vanaf de jaren zestig ontstond hernieuwde aandacht voor het Georgische landschap en etnografie. Deze ontwikkeling bereikte haar hoogtepunt in de jaren tachtig, toen de Georgische maatschappij steeds sterker in de ban kwam van religieuze en nationale thematiek.

Nieuwe vrijheid
In 1991 werd Georgië onafhankelijk en gingen de grenzen weer open. Het uitoefenen van het orthodox-christelijke geloof is weer voluit mogelijk. Er worden nieuwe kerken gebouwd en oude gerestaureerd. Een nieuwe generatie kunstenaars geeft een eigen richting aan de frescoschilderkunst. Ook worden er weer veel iconen geschilderd. Er zijn scholen geopend waar men de oude christelijke kunst bestudeert en op grond daarvan nieuwe ontwikkelt.

L.Gudiashvili en E.Achvlediani

Er is sinds de onafhankelijkheid een Georgische diaspora ontstaan: sommige Georgische kunstenaars verlieten hun land om in West-Europa, Amerika en andere delen van de wereld verder te werken. Voor kunstenaars die in Georgië bleven, kwam veel nieuwe informatie en daarmee inspiratie beschikbaar over kunststromingen en –vormen. In vergelijking met de oudere generatie Georgische kunstenaars, die teruggrijpen naar het realisme uit de sovjettijd, zijn de werken van de nieuwe generatie kunstenaars vaak poëtischer en meer geïnspireerd door recente gebeurtenissen. Door de hervonden individuele vrijheid ontstaat een grotere diversiteit aan kunstvormen en stijlen. Kenmerken zijn jong, eigenzinnig en vervreemdend. Opvallend is tegelijkertijd dat de nieuwe generatie, zelfs de kunstenaars die zich in het buitenland gevestigd hebben, blijven werken met een nostalgische hang naar de Georgische cultuur en identiteit, religieuze thema’s en overpeinzingen over het lot van hun moederland.

"Als ik ga, dan word ik een Georgiër"

2010-11-10T19:54:00.028+01:00

TBILISI, GEORGIË - De Georgische regering heeft Zuid-Afrikaanse boeren voor bijna niks landbouwgrond aangeboden. Onderdeel van de deal is wel dat ze hun ervaring en kennis van moderne landbouwmethodes meenemen.

Papuna Davitaya, de Georgische minister voor de Diaspora: ‘We zoeken investeerders voor onze landbouwsector. Georgië is van oudsher een agrarisch land, maar die traditie zijn we verloren ten tijde van de Sovjet-Unie.

Onlangs ontving Davitaya een delegatie van Zuid-Afrikaanse boeren. Hij gaf ze allerlei garanties als ze naar Georgië zouden komen. ‘Het gaat hier om de beste agrariërs ter wereld.’ Vorige week was er ook een bijeenkomst in de Zuid-Afrikaanse hoofdstad Pretoria, waar tientallen boeren informatie kregen over een verhuizing naar Georgië.

Een comité van de vakbond gaat zich de komende tijd voorbereiden op een grote migratie. De boer Hendrik Mills zei voor de televisie dat hij grote kansen ziet in Georgië: ‘Je kunt beter daar geld investeren dan hier.’

Voor veel boeren zal het moeilijk zijn het land van hun voorvaderen te verlaten. Maar ze zeggen dat hun leven met de maand moeilijker wordt, met name door criminaliteit, geweld, arbeidskosten en landhervormingen. Ook Piet Kemp wil graag emigreren. ‘We beginnen nu met tien of twintig boeren’, zegt hij, ‘maar ik denk dat er uiteindelijk in Georgië genoeg ruimte is voor wel duizend boeren. Voor iedereen is er de mogelijkheid een goed leven op te bouwen.’

De Georgische regering hoopt dat de geïmporteerde boeren met al hun kennis met name de kwakkelende wijnsector nieuw leven inblazen. Het land maakt al eeuwen wijn, maar die is vrij zoet, en niet erg populair in Europa. Wel bij de Russen, maar sinds de verhoudingen nogal vertroebeld zijn (denk aan de oorlog van twee jaar geleden), heeft Moskou alle import van Georgische wijn verboden. De regering in Tbilisi hoopt waarschijnlijk mee te liften op het succes van de Zuid-Afrikaanse wijnen.

Maar het zou de Zuid-Afrikanen nog best eens kunnen tegenvallen in Georgië. Zo is de taal erg moeilijk, en zijn er geen directe vluchten tussen beide landen. Bovendien is het klimaat totaal verschillend, net als de landbouwmethodes. Toch houden mensen als Kemp vol dat ze er klaar voor zijn. ‘Ik wil geen nieuw Zuid-Afrika in Georgië maken’, zegt hij. ‘Als ik ga, dan word ik een Georgiër.’

Bron: depers.nl

De Georgische literatuur

2010-11-06T13:23:00.006+01:00

Aan tafel in Georgië kunt u merken, hoe belangrijk de Georgische literatuur is. Georgiërs citeren graag uit literaire werken, bijvoorbeeld in toosts of gezangen. Men is trots op de eigen literatuur omdat die de turbulente Georgische geschiedenis en belangrijke Georgische waarden uitdrukt.

De eerste boeken in het Georgisch werden geschreven nadat het christendom in het jaar 337 de staatsgodsdienst was geworden. Naast Bijbelvertalingen uit het Grieks, Syrisch en Hebreeuws werden originele hagiografische werken (beschrijvingen van het leven van heiligen) geschreven.

Het oudste overgeleverde hagiografische verhaal is dat van de heilige Shoeshanik. Dit is geschreven door Jakob Tsoertaveli, de huisbisschop van de adellijke familie van Varsken Pitiachsh. Varsken was regent van de Georgische provincie Kvemo Kartli (Neder-Kartli). Om zijn positie te verbeteren sloot hij een verbond met de Iraanse sjah tegen de Georgische koning Vachtang.Voor dit verbond moest hij ook het mazdeisme overnemen, de Perzische religie van vuuraanbidders. Hij wilde dat ook zijn vrouw, Sjoeshanik, zich zou bekeren. Maar zij hield vast aan het christendom. Hiervoor moest zij lange tijd martelingen ondergaan, waarbij zij steeds aan haar geloof vasthield. Uiteindelijk stierf Shoeshanik in de gevangenis. Varsken werd door de Georgische koning Vachtang ter dood veroordeeld voor zijn wandaden. Het verhaal van Jacob Tsoertaveli, die zelf ooggetuige is geweest (en Shoeshanik enige tijd in zijn kerk wist te verstoppen), heeft een belangrijke rol gespeeld bij de ontwikkeling van het Georgische christelijke zelfbewustzijn.

Uit de achtste eeuw stamt het werk van Ioane Sabanisdze, 'Het martelaarschap van Abo Tbileli'. Dit is een bijzonder verhaal. Het gaat over een Arabische jongen ("Abo van Tbilisi"), die in het door Arabieren bezette Tbilisi de Georgische christelijke cultuur leerde kennen, zich tot het christendom bekeerde en zich liet dopen. Hij werd hiervoor door de Arabieren vreselijk gemarteld en uiteindelijk gedood. Vanwege het bijzondere feit dat een Arabier christelijk werd is dit tegenwoordig nog een van de bekendste hagiografische verhalen.

In de vroege middeleeuwen ontwikkelde zich filosofie, poëzie en retorica in de Georgische kloosterscholen en -academies. Vooral de filosofieschool in Phasis (het huidige Poti) had veel invloed in en buiten Georgië. De scholen leverden goed opgeleide Georgiers af, die naam maakten in de christelijk-Byzantijnse wereld. In de tweede helft van de 4e eeuw was bijvoorbeeld in het Oost-Romeinse rijk de Georgische prins Bakoer beroemd als een ontwikkeld dichter en spreker. De Georgische prins Moervanos is in de eerste helft van de 5e eeuw beroemd geworden om het feit dat hij vele kloosters en opleidingscentra stichtte in Palestina. Men noemde hem onder Petre Iberi, wat zoveel wil zeggen als "Peter uit Iberia (Oost-Georgie)".

Vanaf de negende eeuw kwam de Georgische literatuur tot bloei. In de tiende eeuw schreef Ioane Zosime, een monnik in het klooster van de heilige Saba op de berg Sinai, een prachtig monument: 'kebai da didebai kartulisa enisai' (Lofzang en verheerlijking van de Georgische taal), waarin de auteur de bijzondere rol van de Georgische taal en natie op de wereld beschrijft. Een ander bekend werk uit deze tijd is van Giorgi Mertshoele, 'Het leven van Grigol Chantzteli'. Chantzteli was een groot kerkleider, die een bijzondere rol heeft gespeeld bij de vestiging en ontwikkeling van het christendom in de Georgische provincie Tao-Klardjeti. Van hem is bekend dat hij het leven van een heilige voerde - en van alle geestelijken om hem heen hetzelfde verlangde. Hij is 102 jaar oud geworden op een dieet van wijn en brood.
In Griekenland bevond zich al in de tiende eeuw een Georgisch klooster en opleidingscentrum, op de berg Atos. Ekwtime Mtatsmindeli heeft daar belangrijk vertaalwerk verricht, niet alleen van het Grieks naar het Georgisch maar ook van het Georgisch naar het Grieks. Zijn boeken geven een beeld van het leven in Atoni en ook over de betrekkingen tussen Georgië en Byzantium. In de elfde eeuw stichtte de Georgische edelman Grigol Bakoerianisdze een opleidingscentrum en seminarie voor Georgische jongeren bij het klooster Petritsoni in Bulgarije. Hij heeft ook een wetboek voor het klooster geschreven.

De hagiografische en andere werken zijn interessant als historische bronnen, omdat ze een indruk geven van het leven in het middeleeuwse Georgië. Echte, bewuste geschiedschrijving vond ook plaats. Uit de negende eeuw stamt het historische werk 'Moktsevai kartlisai' ('De bekering van Kartli'). Dit boek beschrijft de oudste christelijke geschiedenis van de Georgische provincie Kartli. In de elfde eeuw werd door een onbekende auteur het boek 'Matiane kartlisa' ('Geschiedenis van Kartli') geschreven.
"De geschiedenis van de familie Bagrationi" is geschreven door Soembat Davitisdze. Verder moeten 'Het leven van koningen' door Leonti Mroveli en 'De geschiedenis van Vachtang Gorgasali' door Djoeanasheri genoemd worden. Een hoogtepunt van de Georgische middeleeuwse geschiedschrijving is 'Kartlis tschovreba' ('Het leven van Kartli'), een kroniek die regelmatig aangevuld werd met gebeurtenissen in de Georgische geschiedenis. Het beschrijft de vroegste Georgische geschiedenis tot en met de elfde eeuw, de geschiedenis van koning David en koningin Tamar. Ook bevatte het boek veel informatie over de geschiedenis van buurlanden. Daarom werd het in de twaalfde eeuw in het Armeens vertaald. Het bijhouden van de kartlis tschovreba stond onder koninklijk toezicht.

Ook de filosofische kennis van opgeleide mensen heeft een belangrijke rol gespeeld in de Georgische cultuur. Georgische filosofische werken zijn onder andere 'Sibrdzne Balavarisa' ('De wijsheid van Balavari'), dat de legende van Boeddha vertelt. In de elfde eeuw werd dit werk door de bekende Georgische schrijver en wetenschapper Ekvtime Atoneli in het Grieks vertaald. In diezelfde eeuw werd het vanuit het Grieks in het Latijn vertaald en raakte het zo in Europa verspreid.

Een aparte tak van de Georgische literatuur wordt gevormd door de geestelijke poëzie of hymnografie: gedichten die in kerken worden gezongen. De bekendste Georgische hymnografen zijn Michael Modrekili en Ioane Mintshgi, Ioane Mtbevari en anderen. Mikael Modrekili heeft een verzamelwerk geschreven, waarin hij eigen werk en dat van anderen heeft opgenomen. In deze manuscripten bijzondere tekens te zien boven en onder de letters, die zangaanwijzingen vormden.

De twaalfde en dertiende eeuw staan bekend als de Georgische Gouden Eeuwen. Georgië was toen een vrij, verenigd koninkrijk met macht en invloed in de regio.
In deze periode werden heldendichten geschreven, zoals "Amiran Daredjanian" van Mose Choneli, dat ridderlijkheid en heldendom beschrijft. Tsjachroechadze schreef 'Tamarian', een epos over koningin Tamar. "Abdoelmesia" van Ioane Shavteli was ook gewijd was aan Tamar, en haar echtgenoot David.
Het beroemdste epos dat in deze tijd is geschreven, is "De man in het pantervel" van Shota Roestaveli, een werk dat een plaats in de wereldliteratuur heeft. Belangrijke thema's bij Roestaveli zijn vaderland, broederschap tussen volken, liefde, ridderlijkheid, en respect voor vrouwen. Het epos van Roestaveli heeft de ontwikkeling van de Georgische cultuur en literatuur sinds die tijd sterk beinvloed.

In de veertiende eeuw werden de belangrijkste werken onder koning Giorgi V geschreven. Zo is een wetboek overgeleverd, dat geschreven voor de onrustige noordelijke bergvolken. Belangrijke werken uit de veertiende eeuw werden verder geschreven in het Georgische klooster in Palestina, door Loeka Jeroesalimeli en Nikoloz Dwali. In het Petritsoni klooster waren de schrijvers Atanasi en Okropir Egnatashvili actief.

In de Georgische literatuur van de zestiende en zeventiende eeuw is de invloed te lezen van de vernietigende agressie van Mongoolse, Turkse en Iraanse aanvallers. Temoeraz I, koning van de Oostgeorgische provincie Kachetie, was een uitstekende dichter. Hij verwerkte nationaal-historische motieven in de door de Perzische cultuur beïnvloede Georgisch poëzie. Hij heeft de 'Martelarij van Koningin Ketevani' geschreven over de lijdensweg van zijn moeder, de Georgische koningin Ketevani, die vreselijk gemarteld werd om haar tot de islam te doen bekeren. Ten overstaan van vertegenwoordigers van verschillende landen (waaronder Europese) werd zij op 12 september 1624 met hete ijzers in stukken gesneden en in een vuur gegooid.

Het leven ten tijde van de Georgische koning Vachtang VI (1675 – 1737) was al niet veel gemakkelijker. Het land was ingelijfd bij het Perzische rijk en werd aangevallen en leeggeroofd door Ottomanen (Turken) en bergvolken uit Daghestan. Vachtang moest voortdurend concessies doen om (Oost-)Georgie te laten overleven. Hij balanceerde tussen onderwerping aan de Perzische sjah en lobbyreizen naar Rusland, om steun te vragen voor de Kaukasische christenen tegen de islamitische dreiging.

Toch heeft Vaghtang nog veel kunnen betekenen voor de Georgische cultuur. In 1709 richtte hij in Tbilisi de eerste drukkerij in met behulp van Antimoz Iverieli, een Georgiër die in Roemenië leefde en daar ook een drukkerij stichtte. Een van de eerste boeken die er gedrukt werden, was 'De man in het pantervel' van Shota Roestaveli. Verder werden er bijbels, psalmen en andere christelijke teksten gedrukt. Vachtang werd ondersteund door Soelchan Saba Orbeliani, een Georgische prins, schrijver en wetenschapper die een belangrijk Georgisch lexicon geschreven heeft. Orbeliani heeft ook andersoortig werk geschreven, zoals een didactisch-zinnelijk verhaal 'Wijsheid van liegen'. Hij reisde naar Europa om hulp voor Georgië te werven tegen Turkse en Iraanse veroveraars. Bekeringen waren een diplomatieke stap die men deed in de hoop op meer steun of toezeggingen. Vaghtang nam tijdelijk (en formeel) de islam aan, Orbeliani bekeerde zich tot het room katholicisme.

Onder leiding van Vachtang VI werd een wetenschappelijke commissie in het leven geroepen die de opdracht kreeg het geschiedenisboek 'Kartlis tschovreba' te bewerken en met nieuwe geschiedenis (veertiende tot zeventiende eeuw) aan te vullen. De bekendste en beroemdste vertegenwoordiger van Vachtangs historisch-wetenschappelijke school was zijn zoon Vachoeshti Bagrationi, die een groot onderzoek heeft uitgevoerd naar de Georgische geschiedenis en geografie. Hij stelde kaarten samen van alle regio's van Georgië.

Uiteindelijk besloot de Russische tsaar om de Kaukasus te ‘bevrijden’ van het islamitische juk. Na de verovering van Georgië door Rusland kwam er meer rust in het land. De Russen waren orthodoxe christenen, net als de Georgiërs. In 1755 werd in Tbilisi een drukkerij gesticht bij het Antsischati klooster.
In 1758 begon in Telavi (de hoofdstad van de door invallen geteisterde provincie Kachetie) een school te functioneren, die in 1782 tot een seminarium werd omgebouwd. De Georgische geschiedenis van deze tijd heeft Papoena Orbeliani beschreven in 'Berichten over Kartli'. Oman Chercheoelidze schreef het boek: 'Het koningschap van koning Erekle II'. In de tweede helft van de achttiende eeuw werd vernieuwende poezie geschreven, zoals door David Goeramischvili en Besarion Gabschwili (“Besiki”).

In de negentiende eeuw speelden drukpersen en literatuur een belangrijke rol bij de vorming van een nieuw Georgisch zelfbewustzijn. Deze werd uitgedragen door een intellectuele, goed (niet zelden in Rusland of West-Europa) opgeleide Georgische elite. In 1819 verschijnt de eerste Georgische krant, 'Sakartvelos Gazeti' (Gazet van Georgië). In 1832 verschijnt het 'Tbiliser stadsblad', waarvan de wetenschapper Solomon Dodashvili de redactie voerde. In 1852 verscheen het eerste tijdschrift van de schrijver Giorgi Eristavi onder de naam 'Tsiskari' (‘Hemelse Poort’). De Georgische intellectuelen Nikolos Baratashvili, Dimitri Kipiani en anderen stichtten een bibliotheek, die in 1846 openbaar werd. De bekendste Georgische schrijvers van de negentiende eeuw zijn Alexandre Tsjavtsjavadze en Grigol Orbeliani.

In het begin van de twintigste eeuw hebben schrijvers als Ilya Tsjavtjavadze (de geestelijke vader van de natie), Akaki Tsereteli en Vasha Psavela onvergetelijke literaire werken nagelaten. Psavela was een bijzondere figuur, een 'bergzanger' wiens poëzie vooral de schoonheid en kracht van het Georgische (berg)landschap uitdrukt en de heldendaden de Georgische bergvolken (zoals de Chevsoeren en Psaven) schildert. Jacob Gogebashvili heeft veel betekend voor het onderwijs. Onder zijn boeken zijn 'De deur in de natuur', waardoor jonge Georgische scholieren de natuur konden leren kennen en besef van natuurbescherming kregen. Hij was de stichter van de Georgische school, waarvoor hij ook een Russische grammatica en een boek 'Moedertaal” (deda ena) schreef, dat tot op heden in Georgische scholen wordt gebruikt.

Begin dertiger jaren, tijdens het hoogtepunt van de Stalinistische dictatuur, moesten tientallen leden van de Georgische intelligentsia met hun leven betalen voor hun kunst. Hieronder waren Titian Tabidze, Paolo Iashvili en anderen. Ze werden opgepakt of pleegden zelfmoord onder grote druk. Een van de sterkste vertegenwoordigers van de Georgische literatuur uit deze tijd, Michael Javachishvili, werd wegens antisovjetpropaganda ter dood veroordeeld. Hij gaf in zijn werken een realistisch beeld van het toenmalige Georgië – en van de onzinnigheid van de communistische utopie.

Veel schrijvers werden vervolgd enkel omdat zij opleidingen in het buitenland hadden gehad (Frankrijk, Duitsland). Als door een wonder heeft een schrijver als Constantine Gamsachoerdia, dit overleefd. Hij heeft zijn hele leven lang de Georgische onafhankelijkheid hooggehouden. Zijn beroemdste boeken zijn "Didostatis mardzhvena" (De rechterhand van de meester), over de geschiedenis van de kathedraal Svetitschoveli, en "Mtvaris motatseba"(Ontvoering van de maan).. Andere beroemde namen uit deze tijd zijn de dichter Galaktion Tabidze, de schrijver Nodar Doembadze en Irakli Abashidze.

De terugkeer van de onafhankelijkheid geeft Georgische schrijvers nieuwe mogelijkheden werken te ontwikkelen in deze traditie.

Het Georgische alfabet

2010-11-03T20:26:00.014+01:00

Het Georgisch heeft ook een eigen alfabet, die voor geen enkele andere taal op de wereld wordt gebruikt. Er zijn drie varianten: het Asomtavroeli, het Kutchovani (nuschoeri) en het Mchedroeli. Het laatste wordt vandaag gebruikt. De twee andere zijn in vroegere tijden gebruikt, b.v. het boek van Jacob Tsoertaveli, het verhaal van de heilige Shoeshanik (5e eeuw) is geschreven in het Mrgvlovani.

Het is een onafhankelijk systeem van schrijven en geeft fonetisch alle klanken van het Georgisch weer. 38 tekens hebben vertegenwoordigen een foneem. Er zijn drie etappen van ontwikkeling: 5e-9e eeuw, 9e-11e eeuw en 11e eeuw tot op heden. Dit zijn de oude - middel en nieuwe schrijfperiodes.

De drie Georgische alfabetten zijn vastgesteld als met elkaar verwant. De oudste overgeleverde schijfstukken in het mrgvlovani/asomtavroeli zijn epigrafische monumenten: schrift uitgehouwen in de muren van basilieken (Bolnisi, 5e eeuw na Christus, 60 km zuidelijk van Tbilisi) en schrift ingelegd in mozaieken in Georgische kloosters in Palestina, gebouwd door Petre Iberi, rond het jaar 433. De volmaaktheid van de geschreven tekens in beide teksten geeft wetenschappers reden vast te stellen, dat deze overgeleverde teksten niet tot de vroegste Georgische geschreven teksten behoren. Het schrift heeft al een lange weg van ontwikkeling achter zich en is volmaakt.

Dit wordt verder gestaafd door geschriften over het klassieke Colchis. Volgens Georgische bronnen Leonti Mroveli, kartlis tschovreba ('het leven van Kartli', 11e eeuw) en het 8e eeuwse boek van een onbekende auteur tschovreba kartvelta mepeta ('Het leven van Georgische koningen') geven ons informatie over het ontstaan van het Georgische alfabet tussen de 5e en 3e eeuw v.Chr. door koning Pharnavaz.

Bij Griekse schrijvers komt men tamelijk eenduidige informatie over het Georgische schrijven tegen. Berichten van de schrijver/filosoof Appolonius van Rhodos (3e eeuw v.Chr) zeggen, dat de Colchen op kirben (kirbossen) schrijven. De geschriften van hun vaders bewaren zij goed, waarop alle wegen, grenzen, waters en streken voor reizigers beschreven zijn. Kurbeis = driehoekige pilaren, die om een as konden draaien, waarop in oude tijden wetten geschreven waren. Vandaar: iedere met een wet beschreven zuil. Appolodorus (2e eeuw v.Chr.) noemt dit eveneens bij Colchen (verzameling van wetten, documenten).

Er zijn verschillende versies over het ontstaan van het Georgische alfabet en schrijven. De bekendste voor de Westerse lezer is de door Armeniërs bedachte versie, hoe Mesrop Mashtots (4e eeuw n.Chr.), de uitvinder van het Armeense alfabet 'heeft ook voor het buurland Georgië een alfabet geschreven'. W. Harthausen heeft in de 19e eeuw een theorie over de Griekse oorsprong van het Georgische alfabet opgebouwd. Een andere versie is, komt van Georgische en sommige Westerse wetenschappers (Janashia, Melikishvili), dat het Georgische alfabet door koning Pharnavaz is opgebouwd, ongeveer in de tweede eeuw voor Christus.

De derde versie die over het Georgische alfabet is ontstaan in wetenschappelijke kringen, gaat veel verder, tot het tweede millenium voor christus, en komt in verbinding met de Soemerische beschaving. Dit bevat vele zeer interessante maar nog onbekende elementen, die in de toekomst onderzocht moeten worden.

Tbilisi, de hoofdstad van Georgië

2010-10-28T22:10:00.019+02:00

.... Het was een warme dag. De koning Vachtang en zijn gevolg hadden al een aardige afstand afgelegd sinds ze vanuit de hoofdstad Mtscheta op jacht gingen, maar de jacht had nog niets opgeleverd. Ze begonnen zich te vervelen. De koning besloot door het bos langs de rivier Mtkvari te trekken. Toen een klein veld opdoemde, zetten ze een galop in. Plotseling vlogen fazanten op. De mannen legden aan en schoten, maar ze misten. Alleen de koning was snel genoeg om een fazant te raken. Het gewonde dier vloog nog wat verder, maar stortte daarna neer. De jagers dreven hun paarden in die richting. Uiteindelijk vonden ze de fazant in een waterbron. Toen ze de fazant uit het water haalden, voelden ze dat het heet was. De fazant bleek er zelfs al door gekookt te zijn....

Dit verhaal over de Georgische koning Vachtang speelde zich 1500 jaar geleden af in Oost-Georgie. Volgens de legende noemde de koning deze plaats 'Tbilisi' wat in het Georgisch 'warme plaats' betekent. Hij wees deze plaats aan voor de bouw van een nieuwe hoofdstad voor het koninkrijk Iberia (Kartli), het huidige Oost-Georgie.

Archeologische vondsten tonen aan dat de plaats waar nu Tbilisi ligt al in de neolithische tijd (circa 10.000 jaar voor Christus) bewoond was. Maar sinds de vijfde eeuw na Christus is Tbilisi de hoofdstad van Georgië. De stad heeft een turbulente geschiedenis.

Er waren perioden van bloei, maar ook invallen van vijanden. De eerste grote verovering van de nieuwe Georgische hoofdstad Tbilisi was door bewoners van de Aziatische steppen, de Chazaren, in het jaar 628. In de eerste helft van de negende eeuw werd Tbilisi door Arabieren veroverd en werd het een Arabisch emiraat. In die periode was Koetaisi de hoofdstad van Georgië. Van daaruit wist de beroemde Georgische koning David "de Bouwer" de eenheid van Georgie te herstellen. Op 12 augustus 1121 leverde hij op het Didgori-veld bij Tbilisi slag met een Arabische overmacht, die hij versloeg om daarna Tbilisi te heroveren. Dit was het begin van de "Gouden Eeuwen" voor Tbilisi als hoofdstad van het Georgische koninkrijk. Behalve David is ook zijn opvolgster, koningin Tamar tot vandaag de dag beroemd in Georgie. Tbilisi was een centrum voor wereldhandel, een knooppunt op de Zijderoute met verbindingen naar onder andere het Byzantijnse Rijk. Deze bloeitijd eindigde met invallen van nieuwe vijanden: de Mongolen en Perzen.

In 1799 marcheerden de Russen Tbilisi binnen. Hoewel de Russen niet geliefd waren en ze waren gekozen als de minst erge van twee kwaden, begon toch een periode van relatieve rust. Er kwamen scholen, drukkerijen en bibliotheken in de stad en er kwamen goede verbindingen met Rusland en Europa. Tbilisi groeide en veranderde sterk in deze periode. Er was een toestroom van mensen van het Georgische platteland, maar ook van Armeense vluchtelingen en kleinhandelaren, uit delen van Armenie die nog onder Iraanse heerschappij waren. De stad werd onderdeel van een modernere wereld met meer en snellere handel en grootschalige productie in fabrieken. Cultureel nam de invloed van Europa sterk toe.

In 1921 begon in Tbilisi net als in de rest van Georgië de communistische heerschappij, die zeventig jaar zou duren. Nieuwe wijken werden gebouwd, met sterk op elkaar lijkende woontorens. De bestaande architectuur heeft deels geleden onder het sovjetregime (afbraak van kerken en andere historische gebouwen), maar er werd ook onderhoud gepleegd aan de oude gebouwen, musea ingericht en monumenten neergezet. Grote, opzichtige gebouwen met een typische sovjetarchitectuur werd toegevoegd aan het straatbeeld. Gelukkig heeft het historische deel van Tbilisi wel voor een groot deel haar oude gezicht bewaard.

Vanaf 26 mei 1991 is Tbilisi weer de hoofdstad van het onafhankelijke Georgië. Tbilisi is niet alleen handels- en regeringscentrum, maar ook een centrum voor kunst en onderwijs voor de Georgiërs. In de afgelopen jaren is veel in de stad geinvesteerd. Het oude centrum is prachtig gerestaureerd, straten zijn vernieuwd. Winkelstraten zijn gevuld met nieuwe, trendy winkels, cafe's en restaurants. Vervallen musea en parken zijn schoongemaakt en vernieuwd. Het bestaan van de stad wordt elk jaar in de herfst gevierd met een eigen feest, het Tbilisoba.

Uitdagingen voor de landbouw in Georgië

2010-10-23T15:51:00.017+02:00

TBILISI, GEORGIË - Klimaat en landschap in Georgië zijn bijzonder gunstig voor landbouw. De Georgiërs zijn dan ook van oorsprong goede landbouwers. De Oude Grieken noemden hem al “georgoi”, wat “landbouwers” of “wijnbouwers” betekent. Traditioneel verbouwden Georgische families hun eigen voedsel en hadden ze hun eigen wijn. De landbouwproductie was gevarieerd door de vele inheemse plantensoorten die in de Kaukasusregio voorkomen.

Toen Georgië werd opgenomen in de Sovjet-Unie, veranderden de landbouwmethoden sterk. De landbouw in Georgië werd ingericht op de massaproductie van enkele producten waaronder citrusvruchten, wijn en thee. Deze werden geëxporteerd naar de andere republieken in de Sovjet-Unie. De vraag was daardoor gegarandeerd, de productie was hoog en Georgië had een goed draaiende economie.

Voorzieningen als scholen, winkels en medische zorg werden in het sovjetsysteem ook in de kleinste dorpen onderhouden. Veel Georgiërs zagen kans om naast de collectieve productie ook een eigen handeltje te onderhouden in de gewilde landbouwproducten, wat hen extra inkomsten opleverde.

Na de onafhankelijkheid van Georgië vielen de exportkanalen en voorzieningen weg. Dit in combinatie met de burgeroorlog die in het land woedde, zorgde ervoor dat mensen op het platteland in diepe armoede raakten. In de afgelopen jaren zijn veel mensen naar de steden getrokken en dan met name naar de hoofdstad Tbilisi.

Tegenwoordig is de situatie in het land veel beter. Er is stabiliteit, toenemende rechtszekerheid, en infrastructuur zoals wegen wordt aangelegd. Toch blijven lage inkomens een probleem op het Georgische platteland. Uitgaande van de mogelijkheden die natuur en klimaat bieden, is de landbouwproductie in Georgië laag. Als gevolg van de productiemethoden uit de sovjettijd zijn gewassen vatbaar voor ziekten en is er sprake van bodemerosie. Georgische landbouwers gebruiken een relatief groot deel van de oogst voor de eigen familie. Het overige deel moet men vaak zelf transporteren om het te kunnen aanbieden op stadsmarkten. Wie de mogelijkheid heeft, vertrekt nog steeds liever naar de (hoofd)stad.

De Georgische regering heeft op dit moment nog geen goed werkend landbouwbeleid.
Initiatieven van binnen- en buitenlandse investeerders, ondernemers en non-profitorganisaties leiden hier en daar wel tot goede ontwikkelingen. Voorbeelden zijn de verbouw van olijven op onbenutte, heuvelachtige stukken grond en het verbouwen van nieuwe gewassen zoals kiwi's. Ook boeken zelforganisaties van landbouwers hier en daar successen, bijvoorbeeld met de gezamenlijke marketing van hun wijnen, het gezamenlijk gebruik van landbouwmachines en financieringsstrategieën.

Georgische inheemse gewassen bieden kansen. Deze leveren meestal geen grote oogsten, maar zijn wel bijzonder van kwaliteit en goed resistent tegen ziekten. Het opnieuw creëren van een inheemse diversiteit aan gewassen lijkt daarom een goede strategie te zijn voor de landbouw in Georgië, bijvoorbeeld in de vorm van biologische landbouw. Dit kan dan gecombineerd worden met eco-toerisme, om zo een goed, stabiel inkomen voor de bevolking op te bouwen.

Natuur en landschap in Georgië

2010-10-23T12:44:00.007+02:00

Natuur en landschap in Georgië zijn prachtig. Binnen het relatief kleine gebied komen alle typen natuurlandschappen (behalve het tropische) voor met daarin een veelheid aan planten- en diersoorten. Je kunt zowel een bergtocht maken met uitzicht op indrukwekkende bergtoppen als een wandeling tussen de rijke vegetatie van subtropisch bos. Terwijl de één uitrust onder de palmen aan het strand, komt wie naar het oosten rijdt terecht in een bijna woestijnachtig droog en warm steppegebied.

Het land kan verdeeld worden in drie belangrijke geografische zones: het Kaukasusgebergte, het middengeorgisch vlakland en het zuidgeorgisch gebergte (dit laatste wordt ook wel de Kleine Kaukasus genoemd).

Het Kaukasusgebergte vormt de noordgrens van Georgië. Enkele van de hoogste toppen van de Kaukasus zijn: Elbrus (5642m), Khazbegi (5033m), Shkhara (5068m), Jangha (5058m), Ushba (4700m) en Komito (4261m). De zuidgrens, de Kleine Kaukasus, is met de Kaukasus verbonden via de Lichi-bergrug (ook wel Surami-geberte genoemd). Dit deelt Georgië in een westelijk en een oostelijk deel. In West-Georgië ligt aan de Zwarte Zee het Colchetische laagland; in Oost-Georgië bestaan delen van Kartli en Kacheti uit laagland.

Door de reliëfverschillen zijn er in Georgië ook talloze grote en kleine rivieren. De meeste hiervan ontspringen in de bergen in de vorm van snelstromende bergrivieren en vormen onderweg naar zee vele watervallen en meertjes. Enkele belangrijke rivieren in Georgië zijn: Mtkvari, Rioni, Alazani en Enguri.

Doordat Georgië zich op de grens tussen gematigde en subtropische klimaatzones bevindt, heeft het klimaat er eigenschappen van beide. In het westen heerst een subtropisch zeeklimaat, terwijl in het oosten een droog tot gematigd droog klimaat heerst en in het noorden een alpien klimaat.

Er zijn wat verschillen tussen West- en Oost-Georgië. In Oost-Georgië kan het heet worden in de zomer, tot ongeveer 40 °C. In West-Georgië wordt het meestal minder warm. De luchtvochtigheid is hier hoger, waardoor warmte ‘drukkender’ kan zijn, maar het regent hier ook weer vaker, wat voor verkoeling zorgt. Wanneer het in Tbilisi - 17 °C is, dan spreekt men van een extreem koude winter. In Sochumi is - 13 °C al extreem koud. IJs en sneeuw vindt men alleen in de bergen, waar temperaturen in de winter tot - 19 °C dalen en in de zomer tot 20 °C komen

Al deze variëteit in klimaat en landschap wordt weerspiegeld in de flora en fauna. Er komen in Georgië zowel subtropische planten voor als soorten, die bij een gematigd klimaat horen. Eén derde van het land is nog met bos bedekt. Er zijn inheemse soorten te vinden, zoals bijvoorbeeld de pijnboom uit Bitsjwinta (deze naam, in het Russisch verbasterd tot Pitsunda, betekent ‘Berg van pijnbomen”) en die uit Eldari (uiterste zuidoosten), maar ook de Kaukasische zelkova, een aan iepen verwante loofboom die uitsluitend in de Kaukasus groeit. Naar deze laatste boom, die in het Svanetisch tschoemi heet, is de stad Sochumi genoemd.

Maar er zijn natuurlijk ook vele algemene soorten te vinden en soorten, die gecultiveerd zijn. In het westgeorgische vlakland vindt men veel thee- en citrusplantages, palmbomen, bamboe, magnolia, mimosa, laurier, lianen en eucalyptusbomen. In het voorgebergte bestaan gemengde bossen van loof- en naaldbomen, terwijl iets hoger naaldbossen voorkomen. In de bergen zijn vele bijzondere bloemen en geneeskrachtige kruiden te vinden. In het oostelijke bergland komen veel eiken en beuken voor. Kastanjebomen komen zowel in het westen als in het oosten veel voor. Zuidoost-Georgië heeft juist een steppelandschap en halfwoestijnlandschap, waarbij de begroeiing grotendeels bestaat uit struiken. In Midden- en Oost-Georgië worden veel appel- (rond Gori) en druivenplantages onderhouden. De meest oostelijke provincie Kacheti is beroemd om zijn wijnbouw.

Duizenden diersoorten zijn vertegenwoordigd in het Georgische landschap. In de bergen kun je steenbokken zien, wilde geiten, maar ook – wanneer je niet oppast - de Kaukasische bruine beer tegen het lijf lopen. Er komen ook veel interessante vogelsoorten voor zoals adelaars, uilen en spechten. De bergrivieren zijn rijk aan forel. Zowel in het westgeorgische laagland als in Oost-Georgië komen fazanten voor. Wist je dat de fazant van oorsprong uit Colchis stamt? De naam betekent ‘vogel van Phasis’. Phasis is de oude benaming voor de rivier Rioni, de rivier die de legendarische Argonauten bevoeren op zoek naar het Gulden Vlies. Ook tegenwoordig lopen er nog veel fazanten in het gebied tussen de rivieren Rione en Enguri. In het Colchische moeras zijn daarnaast verschillende soorten reigers en pelikanen te vinden, evenals wilde eenden. In de bossen huizen wolven, vossen, wilde zwijnen en wilde katten, evenals bijvoorbeeld het Kaukasische hert.

De Georgische natuur is zeker de moeite waard voor wie van natuurreizen houdt. Er bestaat geen massatoerisme. Voor Georgië is het een uitdaging om het toerisme in de komende jaren op een goede manier te ontwikkelen. Toerisme zou deze prachtige omgeving niet mogen bedreigen, maar zou juist kunnen bijdragen aan het behoud ervan.

De torens van Svanetië

2010-10-21T17:34:00.086+02:00

SVANETIË, GEORGIË - Svanetië is de hoogst gelegen bewoonde regio van Georgië – en ook van Europa. Het ligt aan de bron van de rivieren Inguri en Rioni, als het ware tegen berghellingen geplakt. De weg naar Svanetië loopt langs de rivier Enguri.

Pas in de negentiende eeuw werd het mogelijk om het gebied via de weg te bereiken. Daarvoor waren delen van Svanetië alleen via bergpaden bereikbaar, waardoor ze sterk geïsoleerd en zelfvoorzienend waren. Nog in deze eeuw werden sommige dorpen per helikopter van producten voorzien. De hoofdstad van Svanetië is Mestia, gelegen op een hoogte van ongeveer 1500 meter. De hoogste berg, Ushba, heeft een hoogte van 4690 meter.

De Svanen zijn een oeroud Georgisch bergvolk, dat tot in deze eeuw in stamverband leefde. Men spreekt een met het (Oost-)Georgisch verwante taal, het Svanetisch.
Svanetië hoorde vanaf de elfde eeuw formeel bij het verenigde Georgië (en later bij Westgeorgische vorstendommen), maar behield altijd de eigen vrijheid en identiteit.

Svanetische dorpen laten een onvergetelijke indruk achter.
Hun geografische situatie is om te beginnen indrukwekkend. Svanen vertelden ons, dat de stamoudsten altijd de locatie van een dorp bepaalden. Dit waren plaatsen, die zowel voor vijanden als voor sneeuwlawines moeilijk bereikbaar waren.

De meeste Svanetische families bezitten een vier tot twintig meter hoge toren (matshoeben). Deze torens zijn vierkant, hebben kleine gaten boven en onder, en vormen een familie-vesting, een verdedigingsconstructie. Svanen bouwen deze torens al meer dan duizend jaar lang. Tijdens een aanval van de vijand werden de dieren in de onderste etage ondergebracht, de mensen boven. In de vroegste tijden woonde men ook zo, later werden er woonhuizen naast de torens gebouwd. Torenbouw is in iets andere vorm is ook in het Oostgeorgische gebergte te vinden. In Chevsuretië bijvoorbeeld bevindt zich in het dorp Shatili een uniek torencomplex.

De torens die nu nog in Svanetië te zien zijn, hebben veel overleefd. De meeste stammen uit de vroege middeleeuwen (elfde tot dertiende eeuw) of zijn zelfs ouder. De torens waren toen meestal eigendom van de adel. De belangrijkste Svanetische adellijke familie waren de Dadeshkeliani. De torens waren dan ook een symbool van macht: hoe meer torens een familie bezat, des te meer hadden zij te vertellen.
Bij grote sneeuwlawine kan het gebeuren dat veel huizen worden vernietigd, maar de torens doorstaan de lawines prima. Dit laat nog eens zien, wat in vroeger tijden hun kracht tegen vijanden was.

Het harde leven in de bergen en de noodzaak om de familie te beschermen en verzorgen heeft bij de Svanen als belangrijkse volkseigenschappen moed, eergevoel en vechtlust ontwikkeld. Al ten tijde van koningin Tamar waren Svanen, naast de Chevsoeren, de belangrijkste en vaak beslissende vechtkracht van het Georgische leger.

De traditie van bloedwraak zorgde er van tijd tot tijd voor, dat een groot aantal mannen jong stierf. De Georgische regering heeft altijd veel moeite gedaan deze pijnlijke gewoonte te laten verdwijnen. Indirect gevolg van deze traditie was ook, dat Svanetische mannen of families, die 'kandidaten' waren geworden voor bloedwraak, zich in andere delen van Georgië vestigden.

Toeristen komen naar Svanetië om de torens te zien, maar ook voor de natuur en het prachtige landschap met besneeuwde bergtoppen. De hoogste berg Ushba (4.690 m), die uit ijs gemaakt lijkt, is de droom van veel alpinisten

Svanen zelf zijn uitstekende alpinisten, schatbewaarders en goudzoekers. De legende van het Gulden Vlies vindt wellicht zijn oorsprong in Svanetië. Svanen halen goud uit bergrivieren met behulp van schapenvellen. Ze bewaren flessen met goudwater. Ze zijn ook schatbewaarders in ruimere zin: naast hun eigen schatten (specifieke iconenkunst) werden kunstschatten uit andere delen van Georgië in Svanetië verborgen in tijden van oorlog en gevaar.

Tot voor kort was Svanetië slecht toegankelijk voor reizigers. De Georgische regering heeft echter nieuwe wegen aangelegd, die het gebied een stuk beter bereikbaar maken. Vanaf de kust van de Zwarte Zee is de regio nu binnen een halve dag bereikbaar.

Muziek, zang en dans uit Georgië

2010-10-20T23:47:00.016+02:00

In Georgische volksmuziek wordt de liefde voor het Georgische land uitgedrukt en het geloof in God. De muziek is onlosmakelijk verbonden met de tradities van het tafelen, toosten en wijndrinken.

Op feesten wordt vaak spontaan meerstemmig gezongen. De Georgische meerstemmige zang is ook in het buitenland beroemd, evenals de Georgische dansen (die vaak ‘Kaukasisch ballet’ worden genoemd) en daarbij gedragen traditionele kleding. Het gaat hierbij echt om volkskunst. Het is bewonderenswaardig dat Georgiërs schijnbaar zonder enige moeite hun stemmen op elkaar aanpassen en prachtige harmoniën bereiken. Hier zijn dan geen instrumenten meer bij nodig. De meerstemmige klanken roepen herinneringen op uit een diep verleden waarin liefde, eer, ridderlijkheid en christelijkheid een grote rol speelden.

Deze volkszang is onderzoeksobject voor musicologen op de hele wereld. De meerstemmigheid is een algemeen kenmerk dat de muziek uniek maakt, maar er zijn ook regionale verschillen in de zang. Kachetische, Megreelse en Chevsoeretische liederen verschillen van elkaar wat betreft de intonatie, het thema, het tempo en karakter. Lieden als shen char venachi, mravalzjamieri en goeshin shwidni goerdzjanelni worden tot op de dag van vandaag gezongen op bruiloften en bij de druivenoogst.. In sommige liederen zijn elementen uit oeroude tijden te vinden, zoals orovela een lied dat wordt gezongen door boeren tijdens het ploegen van het land. Hierin vraagt de ploegende boer de godheid arale om bescherming van de oogst. De woorden ari arale (‘geef ons, Arale’) komen buiten dit lied alleen voor in het Urartisch, dat ruim drieduizend jaar geleden werd gesproken in het koninkrijk Urartu (zuidelijk van het huidige Georgië) en waarin de god Arale een belangrijke rol speelde. Ook in het lied kalospivuli richt men zich op Arale, waarna het lied overgaat in een feestelijke dans, waarmee Arale wordt bedankt voor de goede oogst. In andere liederen wordt gesproken van ivri arale (Arale de heerser) en tari arale (Arale de Grote). Dit alles geeft inzicht in de oorsprong van de Kachetische zangtraditie.

Ook in de Svanetische zang zijn zeer oude elementen terug te vinden. Een bekend lied uit Svaneti is lile. Hierin is een verwijzing te herkennen naar voor-christelijke tijden, en wel naar de Sumerische halfgod Enlil (Mesopotamië, vijfde en vierde millennium voor Christus).

De volkszang van Megrelië is zeer lyrisch. Hier komen ook gemengde koren (mannen en vrouwen) voor. De liederen zijn verschillend van karakter, maar bijzonder indrukwekkend zijn de korte, humoristische liederen die in snel tempo worden gezongen. Het thema liefde domineert in de meeste liederen, hoewel ook treurliederen worden gezongen. In de Megreelse liederen kunt u ook de Megreelse taal horen.

In het oostelijke berggebied wordt zelden veelstemmig gezongen. Meestal zingt men hier solo met pandoeri (snaarinstrument). Ook treurliederen komen hier voor. De meeste Chevsoeretische liederen zijn rijk aan harmonie en temperament.

Alle liederen die door staatsensembles en koren worden gezongen, leven ook in de bevolking voort en worden gezongen in dorpen door wijnboeren of tijdens de graanoogst. Ze zijn duidenden jaren lang van generatie op generatie doorgegeven. Ook tegenwoordig gaan de specialisten van Georgische ensembles naar het platteland om van de bevolking te leren.

Aan tafel zingt men vak het mravalzjanieri (veeltijden?). Populaire liederen zijn Soeliko (het lievelingslied van Stalin, dat ook vaak in het Russisch werd uitgevoerd), het Svanetische Lile. Soeliko werd door Tsereteli tijdens de oorlog geschreven en de titel is de naam van een dode soldaat.

In de Georgische muziek zijn Aziatische en Europese (m.n. van de Griekse koormuziek) elementen te vinden. Het heeft echter ook hele eigen karakteristieken. De koorzang wordt vooral door polyfonie gekenmerkt. Mannen en vrouwen zingen zelden samen. De koormuziek omvat rustige stukken, vergelijkbaar met missen (Masses) en levendige stukken waar uitwisselingen tussen groepen in het koor te horen zijn. Ook zijn er stukken die door snaarinstrumenten begeleid worden. Een belangrijk kenmerk van de Georgische koormuziek is het ontbreken van vibrato.

Om Georgische dansen te leren heeft men heel wat oefening nodig. Toch kennen de meeste Georgiërs de basis. Op feesten wordt een eenvoudige vorm van deze dansen gedanst, zoals hier iedereen wel wat pasjes van de Quickstep kent. De traditionele dansen kunnen globaal onderverdeeld worden in een aantal soorten, die corresponderen met de verschillende regio’s van het land.

In de mtioeloeri of bergdans uit Oost-Georgië wordt zeer snel en schijnbaar wild gedanst. Spectaculair is hierbij ook het dansen de bovenkant van de tenen, iets waarvoor veel moed nodig is. Het thema van deze dansen is dan ook meestal een (zwaard)gevecht, maar ... zodra een vrouw een witte doek op het toneel werpt, wordt de strijd onmiddellijk gestaakt. Een dergelijke dans komt ook in de Noordelijke Kaukasus veel voor, o.a. bij de Tsjetsjenen en in Dagestan. Bij deze dans worden meestal twee soorten traditionele kleding gedragen. De eerste is de tsjocha-achaloechi, die door Kozakken tsjerkeska wordt genoemd. Dit is bovenkleding tot op kniehoogte, waarop op de borst een rij patroonhouders is bevestigd. Hieraan wordt een versierd Kaukasisch mes bevestigd. Aan de voeten draagt men hoge, soepele laarzen en op het hoofd ofwel een dikke muts van schapenvacht ofwel een klein rond hoofddeksel. Een ander soort kleding die u bij deze dans vaak ziet is de typisch Chevsoerische dracht: de kleding is hier op de borst en langs de randen van prachtig borduurwerk voorzien dat vele felle kleuren heeft.

De dansen van de Kaukasische bergvolken hebben gemeenschappelijke elementen en bewegingen. Toch zijn er ook verschillen. De Svanetische dans sk’vedzji is niet rijk aan elementen, maar wel indrukwekkend door zijn rituele karakter. Deze dans drukt de eenvoudige, maar stevige en volhardende aard van de Svanen uit.

In vergelijking met de bergdansen zijn Atsjarische dansen zeer vrolijk. Hierbij worden geen wapens gedragen en hebben de vrouwen mooie lange kleding en lange vlechten. Deze dans wordt vaak door zang begeleid en is rijk aan acrobatische elementen. De bekendste dansen zijn choroemi, waarbij twee stammen elkaar opzoeken en beconcurreren, en ganda-gana, een zeer feestelijke dans vol improvisaties.

De regio Kartli kent de kartoeli tsek’va. Deze feestelijke dans past bij het leven in de paleizen van koningen en adel. In deze dans probeert een jongen een meisje voor zich te winnen door haar op zo charmant mogelijke wijze de kring rond te volgen.

Hoewel Tbilisi in Kartli ligt, kent deze stad een eigen traditionele dans, de k’int’aoeri. Hierin speelt de k’int’o een belangrijke rol, de stadsbewoner met zwarte, wijde broek, strak hemd en kleine pet. Deze dans verbeeldt hoe deze koophandelaren een bezoeker benaderen om te zien of ze hem iets kunnen verkopen. Deze dans wordt begeleid door muziek die Armeense en Joodse elementen bevat.

Tbilisoba 2010 gaat van start

2010-10-16T12:15:00.013+02:00

TBILISI, GEORGIË - Bijna is het zover: op 21 oktober aanstaande gaat in de Georgisch hoofdstad Tbilisi het Tbilisoba- feest van start. Met deze festiviteiten, die dit jaar duren tot 30 oktober, wordt in Tbilisi elk jaar de herfst ingeluid. Het is een Georgisch cultureel feest, met activiteiten die iets vertellen over de Georgische cultuur en geschiedenis, maar die ook heel eigentijds en origineel zijn.

Dit jaar vind je er bijvoorbeeld een tentoonstelling van oude geografische kaarten van Tbilisi en demonstraties van traditionele vechtkunst, maar ook een autoshow en optredens van jonge rockbands.

Veel van de festiviteiten vinden buiten plaats, in de straten van Tbilisi. Er zijn concoursen, markten, lezingen, trainingen en concerten. De stad zal letterlijk bruisen van activiteit. Maar Tbilisoba is ook een goede gelegenheid om een bezoekje te brengen aan bijzondere gebouw in de stad. Zo vindt de tentoonstelling ‘Oude kaarten van Tbilisi”, die een goed beeld geeft van de ontwikkeling die de stad in de 19e en 20e eeuw heeft doorgemaakt, plaats in de Nationale Parlementaire Bibliotheek.

In het Tbilisi Centrum voor Muziek en Cultuur, dat is vernoemd naar de beroemde Georgische zanger Jansugh Kakhidze, is een tentoonstelling te zien van kostuums uit de Georgisch theater- en filmgeschiedenis. Ook vindt er een uitvoering van Aida plaats. En voor wie van meer actie houdt, is er de mogelijkheid om met traditioneel vlot een tocht (“rafting”) te maken op de rivier Mtkvari.

De gemeente Tbilisi levert een grote bijdrage aan het festival. Om het karakter van een stadsfeest te benadrukken, zal in het gemeentehuis in een speciale ceremonie het ereburgerschap van de stad worden verleend aan mensen, die zich in het afgelopen jaar bijzondere prestaties hebben geleverd. Maar ook andere partijen leveren bijdragen aan het festival. Zo is in het Mariott Hotel aan Rustaveli Avenue een fototentoonstelling over het leven van de Georgische dichter en staatsman Akaki Tsereteli.

Dit is nog maar een kleine selectie van wat er allemaal te zien en te doen zal zijn tijdens Tbilisoba. Een dag zal zeker niet genoeg zijn om van alle festiviteiten en activiteiten te genieten. Tbilisoba is zeker een bezoek waard!

Georgië is het oudste wijnland ter wereld

2010-10-13T20:41:00.018+02:00

GEORGISCHE WIJN - Georgië is het oudste wijnproducerende land van Europa, en waarschijnlijk ook ter wereld. Georgië wordt daarom ook wel de “bakermat van de wijn” genoemd. In de vruchtbare valleien van de zuidelijke Kaukasusregio zijn sporen gevonden van de oudste gecultiveerde wijnranken en van wijnproductie in de Neolitische tijd, dat wil zeggen meer dan 7000 jaar geleden.

Er wordt ook vaak gesteld dat het woord ‘wijn’ zijn oorsprong vindt in het Georgische woord ‘ghvino’. Doordat wijnbouw zo’n langer geschiedenis kent in Georgië, zijn de tradities van wijnmaken en drinken een onlosmakelijk deel van de Georgische nationale identiteit.

Niet alleen is Georgië het oudste wijnland, er zijn ook de meeste verschillende wijnsoorten te vinden. Meer dan 540 druivensoorten zijn in de loop der eeuwen in Georgië gecultiveerd, meer dan in welk land ter wereld ook.

Tsinandali is een witte druif die op de rechter oever van de Alasani vallei in Kachetië groeit. Zijn wijnen zijn droog en worden vaak gemengd met die van Mtswane en Rkatsiteli. Na een lange gisting wordt de wijn gerijpt in eiken vaten gedurende drie jaar en in het vierde jaar wordt zij in de flessen gedaan.

De Goerdzjaani druif die in hetzelfde gebied als de Tsinandali groeit, produceert wijnen die lichtgoue in kleur zijn met een unieke subtiele bittere smaak.

De Mukuzani wijn wordt van de Saperavi druif gemaakt. Hij heeft een donkere robijnkleur met een krachtig bouquet en een smooth smaak. Degene die uit Kachetië komen zijn erg tannine.

Napareuli wijnen worden ook van de Saperavi druif gemaakt en groeien op delinker oever van de Alasani vallei, maar zijn veel lichter in body dan de Moekoezani.
Odzjalesji zijn donkerrood, halfzoete wijnen.

Chvantsjkara wijnen (bekend als Ratsjinische wijnen) groeien op de zuidelijke hellingen van de Rioni vallei en worden gemaakt uit een menging van Aleksandreuli en Moedzjoeretoeli druiven. Ze hebben een heel stray bouquet en zijn halfzoet met een frambozensmaak.

De rode tafelwijenen Teliani en Moekoesani zijn zacht, volmondig van smaak, met een fijn, rijp bouquet. Beide oogsten hoge beoordelingen op internationale proeverijen. Van de rode halfzoete wijnen zijn de Chwantsjkara, Kindsmarauli en Achascheni wereldberoemd, van de witte wijnen Achmetoeri, Twischi, Tschchaweri, Tetra.

De Georgiërs maken wijn al eeuwenlang op een unieke manier: het fermentatieproces vindt plaats in een grote aardewerken ton die in de grond is ingegraven. De zaden en schillen van de druiven worden na het persen in het sap gelaten. Dit proces, in combinatie met de oude, plaatselijke wijnsoorten, levert wijnen op met een geheel eigen karakter.

Georgisch wijn is nog redelijk onbekend in het Westen, maar er is veel gaande. Regelmatig worden de wijnproeverijen gehouden voor experts uit verschillende landen.

Sinds de boycot van de Georgisch wijn op de Russische markt is Georgië overgegaan op het produceren van minder zoete wijnen, die geschikter zijn voor de westerse smaak. Onlangs was Yves Benard, de voorzitter van de International Vine and Wine Organisation, op bezoek in Georgië. Hij gaf aan dat er goede resultaten waren geboekt, zowel met witte als met de rode wijnen. Hij benadrukte dat Georgië, juist om haar positie op de internationale markt uit te breiden, de eigen wijnsoorten en productiemethode moet behouden. De nadruk moet gelegd worden op de kwaliteit en het bijzondere karakter van de Georgisch wijn.

Maar je hoeft geen expert te zijn om van die wijn te genieten. Een bezoek aan de wijnregio Kacheti met een wijnproeverij kan iedereen meemaken. Daarbij heeft Georgie een rijke culinaire traditie, waarin het ceremonieel aan tafel minstens zo belangrijk is als het eten en drinken zelf.

Wil je meer weten over de Georgische tafeltradities, die bij het wijn drinken horen? Dan is het boek 'Georgisch Tafelen' een aanrader

Georgië zet de economische groei door

2010-10-11T22:19:00.009+02:00

TBILISI, GEORGIË - Het is lang niet iedereen opgevallen, maar 2009 was een moeilijk jaar voor Georgië. Na de korte oorlog met Rusland in 2008 moest het land snel zien te herstellen om de economische groei terug te krijgen die er tot dat moment was. Georgië mikt op een stabiele economische groei van 4,5 % vanaf 2011. Voor dit jaar wordt een groei van het bruto nationaal product verwacht van 5-6 %. Het herstel lijkt dus heel snel te zijn gelukt. Hoe is dat aangepakt?

Op dit moment heeft Georgië nog veel geld te besteden dat het land na het conflict in 2008 door andere landen en internationale organisaties is toegezegd voor de wederopbouw. Maar dat is tijdelijk. De Georgische regering wil de economie zo snel mogelijk sterk en zelfstandig hebben en investeert daar veel in.

Om een stabiel economisch klimaat te creëren is allereerst de energievoorziening onafhankelijk gemaakt van het wispelturige buurland Rusland. Men wil, zo vertelt premier Nikoloz Gilauri in een recent interview, een netwerk voor olie- en gaslevering ontwikkelen met Bulgarije, Roemenië, Azerbeidzjan en de Baltische staten. Daarbij wil Georgië niet alleen in de eigen energiebehoefte voorzien, maar ook verder uitgroeien tot een regionaal knooppunt voor energielevering in de Kaukasus. Gezien de strategische ligging van het land is dit niet geen onlogisch idee. Er zijn gesprekken gaande tussen de betrokken landen en Gilauri is optimistisch: het energienetwerk kan binnen enkele jaren gerealiseerd zijn.

Ook op het gebied van export en import van levensmiddelen heeft Georgië haar afhankelijkheid van Rusland doorbroken. Toen Georgisch wijn daar niet meer verkocht mocht worden, werden exportmogelijkheden naar andere landen benut. Nu Rusland, na de vele bosbranden en vernietigde oogsten, geen graan exporteert, haalt Georgië het nodige graan uit andere landen zoals de Baltische staten.

De Georgische economie draait vooral op toerisme, financiële diensten en export van landbouwproducten zoals wijn, noten en fruit, maar ook van metaal en delfstoffen. Ook de regionale transitfunctie is van belang. Buitenlandse investeringen zijn nodig in diverse sectoren. Net als voor de crisis wordt het land aantrekkelijk gemaakt voor investeerders door snelle en grootschalige verbeteringen van de infrastructuur, door liberale wetgeving en het uitbannen van corruptie.

Tenslotte heeft Georgië haar eigen promotie op orde als geen ander. Men straalt een sympathieke energie en daadkracht uit, weet te overtuigen. Vooral politici en ondernemers in de Verenigde Staten voelen zich hierdoor aangesproken. Zo heeft miljardair Donald Trump na een ontmoeting met president Saakashvili in New York het voornemen uitgesproken om te gaan investeren in de Georgische vastgoedmarkt. Hij stuurde prompt een medewerker naar Georgië om de situatie verder te verkennen.

De buitenlandse investeringen in Georgië zullen naar verwachting $750 miljoen bedragen in 2010. De Georgische regering streeft voor volgend jaar naar een cijfer van een miljard. Het aantal bezoekers aan Georgië steeg dit jaar met 40% ten opzichte van vorig jaar. Al met al tekenen dat het vertrouwen terugkeert en daarmee de economische groei.

Een rondleiding langs de kathedraal van Poti

2010-10-08T13:39:00.007+02:00

POTI, GEORGIË - In het centrum van de Georgische havenstad Poti staat een prachtige, grote kathedraal, gewijd aan de Heilige Maria. Van welke kant van de stad je ook aankomt, de kathedraal zie je altijd duidelijk boven de stad uitrijzen. De bevolking van Poti is blij dat de oorspronkelijke functie, die van de Georgisch orthodoxe Kerk, is hersteld.

Poti heeft een lange, christelijke geschiedenis. De eparchie (kerkprovincie) van Poti was vanaf de vroegste christelijke tijden actief in Georgië en de Byzantijnse wereld. Bronnen melden dat in het jaar 553 eparchos (bisschop) Theodore Oeghirsi Phirsiosi (zijn naam betekent: “de onwaardige dienaar uit Phasis“) de basis legde voor de eparchie van Poti. Op de vijfde wereld Raad van Kerken tekende hij hiervoor. Vanaf het midden van de zesde eeuw speelde de eparchie van Poti een actieve rol in de oosters christelijke wereld.

De kathedraal van Poti is gebouwd in neo-byzantijnse stijl en vormt een nabootsing van de Hagia Sofia in Constantinopel. Zij werd gebouwd in 1906 en 1907 op initiatief van de burgemeester van Poti, Niko Nikoladze.

Er kunnen tweeduizend mensen in de kathedraal. De schilderingen en ornamenten zijn gemaakt naar voorbeeld van middeleeuwse christelijke kerken in de bergen bij Trabzon. Dit is bewust gedaan, omdat in de vorige eeuw niet iedereen in de gelegenheid was om die kerken te bezoeken. De kathedraal van Poti heeft drie iconostasen, met daarop iconen van de heilige Nino, de heilige Andreas Eerstgeroepene en van de beroemde Georgische koning David de Bouwer.

In de sovjettijd, nadat het Rode leger Georgië was binnengevallen, werd de kathedraal van Poti buiten gebruik gesteld en omgevormd tot een theater. De torenklokken werden verwijderd en hergebruikt in de industrie.

In 2005 werd het gebouw teruggegeven aan Georgisch-orthodoxe Kerk. De kathedraal is nu in haar oude glorie hersteld en is weer het stralend middelpunt van de opbloeiende stad Poti.

Geneeskrachtig zand in Ureki

2010-10-08T12:04:00.010+02:00

UREKI, GEORGIË - (spreek uit: “oereki”) is een uniek kuuroord aan de pittoreske kust van de Zwarte Zee. Ureki ligt aan de westkust van Georgië, een stuk onder de havenstad Poti, in het district Ozurgeti, provincie Guria (Goerië). Het is een plaatsje met 1500 inwoners, dat aan de noord- en zuidzijde wordt begrensd door de rivieren Sepa en Supsa en aan de oostzijde door de berg Tsvermaghala (de naam betekent: “hoge spits”).

Ureki kent een vochtig, subtropisch klimaat. Er is een zandstrand, waaraan unieke magnetische, geneeskrachtige eigenschappen worden toegedicht. Het zand zou een positieve invloed hebben op hart- en vaatziekten en gewrichtsklachten.

Archeologische vondsten duiden erp dat locatie al in de vroegste tijden bewoond was. De vondsten maken deel uit van de rijke cultuur van Colchis. De naam Ureki geeft aan, dat het van oudsher een bosrijke plaats, waar jagers moeilijk doorheen konden bewegen. Een “ontoegankelijke plek”.

Maar tegenwoordig is Ureki juist goed bereikbaar. De plaats heeft een treinstation en een goede snelwegverbinding. Er zijn veel hotels, appartementen en bungalows. Vanaf 2003 is er een amusements- en vakantiedorp gebouwd, genaamd Imedis Kalaki (“Stad van Hoop”). Ureki is één van de plaatsen die profiteren van de opbouw van een moderne, toeristische infrastructuur in Georgië in de afgelopen jaren. Het is zeker een bezoek waard.

Minder belasting betalen? Ga naar Georgië!

2010-10-07T15:15:00.002+02:00

TBILISI, GEORGIË - Georgië heeft een nieuwe belastingwet. Onlangs gaf het Georgisch parlement goedkeuring aan deze wet, die op in januari 2011 ingaat. De wet is veelbelovend. De regels worden eenvoudiger, belastingen zijn laag en er wordt voor gezorgd dat iedereen zijn recht kan halen tegenover de overheid.

Er zijn ook regels opgesteld over de communicatie tussen de Georgische belastingdienst en haar klanten. Bij deze nieuwe belastingwet wordt een goede basis gelegd voor vertrouwen van burgers en ondernemingen in de Georgische overheid.

De nieuwe belastingwet maakt verschil tussen het maken van foutjes bij de belastingaangifte en het opzettelijk indienen van een onjuiste aangifte. Met andere woorden: wie de goede trouw is zal niet als crimineel worden behandeld, maar krijgt de gelegenheid om fouten te herstellen.

De Georgische minister van financiën wordt voorzitter van een controlecommissie, die bevoegdheden krijgt om op te treden tegen onrechtmatige acties van belastinginspecteurs tegenover ondernemingen. Men kan zich bij deze commissie melden wanneer men meent, een onterechte of oneerlijke belastingaanslag te hebben gekregen. Particulieren kunnen hun klachten indienen bij een ombudsman. Corruptie krijgt zo geen kans om nog terug te keren in Georgië.

In het algemeen neemt deze nieuwe Georgische belastingwet veel onduidelijkheid weg en sluit hij veel beter aan bij internationaal gebruikelijke regelgeving dan de voorgaande belastingwetten.

Dit is allemaal mooi, maar interessant zijn vooral de lage Georgische belastingtarieven en de vrijstellingen. Zo zijn kleine bedrijven (met een omzet van maximaal 30.000 Georgische lari) vrijgesteld van belasting. Bedrijven met een omzet tot 200.000 Georgische lari betalen 5% belasting. Het algemene tarief voor de inkomstenbelasting is 20 %.

Georgische havenstad Poti

2010-10-05T21:49:00.005+02:00

POTI, GEORGIË - Al in de zevende eeuw voor Christus was de Zwarte Zee kust een belangrijke ontmoetingsplaats tussen volkeren. Waar de rivier Rioni uitmondt in de zwarte Zee ligt sinds die tijd een havenstad. In oude tijden heette deze stad Phasis, tegenwoordig heet zij Poti.

In het oude Colchis werd goud gewonnen uit de rivier met behulp van schapenvachten. In Phasis ontmoetten Grieken, Colchiërs en andere volken elkaar en werd handel gedreven. Tegenwoordig gaat het er heel anders aan toe. Poti is uitgegroeid tot een van de belangrijkste havens van Georgië en tot een strategisch verkeersknooppunt voor de Kaukasusregio.

In 2008 is de haven van Poti geprivatiseerd. De Georgische wetgeving is zodanig aangepast dat partijen in de haven van Poti maximale vrijheid van handelen hebben. De haven van Poti is daarmee een vrijhandelszone geworden waar belastingvrijstellingen het zakendoen vergemakkelijken. Ook de infrastructuur is flink verbeterd. De Georgische regering zet in op een sterke groei van de goederendoorvoer in de komende jaren. Er wordt gestreefd naar een groei van de huidige jaarlijkse 7,7 miljoen ton vracht naar 25 miljoen ton. En die groei moet leiden tot veel werkgelegenheid voor de Georgische bevolking. Met de geplande groei van de haven van Poti moeten zo twintigduizend banen worden gecreëerd in de komende vijf jaar. Dat zou de werkloosheid in Georgië doen dalen met 6-7 %.

Nederlandse bedrijven zijn actief in de haven van Poti. Het Nederlandse baggerconcern Boskalis was in Poti voor de renovatie van een golfbreker. Ingenieursbureau Alkyon, onderdeel van Arcadis, werd door de havenautoriteiten van de Georgische stad gevraagd om ontwerpen te maken voor de uitbreiding van de haven.

Zal de haven van Poti werkelijk zo sterk gaan groeien? Een manager van een Rotterdamse expediteur met expertise in de regio, zegt: ‘Wat Nederland is voor Europa, is Georgië voor de Kaukasus. Voor Armenië en Azerbeidzjan is de Georgische havenstad Poti de enige toegang tot zee. Armenië ligt ingesloten tussen Turkije en Azerbeidzjan - landen waarmee Armenië op gespannen voet staat - en is voor de import en export over de weg aangewezen op Georgië en Iran. De verhouding van Georgië met Azerbeidzjan wordt vooral gekenmerkt door de belangrijke oliepijpleiding die vanuit het Kaspische Zeegebied door Georgië naar Turkije loopt.”

Waarom investeren in Georgië?

2010-10-03T01:01:00.008+02:00

TBILISI, GEORGIË - Georgië heeft zich in de afgelopen jaren snel ontwikkeld. Voor ondernemers wordt het steeds interessanter om in het land actief te worden. Maar wat zijn nu precies de redenen die worden gegeven om in Georgië te investeren? De website van het Georgian National Investment Agency geeft hierop de volgende antwoorden.

Georgië is ’s-werelds snelste hervormer. De Wereldbank prijst de snelle stijging van Georgië op “Doing Business” index in de laatste vijf jaar. In 2005 stond Georgië nog op de 112e plaats maar in 2010 al op de 11e plaats. Wereldbank medewerker Simeon Djankov zegt hierover: “Sinds de Wereldbank statistieken bijhoudt, heeft nog geen enkel ander land zoveel vergaande hervormingen zo consistent doorgevoerd, op zoveel verschillende terreinen”.

Georgië heeft een strategische geografische ligging. De strategische ligging van Georgië biedt de investeerder voordelen. Georgia vormt een brug tussen Europa en Azië en biedt directe toegang tot Europa, de Golfstaten en het GOS. De drie grote olie- en gaspijpleidingen in Georgië, de havens aan de Zwarte Zee, een goed ontwikkeld spoorwegstelsel en de vliegvelden spelen een steeds belangrijkere verbindende rol tussen het oosten en het westen.

Georgië heeft een stabiele macro-economische omgeving. Een consistente macro-economische politiek in Georgië heeft een sterke economische groei mogelijk gemaakt. Het Georgische bruto nationaal product is gegroeid met bijna 10 % in 2005 en 2006, 12,4 % in 2007 en 2,1 % in 2008. Ondanks de financiële crisis in de wereld wordt voor Georgië in 2010 een groei verwacht van 4 tot 5 %.

Georgië heeft een liberaal handelsregime. Er zijn lage tarieven, soepele douaneprocedures en voorkeursregimes voor belangrijke partners zoals de Europese Unie, het GOS, de Verenigde Staten - en vrije handel met Turkije. Georgië is sinds 2000 lid van de Wereldhandelsorganisatie en kent geen kwantitatieve handelsbeperkingen.

Georgië heeft lage belastingen. Het Georgische belastingstelsel kan worden samengevat als “minder belastingen, lagere tarieven”. Sinds 2004 is het aantal belastingen teruggebracht van 21 naar de huidige 6. De Georgische inkomstenbelasting kent een proportioneel tarief van 20% voor personen en 15% voor bedrijven. Door deze hervormingen is het Georgische belastingregime een van de aantrekkelijkste ter wereld.

Georgië heeft vereenvoudigde procedures voor licensering en vergunningverlening.
De Georgische regering werkt hard aan verdere ontwikkeling van de economie. Het parlement heeft nieuwe wetten aangenomen op het gebied van financien en economie, die de sterke economische groei verder ondersteunen.De infrastructuur in Georgië is nieuw opgebouwd. De Georgische regering wil de kansen van de strategische ligging van Georgië ten volle te benutten en buitenlandse investeringen aanmoedigen. Daarom investeert zij samen met private partijen in de ontwikkeling van de infrastructuur zoals wegen, spoorwegen, havens en vliegvelden. Douane procedures en andere procedures zoals die voor het verkrijgen van een licentie, worden vereenvoudigd.

Georgië heeft een vriendelijk klimaat voor ondernemers. Georgië wordt in de “Doing Business” index van de Wereldbank omschreven als een land met een van de meest gunstige klimaten voor ondernemers. Hierbij wordt gedoeld op de infrastructuur voor ondernemers, financiële, juridische en professionele diensten, lage belastingen en een eenvoudig belastingsysteem.

Georgië is wereldleider in arbeidsvrijheid en kennisniveau van arbeidskrachten. De nieuwe arbeidswet van Georgië wordt internationaal geprezen omdat deze wet arbeidskosten beperkt houdt en meer contractvrijheid geeft aan werkgevers en werknemers. Daarbij heeft Georgië een hoog opgeleide bevolking en gunstige loonniveaus. Er zijn 1,9 miljoen arbeidskrachten waarvan 30,8 % een universitaire opleiding heeft. Het gemiddelde maandsalaris is lager dan elders in Europa: in 2009 was dit $ 343.

In Georgië kan geïnvesteerd worden in veel verschillende sectoren. Er zijn investeringsmogelijkheden de sectoren energie, gezondheidszorg, landbouw, telecommunicatie, vastgoed, bouw en infrastructuur. Georgië is niet zomaar een markt, het is een echte buitenkans.

Georgië biedt haar bezoekers een kwalitatief goede leefomgeving. Het milieu is schoon en er wordt veel aandacht besteed aan groene energie en organische voedselproductie.
Het Georgische bedrijfsleven is erg ondernemend en zeer gemotiveerd om zich snel te ontwikkelen. In die ontwikkeling zoeken bedrijven en investeerders naar mogelijkheden. De combinatie van dynamische economische groei, ondernemersvriendelijke wetgeving, een liberale arbeidswetgeving, een sterker rechtssysteem dat investeerders beschermd en goed opgeleide en gekwalificeerde arbeidskrachten vormden een solide platform voor succesvol zakendoen in Georgië. De lage kosten van arbeid, openbare voorzieningen, vastgoed en belastingen doen de rest.

Meer dan 4600 bedrijven zijn inmiddels in Georgië gestart met of door buitenlandse investeerders.

Katie Melua, geboren in Georgië, brak wereldwijd door

2010-10-01T22:47:00.014+02:00

Katie Melua groeide op in Koetaisi, Georgië, en later in Batoemi, gelegen aan de Georgische Zwarte Zeekust. Op achtjarige leeftijd verhuisde ze met haar ouders naar Belfast, Noord-Ierland en nog later naar Londen, Engeland. Dit vanwege het beroep van haar vader, hartspecialist.

"..Het grootste deel van mijn jeugd heb ik doorgebracht in Georgië in Batoemi, dat aan Zwarte Zee ligt. Er is niets beters dan zwemmen in de Zwarte Zee.." ik had zowel in Georgië als Noord Ierland een geweldige jeugd.." vertelt Katie op haar website.

In Londen ging Melua naar de B.R.I.T. School for the Performing Arts & Technology. Tijdens een showcase trok de zangeres de aandacht van singer/songwriter/producer Mike Batt. Haar debuut 'Call off the Search' liet een smaakvolle mix van jazz en pop horen, en werd al snel een groot succes. Haar repertoire bestaat uit jazz- en bluesmuziek.

In 2005 kwam haar grootste droom uit door samen met overgebleven leden van de Britse rockband Queen ‘Too Much Love Will Kill You’ te spelen op ’46664′ (anti-AIDS-concert) in Zuid-Afrika. En tijdens het kerkelijk huwelijk van Prins Pieter-Christiaan met Prinses Anita zong ze haar grootste hit ‘Nine Million Bicycles’ in de Grote of St. Jeroenskerk te Noordwijk. Gevolg hiervan was enorme populariteit in Nederland en België.

Op 14 en 15 juli 2009 gaf Katie benefietconcerten in haar geboorteland Georgie, in Tbilisi en in Batumi. De concerten waren getiteld "Ik geloof in de Liefde". Ze vertelde toen, dat ze ook in Georgie een album wil opnemen.

Binnen kijken bij de Georgische politie

2010-09-23T22:23:00.013+02:00

TBILISI, GEORGIË - In Georgië zit de politie in een glazen huis. En dat is niet symbolisch bedoeld, dat is werkelijk zo...

In de sovjettijd en in de eerste jaren daarna stond de Georgische politie en dan vooral de straatpolitie bekend om haar corruptie. Agenten met grote petten en stokken stonden vrijwel in elke straat en hielden auto’s aan. Ze verzonnen daarna altijd wel een reden om een boete op te leggen.

De nieuwe regering onder president Saakashvili wilde hier voor eens en voor altijd een einde aan maken. Het totale politiekorps werd ontslagen en jonge mensen werden aangenomen. Ze werden getraind in moderne politiemethoden. De politieauto’s en uniformen werden vernieuwd. Met vlotte reclamefilmpjes worden jonge Georgiërs uitgenodigd om te solliciteren als politieagent.

Ook het hoofdkantoor in Tbilisi werd nieuw gebouwd. Om te benadrukken dat de Georgische politie vrij is van corruptie en volledig transparant is, werd een glazen gebouw neergezet waar iedereen die voorbijloopt naar binnen kan kijken. Mensen kunnen vanaf de straat zien hoe de politie te werk gaat. Binnenlopen mag ook en wie een klacht heeft over het optreden van de politie, kan bij het speciale klachtenloket zijn of haar verhaal doen.

Het lijkt te werken. De Georgische bevolking stelt steeds meer vertrouwen in de politie en roept haar hulp in in situaties die ze vroeger liever zelf zou oplossen. Agenten zijn correct, vriendelijk en rechtvaardig. Wetten gelden voor iedereen. Het lijkt erop dat de reorganisatie van de Georgische politie een succes is.

Dit is ook goed nieuws voor toeristen en zakelijke reizigers in Georgie. Ook die kunnen met een gerust hart hulp vragen bij de Georgische politie.

President Saakashvili: “Anaklia wordt het mooiste resort aan de Zwarte Zeekust”

2010-08-03T19:13:00.032+02:00

ANAKLIA, GEORGIË - Saakashvili bezoekt regelmatig de Georgische kustplaats Anaklia. Hij houdt de vorderingen bij van de herontwikkeling daar. Anaklia ligt bij de monding van de rivier Engoeri, aan de kust van de Zwarte Zee, ten noorden van de havenstad Poti en ten westen van de stad Zoegdidi. Door de ligging in de rivierdelta heeft Anaklia een mooi zandstrand (in tegenstelling tot Batoemi, waar vaak keien liggen). Ook ligt in de rivierdelta een prachtig eilandengebied, dat zich uitstekend leent voor toerisme en recreatie.

Onlangs opende de Georgische president een 360 meter lange hangbrug, die in recordtijd is gebouwd over de rivier Engoeri. Door deze brug is de bereikbaarheid van Anaklia sterk verbeterd. Het bungalowpark, dat in de korte oorlog met Rusland in 2008 helaas werd gebombardeerd, is weer opgebouwd. Er wordt gewerkt aan de realisatie van een jachthaven, de restauratie van een historische toren en de bouw van musea. Verder moet er een boulevard komen en andere toeristische infrastructuur.

De herontwikkeling van Anaklia maakt deel uit van een groter ontwikkelingsplan van de Georgische regering voor noord-west Georgië. Overal worden wegen hersteld en bruggen gebouwd. Bij Zugdidi wordt een nieuw vliegveld gebouwd, die ook de havenstad Poti gaat bedienen en toeristen een snelle toegang gaat bieden tot het geplande ski-oord in de bergen van Svanetië. In noord-west Georgië zal door deze plannen voor zo’n 10.000 mensen werkgelegenheid ontstaan. Binnen twee tot drie jaar moet alles gereed zijn.

De bewoners van Anaklia ontvangen dit alles met veel enthousiasme. Ze zijn blij met de betere bereikbaarheid en de opbouw van hun woonplaats. Een bewoonster wees Saakashvili op de prachtige natuur en de kansen die de Zwarte Zeekust hier biedt. De president antwoordde: “U beschrijft de kansen hier zo goed, dat heeft het land nodig! Wilt u geen minister van toerisme worden?”

Georgisch festival ‘Iberia’ begonnen

2010-06-14T21:07:00.010+02:00

LEIDEN, NEDERLAND - Met een spectaculair optreden van de dansgroep Rustavi en de onthulling van een muurgedicht door first lady Sandra Roelofs is het Georgisch festival ‘Iberia’ dit weekeinde geopend. De hele week staat Leiden in het teken van Georgië en de Georgische cultuur. Er worden Georgische films getoond, workshops gegeven en er is een kunsttentoonstelling.

Het is voor het eerst dat in Nederland zo’n groot festival over Georgië wordt georganiseerd. Misschien illustreert dit wel de snelle ontwikkeling die Georgië de laatste jaren doormaakt, waardoor het land in Nederland steeds meer in de belangstelling komt te staan.

Festival Iberia is een uitgelezen kans om kennis te maken met de verrassende Georgische kunst- en filmgeschiedenis, of om u te bekwamen in Georgische wijn- en tafeltradities. Er zijn evenementen in de Leidse schouwburg, Leidse galerieën en bioscopen.

De organisatie van het festival is in handen van de stichting ArtEcho. De stichting heeft zich ten doel gesteld om met het festival niet alleen de Georgische kunst en cultuur, maar vooral ook de Georgische ziel naar Nederland brengen. Om volgens de Georgische traditie van gastvrijheid de bezoekers te inspireren, te laten ontdekken, ontspannen en genieten. Gezien het programma moet dat zeker gaan lukken!

Festival Iberia

Georgisch Goud in Assen

2010-03-08T19:46:00.030+01:00

ASSEN, NEDERLAND - In het Drents Museum in Assen is vanaf 6 maart 2010 een prachtige tentoonstelling te zien van “Georgisch Goud”. Het gaat om topstukken uit Tbilisi, die eerder o.a. grote steden in het buitenland werden tentoongesteld.

De Georgische bodem is rijk aan goud-, zilver-, ijzer- en kopererts. Volgens de legende van het Gulden Vlies, die via de oude Grieken in Europa bekend werd, zeefde men goud uit de rivieren door er een schapenvacht in te hangen. Die vacht werd daardoor een stralend ‘gouden vlies’.

Metaalbewerking werd in Georgië al in oude tijden beoefend. De tentoonstelling getuigt daarvan. De circa 150 gouden, zilveren en bronzen objecten laten bovendien zien dat dat op hoog niveau gebeurde. De objecten zijn fijn gevormd en bewerkt. Er zijn schitterende sieraden bij. Het zijn vondsten uit de bronstijd, ijzertijd en de eeuwen rond de geboorte van Christus. De objecten zijn onder andere gevonden in Vani, een van de oudste Georgische steden met opvallende grotwoningen. In Vani zijn graven ontdekt uit de periode 450-250 voor Christus. De elite werd toen na hun overlijden behangen met schitterende, vaak typisch Colchische sieraden zoals een diadeem met hangende ornamenten.

De mythe van het Gulden Vlies is het centrale thema van de tentoonstelling. Deze mythe speelt zich af in Colchis, dat is het huidige West-Georgië grenzend aan de Zwarte Zee. In de mythe van het Gulden Vlies probeert de held Jason de kostbare vacht te stelen van de Colchische koning Aietes. En zoals u misschien weet liet hij zijn oog ook vallen op de dochter van de koning, Medea.

Kortom, de tentoonstelling voert u mee naar het magische en sprookjesachtige land Georgië.

Meer info: Georgian National Museum

Dmanisi: de eerste Europeanen

2010-03-07T22:14:00.020+01:00

DMANISI, GEORGIË - Georgië is bekend om haar mooie landschappen en middeleeuwse kerkjes en forten. Maar het Georgische landschap geeft ook andere zaken prijs. In 1991 vonden Georgische archeologen in de plaats Dmanisi een menselijke kaak. Dat was het begin van een revolutie in het denken over de oorsprong van de mens. Sinds deze eerste vondst zijn zes schedels gevonden in Dmanisi. In 2001 werd het meest complete exemplaar gevonden in de grond onder middeleeuwse ruïnes. Deze werd bekend als de ‘Dmanisi schedel’ of ‘Georgië-mens’.

Het bijzondere aan de vondsten is de ouderdom, die is gesteld op 1,7 tot 1,8 miljoen jaar. En dat verbaasde archeologen, omdat men buiten Afrika nog nooit eerder zo’n oude mensachtige had gevonden. De mens bleek veel eerder uit Afrika te zijn gemigreerd richting Europa en Azië dan eerder werd aangenomen. Een andere theorie is dat de eerste mensen kennelijk niet eenmalig migreerden, maar vanuit Georgië ook weer terug gingen naar het Zuiden en daar verder evolueerden.

De Dmanisi-schedel is gedateerd door het radioactief verval te meten van de aardlagen waar hij tussen is gevonden, en aan de hand van fossielen van uitgestorven diersoorten die in de buurt lagen. Hoe de mensen leefden is af te leiden uit de gevonden primitieve gereedschappen. Ze hadden een kleinere herseninhoud dan de moderne mens, maar waren kennelijk in staat om werktuigen te gebruiken. De ‘Georgië-mens’ moet vrij jong zijn gestorven, want zijn kiezen zijn weinig versleten.

Er is nog tientallen jaren werk nodig in Dmanisi om meer te ontdekken. Mogelijk zijn ook op andere plaatsen in Georgië nog vondsten te verwachten. Duidelijk is in ieder geval dat Georgië in het verre verleden een springplank is geweest naar Europa en een brug tussen Europa en Azië. En eigenlijk is dat tegenwoordig nog net zo.

In het Georgisch Nationaal Museum in Tbilisi kunt u een interessante archeologische collectie zien. De vindplaats zelf in Dmanisi is ingericht als modern openluchtmuseum en is zeker een bezoek waard.

Vliegtickets naar Tbilisi zijn betaalbaar, een reis naar Georgië is zeer de moeite waard.

Relaxen in Batoemi, de Georgische rivièra

2010-02-16T22:51:00.006+01:00

BATUMI, GEORGIË - (spreek uit: “Batoemi”) Voor een weekje relaxen aan het strand is de Zwarte Zee misschien niet het eerste waar je aan denkt. Maar Batumi, de Georgische havenstad aan de Zwarte Zeekust, is verbazend aangenaam.

Batoemi is een charmante zuidelijke stad, op de grens tussen Europa en Azië. Het leven begint er niet al te vroeg - vanaf een uur of tien gaan winkels en kiosken open. Het is er subtropisch warm. Op het kiezelstrand zitten en zwemmen toeristen uit Georgië en de buurlanden. Er zijn peddelbootjes en andere vaartuigjes te huur. Anderen wandelen langs de promenade.

De prijzen zijn laag in Batoemi, ook in vergelijking met Tbilisi (waar vooral de hotels duurder zijn).

De architectuur van de stad weerspiegelt zijn geschiedenis. Er zijn Europese en Aziatische stijlen te zien, elementen van Georgische, Engelse, Franse, maar ook van sovjet- en 19e eeuwse Russische architectuur. De stad is prachtig verlicht, wat een avondwandeling door Batumi tot een belevenis maakt. Fonteinen, muziek en het aroma van tropische planten maken de ervaring compleet.

De oude stad is nog echt authentiek. Er zijn kleine (souvenir)winkeltjes en cafés, straatjes met ronde keien. De huizen hebben verschillende, vrolijke kleuren. Opvallend aan de gebouwen is dat er vaak fantasiefiguren op zijn afgebeeld. Rond de markt kun je wat drinken bij een café. Voor de Georgische keuken en natuurlijk de Georgische wijn zijn de restaurants in de Gorkistraat een goede keuze.

Langs de rand van de stad strekt zich een twee kilometer lange boulevard uit. Ook hier kun je lekker winkelen, eten en drinken en zijn er allerlei attracties. De boulevard geeft niet alleen uitzicht op strand en zee, maar ook de aankomende en vertrekkende schepen. Batumi is (naast Poti, dat een stuk noordelijker ligt) een belangrijke havenstad voor Georgië. Op de boulevard staat een beeld van een dolfijn als symbool van de stad. Dolfijnen zijn zowel in zee als in het plaatselijke dolfinarium te zien.

De inwoners van Batoemi zijn trots op de botanische tuin bij de stad. Hoewel door de hele stad subtropische bomen en planten staan, is deze tuin echt een bijzonderheid. Het is een woud van exotische, subtropische bomen en planten. Er zijn meer dan 2000 boomsoorten, Kaukasische maar ook uit alle andere delen van de wereld.

Batoemi groeit de laatste jaren snel. Er wordt nieuwbouw neergezet voor banken en hotels, sport- en amusementscentra en woonhuizen. Net als de duidelijke aanwezigheid van een rijkere groep inwoners, met luxe auto’s, boten en appartementen, zou dit wel eens op een ‘gouden’ toekomst voor de stad kunnen duiden als handels- en zakencentrum.

De beste periode voor een bezoek aan Batumi is tussen mei en oktober. Vanuit Tbilisi is een treinreis de moeite waard vanwege het prachtige uitzicht onderweg. Maar ook vanuit Turkije is Batoemi goed bereikbaar.

Georgisch Tafelen - ქართული სუფრა

2010-02-15T17:24:00.008+01:00

Simone Moerman
Ramaz Kalmakhelidze

Uitgeverij Pereboom

ISBN: 9789077455708

Prijs € 14,95

Georgie (Georgia, საქართველო, Sakartvelo) is ongeveer zo groot als Ierland. Georgie heeft mooie natuur, palmen langs de stranden van de Zwarte Zee, en besneeuwde bergtoppen nog geen honderd kilometer verderop, aan de grens met Noord-Kaukasus. Er zijn theeplantages, maar ook uitgestrekte oerbossen, het hooggebergte van de Kaukasus en woestijnlandschappen in het oosten van het land.

Georgië is de oudste wijnland ter wereld met 7000 jaar oude wijnkultuur en fantastische tafeltradities. Bezoek aan wijnregio Kacheti en wijnproef kunt u dagelijks meemaken.

Georgie heeft een rijke culinaire traditie, waarin het ceremonieel aan tafel minstens zo belangrijk is als het eten en drinken zelf. Georgisch Tafelen is een introductie in de cultuur en tafeltradities van Georgie. het bevat een uitgebreide beschrijving van land en volk en met name van Georgische tafeltradities. Daarbij bevat het 74 recepten die samen een volledig inzicht bieden in de Georgische recepten. In haar voorwoord vertelt de first lady van Georgie, Sandra Roelofs, over het toostritueel aan tafel.

Bestellen

Over Georgië

2009-10-13T13:40:00.045+02:00

De Republiek Georgië bevindt zich in de overgangszone tussen Europa en Azië. Het land is ongeveer 69.700 vierkante kilometer groot. Dit is zo'n twee keer de grootte van Nederland. Het totaal aantal inwoners is 5,5 miljoen, de bevolkingsdichtheid is 78 inwoners per vierkante kilometer. Ter vergelijking: in Nederland wonen binnen een vierkante kilometer gemiddeld 409 mensen.

De naam Georgië (Georgia, zelf noemen de Georgiërs hun land Sakartvelo, საქართველო ), die in de westerse wereld wordt gebruikt, is voortgekomen uit het oud-Griekse woord Georgos, dat "wijnboer" betekent. Zo betitelden de oude Grieken de inwoners van Colchis, het mysterieuze land waarin zelfs in de klassieke tijd al een eeuwenoude traditie van wijnbouw bestond.

Natuur en landschap in Georgië zijn veelzijdig. Binnen het relatief kleine gebied komen alle typen natuurlandschappen (behalve het tropische) voor met daarin een veelheid aan planten- en diersoorten.

Het Kaukasusgebergte vormt de noordgrens van Georgië. Enkele van de hoogste toppen van de Kaukasus zijn: Elbrus (5642), Kazbegi (5033m), Sjchara (5068m), Dzjangha (5058m), Oesjba (4700m) en Komito (4261m). In West-Georgië ligt aan de Zwarte Zee het Colchische laagland (vochtig klimaat), in Oost-Georgië bestaan delen van de regio's Kartli en Kachetië uit laagland en half-woestijnlandschappen. Door dat Georgië zich op de grens tussen gematigde en subtropische klimaatzones bevindt, heeft het klimaat er eigenschappen van beide: in het westen heerst een subtropisch zeeklimaat, terwijl in het oosten een droog tot gematigd droog klimaat heerst en in het noorden een alpien klimaat. Al deze variëteit in klimaat en landschap wordt weerspiegeld in de flora en fauna. Men kan in Georgië zowel een bergtocht maken met uitzicht op indrukwekkende bergtoppen als een wandeling maken tussen de rijke vegetatie van subtropisch bos (palmen, theeplantages, eucalyptusbomen, mandarijn-, sinaasappel- en andere citrusplanten).

Georgiërs zijn bekend om hun bijzondere tafeltradities (uitgebreid beschreven in het boek "Georgisch Tafelen"), de Georgische meerstemmige zang en de Georgisch dansen (die vaak "Kaukasisch ballet" worden genoemd). Aan tafel en op feesten wordt vaak gedanst en spontaan meerstemmig gezongen.

Georgië is het oudste christelijke land ter wereld: al in de eerste eeuw betrad de heilige apostel Andreas het land met het woord van Christus. Kerken zijn, samen met grotten en verdedigingsconstructies (deze drie werden vaak in combinatie gebouwd) de belangrijkste historische monumenten in Georgië.

Georgië heeft de toerist op het gebied van natuur en cultuur heel veel te bieden. Reizen naar Georgië is makkelijker geworden door dat de Georgische regering sinds 2005 de visumplicht voor de EU, VS en Japan heeft afgeschaft.

Chatsjapoeri - Georgisch kaasbrood

2009-10-09T22:02:00.007+02:00

ხაჭაპური

In Georgië wordt heerlijk kaasbrood, “chatsjapoeri”, gebakken. Het is de lekkerste snack die je er kunt eten, vergelijkbaar met een stuk pizza elders. Georgisch kaasbrood bestaat in ronde of vierkante vorm, als een gesloten, gevuld brood of open, met de vulling er bovenop. In een goede chatsjapoeri zit veel lekkere, kruimelige kaas, “chatsjo” genaamd. Die kaas is min of meer vergelijkbaar met fêtakaas en geeft het brood een volle, pittige smaak.

Voor de echte liefhebbers is er “atsjma”, dat is een snack met laagjes kaas en deeg. Er zit veel kaas in en het lijkt op een stevige lasagna. Atsjma wordt in vierkante stukken gesneden.

Ook bij een kop soep of bij een avondmaaltijd smaakt Georgisch kaasbrood uitstekend.
Een gesloten kaasbrood wordt als volgt gemaakt. Het deeg wordt plat uitgerold, in ronde vorm. De kaasvulling wordt erop gelegd, waarna het deeg als een bal wordt gesloten en voorzichtig plat geduwd. Door een ei met wat kaas hierboven op te strijken krijgt het brood een mooie geelbruine korst.

Houdt u niet van kaas? Deze techniek kan ook gebruikt worden om heerlijke broden te maken met een andere vulling. Georgiërs maken bijvoorbeeld ook graag bonenbrood (“lobiani”), dat op dezelfde manier wordt gemaakt maar dan met een vulling van gepureerde bonen met uien. Ook vleesbrood (“koebdari”) kan op deze manier worden gemaakt.

Hoe dit werkt is te zien in deze video:

Taalgids Georgië

2007-03-19T23:11:00.004+01:00

ქართულ-ჰოლანდიური
სასაუბრო

S.R. Moerman
R. Kalmakhelidze

Uitgever:
Academia Press, Gent

ISBN: 9789038210384
Prijs: € 15,00

Taalgids Georgie is een handzaam boekje dat u helpt met de Georgische taal. Het is in de eerste plaats bedoeld voor reizigers, voor reis naar Tbilisi, Georgie, maar ook voor degenen die basiskennis van de Georgische taal willen opbouwen. U vindt in dit boekje vele praktische woorden en uitdrukkingen in het Georgisch, met daarbij een eenvoudig leesbare transcriptie van het Georgisch alfabet.
Omdat velen Georgie nog niet kennen is Taalgids Georgie tevens voorzien van korte teksten met achtergrondinformatie en praktische tips voor uw reis en verblijf.

Voor boekhandels in Nederland: Ef & Ef, Eind 36, 6017 BH Thorn.
Telefoon 0475-561501, fax 0475-561660.

Bestel nu Taalgids Georgie

Georgisch-Nederlands woordenboek

2007-03-19T23:07:00.007+01:00

ქართულ - ჰოლანდიური ლექსიკონი

R. Kalmakhelidze
S.R. Moerman

Uitgever:
Academia Press, Gent

ISBN: 9038208758
Prijs: Prijs € 15,00

Het eerste Georgisch-Nederlands woordenboek is verschenen. Het is een handzaam boek met rond 10.000 ingangen, bedoeld voor reizigers naar Georgie, studenten en in Nederland of België verblijvende Georgiërs. Van gangbare en eigentijdse Georgische woorden worden de meest voorkomende betekenissen in het Nederlands aangegeven. Woordsoorten worden vermeld. Het boek is voorzien van een inleiding met een toelichting op het Georgische alfabet en de uitspraak daarvan voor Nederlandstaligen.

Voor boekhandels in Nederland: Ef & Ef, Eind 36, 6017 BH Thorn.
Telefoon 0475-561501, fax 0475-561660.

Bestel nu Georgisch-Nederlands Woordenboek

Uw reactie

2000-09-15T19:53:00.021+02:00

Welkom op deze Georgië - საქართველო site!

Georgië - საქართველო is een snel groeiende site, gericht op ontwikkelingen en activiteiten in Georgië op het gebied van toerisme en economie.

Bent u geïnteresseerd in Georgië en de thema's van deze site? Dan is uw reactie welkom!

Voor directe vragen en het plaatsen van advertenties op deze site, klik hier

Het Georgië - საქართველო team

Name:*
Email:*
Subject:*
Message:*
Verification No.:*